Δεν είπα οτι το είπες. Προσπαθω να σου δειξω κατι συγκεκριμενο. Ότι η λογική και η ενσυναίσθηση μπορει να έρθει με πολλές μορφές. Το ίδιο και η διανοητική υγεία.
Πάρε ενα παράδειγμα: Το οτι εγω σου μιλαω τωρα, μου προσφέρει διανοητική υγεια. Ανταλλάσουμε απόψεις, διαφωνούμε αλλά το βρίσκω χρήσιμο.
Αυτο ηθελα να δεις. Ούτε απάνθρωπη είσαι, ούτε Θεος το παίζεις,
Ξέρω σε έβαλα σε αμυντική στάση και νιώθω άσχημα γιατι κατάλαβα οτι θύμωσες, όμως προσπάθησε να το αποφευγεις για να μπορώ κι εγω να σου μιλάω άνετα και με ειλικρίνεια. Γόνιμος διάλογος μπορει να υπάρξει μονο οταν κινδυνευει να βγει και κανα νυχι παραπάνω, αυτο δε σημαινει οτι σε θεωρω οτιδήποτε.
Καταρχάς δεν ειναι δικαίωμα, ειναι ενστικτωδης αντιδραση έχει διαφορά. Και να σου πω και μια άβολη αλήθεια;
Δε νομιζω οτι τους ενδιαφέρει αν λυπάσαι γι αυτους, ή αν εγω το θεωρω έκπτωτη μορφή επαγγέλματος.
Συνεχίζουν να ζουν χαρουμενοι ή και όχι, τις επιλογές τους. Λυπασαι δε λυπασαι, εγω το βλέπω πιο ουδέτερα, ειναι έκπτωτο αλλά δε με αφορά πέρα απο μια φιλοσοφικη κρίση. Αυτοι θα κανουν αυτο που θελουν να κανουν. Και η κοινωνια νομοτελειακά θα κανει τον κύκλο της.
Μη θυμωσεις αλλα μου θυμισες αυτό:
View attachment 128383