Πίστεψέ εδώ μέσα κάνω πολλές προσπάθειες να καταλάβω πολλούς γιατί απαντάνε όπως απαντάνε και γιατί αντιδρουν όπως αντιδρούν αλλά για να μην "βοηθάω" κάποιες φορές πάει να πει ότι δεν μου το βγάζει και ο τρόπος του άλλου
Κοίταξε όταν μου απαντάς πάνω σε καταστάσεις που έχω θίξει και έχω ξεκαθαρίσει ότι δεν τα συμπεριλαμβάνω ,τι θες να σου πω εφόσον παραποιούνται τα λεγόμενά μου ?
Πολύ ατυχές το παράδειγμα σου στο είπα .
Και μόνο που το ανέφερες είναι σαν λες ότι το σκέφτομαι έτσι ..
Ε δεν γίνεται διάλογος και ήρεμη κουβέντα έτσι καλό μου !
Πες ότι θες να πάμε ενα βήμα παρακάτω την συζήτηση και να συζητήσουμε και το ενδεχόμενο που έβγαλα από όλο αυτό να κάνουμε ότι θες !
Λοιπόν να καταλάβω τι ακριβώς θες ?
Και πάλι σου απάντησα σε αυτό που λες .
Την μια φορά μπορεί να συγχωρέσεις μια παραβατική συμπεριφορά επειδή είσαι στην αρχή και δεν τον ξέρεις τον άλλον ,την δεύτερη γιατί μπορεί να είσαι τόσο ενθουσιασμένος επειδή λαμβάνεις μάτι το οποίο το έχεις ανάγκη +ένα καλό κρεβάτι ας πούμε ),την τρίτη όμως γιατί να συγχωρείς ενώ βλέπεις ότι συνεχίζεται ?
Εκεί δεν αναγνωρίζεις ότι παραβλέπεις όλο αυτό γιατι ικανοποίησε μόνο εσύ και κανένας άλλος ?
Άρα ?
Ποιος ευθύνεται σε αυτή την περίπτωση ?
Φυσικά το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το έχει ο άλλος που εκφράζεται ετσι αλλά και εσύ δεν έχεις το ποσοστό που σου αναλογεί δεδομένου του ενθουσιασμού σου ?
Από πότε ο ενθουσιασμός καταρρίπτει το μερίδιο μας ?
Νομίζω μιλάω για ενήλικες σχέσεις και όχι δεκαπεντάχρονων έτσι ??