... Μου φαίνεται διαφωνούμε όλοι και ως προς το τι σημαίνει πολυγαμία. ...
Πολυγαμία:
- Υφίσταται, εκεί όπου δεν υπάρχει καν η ιδέα της "μοιχείας".
- Κλασικές περιπτώσεις πολυγαμικών καταστάσεων συναντάμε και σήμερα, κυρίως στους Μορμόνους και στους Μωαμεθανούς.
- Στους ιστορικούς χρόνους, τουλάχιστον, η πολυγαμία εισάγεται στη Δύση μέσω της βιβλικής μυθιστορίας( Αβραάμ- Ιακώβ-Δαβίδ-Σολομών κ.α.) και είναι ακραιφνώς φαλοκρατική. Η ηθική της περιβολή εδράζει εν πολλοίς, στην ανάγκη τεκνοποιΐας και στην παραμυθία της μεγαλύτερης ποσοστιαία γυναικείας στειρότητας. Πρόκειται σαφώς για κατάσταση κοινωνικών πραγμάτων εξαιρετικά υποτιμητικών για το γυναικείο πρόσωπο και κατά προέκταση για το ανθρώπινο πρόσωπο των "νόθων"(αγνώστων πατερών). Κλασική βιβλική μυθιστορηματική περίπτωση, το ισοζύγιο μεταξύ Σάρρας και Άγαρ ή Ισαάκ και Ισμαήλ.
Με τη σύγχρονη απελευθέρωση του γυναικείου προσώπου, στο μέτρο της απελευθέρωσης και του ανδρικού, προφανώς κατάρρεει εκ θεμελείων η φαλοκρατική πλευρά της κοινωνικής ηθικής, ενώ ταυτόχρονα, η αντικατάσταση της δια πίστεως πατρότητας, με την πιστοποιημένη μέσω του DNA, απελευθερώνει και παιδιά, από τον κίνδυνο της ...νοθείας! Κάτω από το πρίσμα μίας τέτοιας εξέλιξης, σήμερα δεν νοείται πολυγαμία αποδεκτή, αν αυτή δεν εκδηλωθεί, καλλιεργηθεί και αναγνωριστεί(ηθικά και νομικά) και για την γυναίκα. Συνεπώς, η υφιστάμενη ακόμη σήμερα πολυγαμία των ανδρών, είναι σημείο πολιτισμικής υστέρησης, ισοδύναμης και αντίστοιχης θα έλεγα,από ουμανιστική άποψη, με τη συναισθηματική υστερικότητα που χαρακτηρίζει τη "ψυχολογία" ενός φασίστα και του φασισμού γενικότερα.
-Από εκεί και πέρα, η πολυγαμία ενδιαφέρει, όχι μόνον ως "κοινωνική πρακτική", αλλά και ως στοιχείο του ανθρώπινου γενικά βολονταρισμού. Υπ' αυτή την έννοια, ναι, ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται από πολυγαμικές ροπές, που προφανώς πηγάζουν από το ...ένστικτο. Αν όμως ως ανθρωπότητα φθάσουμε στο πολιτισμικό εκείνο επίπεδο, όπου θα έχει γίνει αποδεκτή η πολυγαμία και στις γυναίκες και τα παιδιά θα έχουν απελευθερωθεί ακόμη κι από την αναγκαιότητα της "μητρικής στοργής", τότε πια, οι ως άνω ροπές θα πηγάζουν, μάλλον, από ένα αντίστοιχο επίπεδο ανθρώπινης αυτοσυνειδησίας. Μέχρι τότε, η πολυγαμικότητα θα παραμένει και στις μέρες μας ένα "κρυφτούλι", με τον εαυτό μας και τους άλλους!