Τo LinkedIn είναι μια σαχλαμάρα και μισή και επιτρέψτε μου να σας πω σύντομα μια σειρά από λόγους.
1.Το κυριότερο. Θες να βρεις δουλειά; Ξεχνάς το LinkedIn. Ανεβάζουν θέσεις εργασίας οι εταιρείες αλυσίδες για να δείξουν και καλά ότι είναι "open" σε θέσεις και θέλουν νέο προσωπικό ενώ απλά είναι μια μουφα και μισή. Έχοντας τύχει να πάρω τηλέφωνο να ρωτήσω ούτε σε μια ούτε σε δύο ούτε σε τρεις αλλά σε αρκετές εταιρείες και να ρωτήσω για ποιον λόγο έχετε ανοιχτές τις θέσεις σας μήνες κιόλας. Οι απαντήσεις κυμαινόταν από το αφήνουμε ανοιχτες θέσεις για να δούμε ίσως προσλάβουμε μελλοντικά κάποιον στο θέλουμε να μαζέψουμε όλα τα βιογραφικά και να γίνει μετά μια συνάντηση των στελεχών μετά από μερικές βδομάδες ως μήνες. Και μιλάω για εταιρείες ομίλους όχι το γραφείο του μπαρμπαθοδωρου.Οπότε no thanks αν θέλετε εργασία ψαχτειτε σε ιστοσελίδες εύρεσης εργασίων η μέσω επαφών σας.
Bασικά σε όλες τις σελίδες εργασίας ανεβαίνουν αυτόματα οι ίδιες αγγελίες. Δηλαδή, αγγελία που θα δεις στο Glassdoor θα δεις και στο Linkedin. Εννοείται ότι υπάρχουν μικροεξαιρέσεις. Ήδη παρατηρείται αυτό που λες επειδή πολλές εταιρίες κάνουν δημοσκόπηση θέσεων για μελλοντικές ανάγκες διατηρώντας μια μεγάλη δεξαμενή βιογραφικών. Την ίδια στιγμή χρησιμοποιούν αυτόν τον τρόπο ως μοχλό "απειλής" στο προσωπικό χαμηλών αποδόσεων θυμίζοντας ότι είναι ανακυκλώσιμοι και ότι περιμένουν χιλιάδες άνεργοι τη θέση τους. Επίσης αυτή η κατάληξη ήταν λογική και αναμενόμενη να συμβεί λόγω της παγκοσμιοποίησης και της σταδιακής υποβάθμησης της αξίας των Πανεπιστημιακών πτυχίων σε πολλές επιστήμες που σχετίζονται με τον κόσμο των επιχειρήσεων κυρίως (marketing, digital finance, IT, ... ). Όσο γκλαμουράτα και αν δείχνουν, με μια πολλά υποσχόμενη καριέρα, στην ουσία είναι μια πατάτα και μισή γι' αυτό και βλέπουμε παντού ένα επιθετικό marketing για να σε πείσουν ότι αξίζεις να κάνεις καριέρα άσχετα αν σε απορρίπτουν για μια θέση εργασίας.
2. Οι "έξυπνες" συμβουλες από δήθεν lifecoachers για να σου πουν μέσω της εμπειρίας τους πως έγιναν καλύτεροι υπάλληλοι άλλο που δεν δουλεύουν τώρα και είναι ανοιχτοι σε νέα δουλειά. "Πήρα διαζύγιο από την γυναίκα μου και πως με έκανε αυτό να γίνω καλύτερος HR Manager". Να μου λείπουν οι τοξικ συμβουλές.
Πάντως έχει καλά γκομενάκια που το παίζουν life-coachers. Το προσπαθούν.
Στο τέλος βλέπω να δίνουν και συμβουλές πως να φτιάχνετε ρυζόγαλο.
3. Το συνεχόμενο spaμαρισμα από άκυρους ανθρώπους ούτε καν στο κύκλο σου που σου λένε ΕΙΜΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΧΆΡΙΣΤΗ ΘΕΣΗ να ανακοινώσω πως πήρα ένα ζευγάρι κάλτσες. Ε. Λ Ε Ο Σ.
Το αστείο είναι ότι βλέπεις άκυρα άτομα που δεν είναι καν στις επαφές γνωστών σου να δείχνουν σούπερ-επιτυχημένοι και να λένε ότι ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΘΕΣΗ ΟΤΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ως managers στην τάδε εταιρία σε φόντο με μπαλόνια (λες και είναι παιδάκια δημοτικού) και από κάτω πέφτει γύπινγκ. Η Μαρία, η γκόμενα του Γιάννη από το Βιολογικό να εύχεται "Congrats" ενώ ο Tasos να μοστράρει τη νέα υπερεξειδίκευση σε Κατανεμημένα Data με πολλές συντομογραφίες DFLGPSPSHTPRPA και να νομίζει ότι τελείωσε το ΜΙΤ. Μόνο εσύ μετά νιώθεις αποτυχεσμένη-ος.
