Η φετινη εορτη της 28ης δεν εμοιαζε με καμια αλλη.
Δεν ειχε ανιαρα χρονικα και το <<βαζει ο Ντουτσε την στολη του....>>,δεν ειχε ανατριχιαστικες εικονες...
Την φετινη γιορτη την οργανωσαμε εμεις.Οι μαθητες...
Αρχικα υπηρχαν τα χρονικα.Μια παρεα απο αγορια χορεψαν ζειμπεκικο (==>
https://www.youtube.com/watch?v=X4JuO--IxrY)
Αλλη μια παρεα επαιζε το τραγουδι που χορευαν ,ενω μια κοπελα το τραγουδουσε..
Διαβαστηκε και ενα γραμμα ενος στρατιωτη στην αγαπημενη του,διαβαστηκαν αντιπολεμικα κειμενα....
Η κορυφωση ομως ηταν στο τελος.
Οταν δωθηκαν τα αριστεια προοδου.
Φετος το καλοκαιρι ''χαθηκε'' ενας αριστος μαθητης του σχολειου μου(ειχε μολις δηλωσει ΕΜΠ και περναγε)...
Ειχε ενα τροχαιο με αμαξι...
Η κατασταση δυσκολη...Ηταν εντατικη με αιματομα...
Τελικα δεν τα καταφερε...
Το γεγονος αυτος ειχε συνταραξει την πολη μου(ειχε παει ολος ο μαθητικος -εκπαιδευτικος κοσμος στην κηδεια)...
Το ονομα του παιδιου διαβαστηκε στα αριστεια...Στο τελος πολλα παιδια σηκωθηκαν και μιλησαν για το παιδι...Τραγουδησαμε ολοι μαζι τραγουδια οπως..
1)
https://www.youtube.com/watch?v=OIM5M6FmnmY
2)
https://www.youtube.com/watch?v=QCQTr8ZYdhg
κλπ...
Μαθητες και καθηγητες δακρυσαν......
Οχι , η γιορτη αυτη δεν εμοιαζε με καμια αλλη...