Αν αναφέρεσαι γενικά στην κοινωνία τότε σύμφωνοι, αλλά αν αναφέρεσαι στη μικροκοινωνία που ζούσε τα τελευταία χρόνια, δε νομίζω ότι αυτή μπορεί να κάνει (ή ακόμη και να γνωρίζει) πολλά για το βιώματα έχει ο καθένας απ'τον πόλεμο και το οικογενειακό του παρελθόν. Κατά κύριο λόγο, βέβαια, η οικογένεια ευθύνεται, η οποία βέβαια ήταν και η ίδια θύμα των συνθηκών, δεν ξέρω καν για την οικογένεια, δεν έχει ακουστεί τίποτα. Από την άλλη, βέβαια, είναι και στον άνθρωπο. Άλλοι ξεπερνούν εύκολα τις καταστάσεις, άλλοι φτάνουν μέχρι τέτοιου σημείου. Αυτό δεν είναι εύκολο να το ελέγξει κάποιος εξωγενώς. 19 ετών έχει την αποκλειστική ευθύνη των πράξεών του, αλλά έχει αξία, νομίζω, να διερευνηθεί ολόκληρη η πορεία που δημιούργησε το κίνητρο. Η κοινωνία είναι σκληρή και, γνώμη μου, ο καθένας είναι υποχρεωμένος να μάθει, μόνος του ή απ'την οικογένεια, να προσαρμόζεται. Ακούγεται (και είναι) ουτοπικό να λέμε ότι η κοινωνία πρέπει να προσέχει τη συμπεριφορά της. Το άτομο μάλλον πρέπει να μάθει, όπου πρέπει, να την αντιπαρέρχεται κι αυτό εξαρτάται από το ίδιο και το στενό του περίγυρο.