Έγινε μια συσχέτιση στίχων-μελωδίας-μνήματος και ειπώθηκε το κορυφαίο, πάρε ντουντούκα να τα πεις. Σε κάτι τόσο υποκειμενικό, όσο το μουσικό γούστο, εγώ βρίσκω πολύ πιο άσχετο να βγαίνεις και να λες αφήστε τα μηνύματα στην άκρη και πιάστε τις ωραίες μελωδίες, γιατί οι ίδιες οι μελωδίες σε άλλους θα αρέσουν και σε άλλους όχι. Σαφώς και ένα ολοκληρωμένο ωραίο τραγούδι χρειάζεται όλο το πακέτο, δεν διαφώνησε κανείς σε αυτό. Διαφωνώ όμως στον υποβιβασμό των στίχων, είναι ένα εξίσου σημαντικό μέρος ενός τραγουδιού (ίσως και πιο σημαντικό), ενός ΤΕΤΟΙΟΥ τραγουδιού. Και η Αζέρα τραγουδούσε Μα μα μα ματαχαρι 300 φορές, γιατί δεν βγήκατε να κράξετε αυτήν; Προφανώς ο σκοπός εκεί είναι η διασκέδαση και όχι το μήνυμα και άρα προφανώς μας ενδιαφέρει περισσότερο να είναι κεφάτη η μελωδία και η παρουσίαση. Να γνωρίζουμε τι βλέπουμε και γιατί το βλέπουμε. Η Ρωσίδα έδωσε μια φεμινιστική παρουσίαση, αυτός ήταν ο σκοπός. Μελωδία υπήρχε, σε άλλους άρεσε (π.χ. εμένα και την Εχέμυθη) και σε άλλους όχι (π.χ. εσένα). Να λοιπόν γιατί εξήγησα ότι εξήγησα και γιατί βρήκα τελείως περιττό το μήνυμα του Κλεάνθη.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 19 Μαΐου 2021
Δεν έχεις άδικο, κάποιοι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν καταστάσεις αλλά καλό είναι να ξέρουμε το background των καλλιτεχνών. Η Μανίζα προέρχεται από μια συντηρητική κοινωνία και είχε λόγο να φωνάξει το μήνυμά της. Ο κάθε καλλιτέχνης θέλει να μιλήσει για τις εμπειρίες του και πότε είναι αληθοφανές συνήθως φαίνεται. Μην τα βάζουμε όλα στο ίδιο τσουβάλι, γιατί θα καταλήξουμε χωρίς καθόλου μηνύματα