Μη χάνεις την αυτοπεποίθησή σου.
Ποτέ δε ξέρεις ποιος σε κοιτάει κ εύχεται από μέσα του να ήταν εσύ.
Αύριο, θα θυσιάσω γεροντοκόρες παρθένες για να κάνω το χειλάκι σου να σκάσει.
Γελάμε με σεφερλήδες, εμπιστευόμαστε το μέλλον μας σε αστρολόγους
(είπα αστρολόγους και θυμήθηκα: Heavy συγκρότημα με ειδίκευση στην αστρολογία. Λίτσα Pantera )
και ραίνουμε με λουλούδια τους τυχάρπαστους γουαναμπίδες του τίποτα.
GET USED TO IT.
Κι όχι μόνο.
Αυτό που είναι άδεια η παραλία κ ο άλλος έρχεται
να κάτσει δίπλα σου, πώς το λες;
ναι, χαμός με την νέα ταινία του Μπάτμαν! Οι Αμερικάνοι σκοτώνονται για να την δουν.
ναι ενημερώθηκα αλλά
δεν φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα.τι είμαι; μποχοχοχοχοζονιο.
«Μου φάγατε το μήλο, μου σταυρώσατε το γιο,
τώρα μου βρήκατε και το σωματίδιο,
γαμήστε με κιολας να τελειώνουμε ρε μουνιά» Θεος
φτάνει με τη μποζονιοσυζήτηση ως τεκμήριο εξυπνάδας.
Πετάμε λέξεις σε -ονιο αντί να τρώμε ένα όνιον (ρινγκ).
Άντε εβίβα.
το μόνο "χιγκς" που ξέρω είναι το λοξυγκάκι που με πιάνει
άμα φάω απότομα μακαρόνια και δεν καταπίνω.
aha aha, για πες.
Ζω και ξαναζώ, κάθε ΜΑΣ στιγμή...
σημασία έχει ότι είμαι όμορφος.
ε τότε είναι αστείρευτος. Σκέτο.
όχι ότι δε θα το έκανες από μόνος σου
Καμιά φορά εύχομαι η γάτα μου να μιλούσε.
Αλλά απ'την άλλη σκέφτομαι πόσα μ'έχει δει να κάνω
μες στο σπίτι οπότε λέω άστο καλύτερα. νιάου.
περίμενα να δω φωτο της σύριγγας που τρυπιέσαι κ βλέπω αυτο!
Ρίξε μια προειδοποίηση πριν!
ένα σπόιλερ, κάτι.
γιατί ρε συ δε πας σε ένα ψυχολόγο,
στον προφορικό λόγο λες περισσότερα από
όσα γράφεις στον ίδιο πάντα χρόνο.
Δεν είσαι κανένας έξυπνος, αλλά καταλαβαίνεις.
ή να μείνει μέχρι να πληρώσει το λογαριασμό
αυτός που θύμωσε πολύ πολύ κι έφυγε πρώτος.
εγώ πάλι πιστεύω ότι μπορείς να χρησιμοποιήσεις υπέροχα
κάτι που νομίζεις ότι σε θίγει με αντίστροφη εντροπία
(αν και τίποτα δεν ενοχλεί τους άλλους αν δεν το έχουν μέσα τους).
Ο πραγματικός χαρακτήρας κάποιου φαίνεται στο πως συμπεριφέρεται
σε αυτούς που δεν τους έχει ανάγκη.
πω, σε έχει πειράξει η ζέστα.
Σπάσε τον κωδικό των δίπλα να κλέβεις ερκοντισιο.
kavlozouzounitsa87@hotmail.com
Αναπολώ πραγματικά τα προμνημονιακά, ρομαντικά χρόνια
που η ελληνική κοινωνία ήταν διχασμένη σε emo και trendy.
Εσύ ήσουν κάτι ενδιάμεσο, ραϊτ?
(κρυάδα
)
μωρό, δεν έχω λόγια.
πλησίασες.
(αν και λαϊκίζεις)
προσοχή στο κενό μεταξύ μπραζίλιαν και ρεζίλιαν.
Κολυμπάς... Σταματάς σε κάτι!
Τσιγαράκι επιπλέει... Τζουρίτσα!
Συνεχίζεις... Αυτή είναι ζωή!
τώρα τι λες εσύ...
Σε γενικό πλαίσιο μου φάνηκε πως το πρόβλημα άρχισε
όταν μαζί με τα παιχνίδια, ανέβασες στο πατάρι κ τον παιδικό αυθορμητισμό σου.
Αυτό το ποστάκιον ήταν σαν να είχα για δεύτερη φορά
μεταθανάτια εμπειρία: teza-vu
τα λεμπελ.