4. Καλά για το πέσιμο δεν το συζηταω καν. Οριακή κατρακύλα από πεφτουλες που νομίζουν ότι θα βρουν γκόμενα μέσω του LinkedIn. Ειδικά οι γιατροί ασχολιαστο.
Τουλάχιστον είναι τίμιο πέσιμο. Είναι επιστημονικό πέσιμο. Εμένα ούτε που να με χέσουν.
Είμαι άσχημος.
Γενικά το λικεντιν κάποτε είχε μια αξία και ένα όφελος. Τώρα πια έχει χάσει το validity του και έχει γίνει ένα συνονθύλευμα από διαφημίσεις για πράγματα με σύνδρομες, άκυρους που βγάζουν τα προβλήματα τους και από φεικ ανακοίνωσεις. Το μόνο του όφελος είναι ότι ανεβάζεις το βιογραφικό και άμα θες κάπου να δείξεις ότι έχεις κάνει το τάδε και το τάδε στέλνεις λινκ.
Είναι ένα καλό μέσο μόνο για συγκεκριμένο σκοπό. Προσωπικά το χρησιμοποιώ για να προωθώ διαφημιστικά τη δουλειά μου και για να ανταλάσσω γνώμες σε επιστημονικά θέματα. Για τίποτε άλλο.
Απλά ο κόσμος της εργασίας έχει παραγίνει τοξικός. Όταν φτάσαμε στο σημείο να δεχόμαστε τις "συμβουλές" της κάθε ψωνισμένης Psychology ΑΠΘ ως lifecoacher για το πως να φτιάξουμε βιογραφικό, τις 5+1 συμβουλές επιτυχίας, και άλλες παρόλες ενώ θα πρέπει κρυβουμε τις σπουδές μας, που κουραστήκαμε να αποκτήσουμε τόσες γνώσεις, αφιερώσαμε χρόνο και μεράκι για να μάθουμε πράγματα, στερηθήκαμε στοιχεία κοινωνικής ζωής, κτλ, κάπου λες, γνώμη σας, γνώμη μου, εντάξει σπάστε πλάκα, αλλά σπάω και εγώ πλάκα. Παύεις να ασχολήσε. Φτιάχνεις τη ζωή σου, πορεύεσαι, χωρίς να εξαρτάσαι από τη γνώμη (κωλοτρυπίδα) του κάθε ανώμαλου recruiter.
Γιατί πρόκειται περί διαστροφής, όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο. Δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση να με κρίνει ένας recruiter με πτυχίο Δημοσιογραφίας ή Θεολογίας και Επικοινωνίας για το αν αξίζω ως Μαθηματικός, Φυσικός, Χημικός ... επαγγελματικά σε μια εταιρία υπηρεσιών. Το θεωρώ προσβολή στην προσωπικότητά μου. Είναι σαν να προσπαθώ να αξιολογήσω με θεωρητικούς δείκτες επαγγελματικά έναν Γιατρό ενώ δεν έχω ιδέα για την δουλειά του.
Τι μου θύμησες.
Έκανα μια συνέντευξη εξ-αποστασεως για μια θέση εργασίας.
Αρχίζω και λέω τι έχω κάνει και τα πτυχία μου και γυρνάει η εκπρόσωπος του hr ξέρετε να χειρίζεστε υπολογιστές;
Εγώ εκείνη την ώρα:
Δηλαδή ότι τι; Πώς μπήκα στον ρημαδο υπολογιστή για να τους μιλήσω;
Aκουν αυτό που τους κλείνουν μάτι οι "προϊστάμενοι" από την αίθουσα που δεν τους βλέπεις, όσο κάνεις εσύ συνέντευξη online. Δεν ακούν αυτό που θες να τους πεις. Δεν τους ενδιαφέρει τι έχεις σπουδάσει. Τους ενδιαφέρει να γίνει καλά η δουλειά και να βγάλουν προμήθεια από την "πώλησή" σου ως εργατικό δυναμικό στην εταιρεία. Επίσης δεν βλέπεις τα χέρια τους, τι είδους νοήματα κάνουν με τα δάχτυλα όσο εσύ αναφέρεις την ιστορία σου.
