Tις ιδιες "σφαλιαρες" καλλιστα μπορει να αισθανεται οτι τρωει και καποιος που λαμβανει σαν απαντηση
"ποιος εισαι εσυ που θα κρινεις τον Λακη?"
"Χαίρομαι για εσένα... όταν τελειώσεις με τα μαθήματα σου... θα ήθελα να έχω ξανα μια κουβέντα μαζί σου... (δεν θέλω να σου εξηγήσω το λόγο) μην με ρωτήσεις..."
"Εχω τους λόγους μου. Σόρρυ αλλά δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω..."
Και ολα αυτα συνοδευομενα απο το γνωστο smilie με το κιτρινοπο προσωπακι που σφυριζει και που δειχνει "σαρκασμο" 'ή και ειρωνια (οχι στα δικα σου ποστ, γενικα στο νετ.Το τονιζω μην παρεξηγηθω.Απλως να ξες οτι καποιος μπορει να το εκλαβει ΚΑΙ ετσι.).
Και οταν ξεκινας να γραφεις κατι και μετα λες "δεν θελω να εμβαθυνω αλλο", εσυ μπορεις να εχεις 10000000000 λογους να μην το κανεις ή εστω και εναν μονο, αλλα στον αλλο μπορει πολυ ευκολα να δωσεις την εντυπωση οτι του λες: "ακου υπαρχει λογος, αλλα τωρα τι να καθομαι να σου εξηγω..."
Δηλαδη σαν να απαξιωνεις να του δειξεις "τι" ειναι αυτο που λαμβανεις ΕΣΥ απο τον Λακη και γιατι.Και να ξερεις οτι με το να λες ελα οταν τελειωσεις ή ελα αυριο ακομα ή ελα σε μια ωρα να σου εξηγησω ή να σου δειξω κατι, τοτε η ευκαιρια για ουσιαστικο διαλογο και ανταλλαγη αποψεων με εκεινο το ατομο, χαθηκε την ιδια κιολας στιγμη που του το "αρνηθηκες".
Και οσον αφορα το ποιος μπορει να κρινει και ποιον, αλλοιμονο σε ολους μας εαν δεν κριναμε τους παντες και τα παντα ανεξαρτητα το ηλικιακο "στεφανι" στο οποιο ανηκουμε.
Εαν υπαρχει κατι που διακρινει εναν υγιη ανθρωπο (και δεν μιλαω σωματικα υγιη) ειναι η κριτικη σκεψη.
Μην μπερδευουμε το κρινω με το κατακρινω.Οπου και να κατακρινουμε κατι εχουμε καθε δικαιωμα να το κανουμε απαξ και εχουμε τους λογους μας και τα επιχειρηματα μας.
Φιλικα παντα.
