Το θέμα είναι πως όλοι έχουμε ευθύνη σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Διότι αν δεν έβρισκαν να τα κάνουν, δεν θα τα έκαναν.
Και ναι ακόμα και το γεγονός πως η πλειοψηφία ψηφίζει ακόμα ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα, αποτελεί επίσης δείγμα ευθύνης. Γιατί αντί να δώσεις την ευκαιρία σε μια κυβέρνηση συνεργασίας συντηρείς το σύστημα, είτε γιατί έτσι σε μεγάλωσαν ("α, εγώ ψηφίζω ΝΔ οικογενειακά". Πως λέμε "εγώ τα καλοκαίρια πάω στην Ικαρία οικογενειακά;". Ε κάπως έτσι!
), είτε γιατί έχεις κάτι να κερδίσεις, είτε γιατί κάτι κέρδισες παλαιότερα και είσαι ευγνώμων για πάντα. Η ψήφος αντί για δικαίωμα, έχει καταντήσει απόδειξη και δυστυχώς ούτε καν σαν τις κλασσικές αποδείξεις που μαζεύουμε όλοι πλέον επειδή αγαπάμε την Ελλάδα
Το ίδιο δείχνει και το ότι πολλοί μπήκαν στο Δημόσιο με stage ως συμβασιούχοι με την ελπίδα όμως πως θα μονιμοποιηθούν -ναι, σίγουρα έφταιγε και το κράτος που κάλυπτε πάγιες και διαρκείς ανάγκες με τους συμβασιούχους, αλλά πως θα μπορούσε να το κάνει αν οι τελευταίοι δεν είχαν την ελπίδα της μονιμοποίησης και αντιμετώπιζαν το stage όπως πραγματικά ήταν, δηλαδή πρόγραμμα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας; Αλλά όχι στην Ελλάδα, μονίμως ψάχνουμε τρόπο να μπούμε από την πίσω πόρτα και μετά απλά αποφασίζουμε πως ..φταίει το κράτος. Λες και το κράτος είναι κάνα φάντασμα! Και μετά τρέχανε οι συμβασιούχοι στους δικηγόρους να βρούνε το "χαμένο" δίκιο τους - ξέρετε πόσοι νέοι ( 20 με 28 ) είχαν έρθει για κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων επειδή ήταν απλήρωτοι μήνες και όταν τους ρώταγες γιατί δεν ψάχνουν κάτι άλλο, σου απαντούσαν "και τι εννοείς; Δεν θέλω να δουλεύω!"
Το ίδιο δείχνουν και οι χιλιάδες θέσεις δημοσίων υπαλλήλων που κάθονται, απλώς διότι δεν έχουν τι να κάνουν. Μόνο το ΥΠΠΟ δεν θυμάμαι πόσες παραπάνω θέσεις είχα διαβάσει κάπου πως είχε προκειμένου να εξυπηρετεί κομματικά συμφέροντα, ενώ στο Υπουργείο Ανάπτυξης που είχα επισκεφτεί την ξαδέρφη μου κάποτε (δούλευε εκεί με stage) είχα βρει όλους σχεδόν τους μόνιμους υπαλλήλους να πίνουν καφέ και να τριγυρίζουν μην έχοντας καμία εργασία να κάνουν στην κυριολεξία! Αυτά φυσικά υπό την προϋπόθεση πως πήγαιναν εξαρχής για εργασία, διότι ξέρω και άτομο που είχε οργανική θέση στη ΔΕΗ, αλλά ποτέ δεν πατούσε και υπέγραφε άλλος στην θέση του κι εκείνος ήταν μουσικός στην πραγματικότητα.. Και ναι, δεν λέω πως είναι όλοι έτσι, αλλά εγώ κι εσύ κι ο δίπλα το επιτρέπουμε - μπορεί να μην έχουμε κάνει κάτι, αλλά κανείς δεν διαμαρτύρεται επίσης, κανείς δεν καταγγέλλει οτιδήποτε και ακόμα χειρότερα όλοι θεωρούμε πως "έλα μωρέ, στην Ελλάδα είσαι, ψάχνεις να βρεις άκρη;!"
Γι' αυτό λέω. Αυτοί οι 300 μπορεί να φταίνε και φταίνε. Αλλά αυτοί οι 300 βρήκαν και τα κάνανε. Αυτοί οι 300 είμαστε εμείς που τόσα χρόνια δεχόμαστε την λαμογιά, την κοροϊδία, την εκμετάλλευση, τον ωχαδερφισμό ως φυσιολογικά.
ΥΓ: Δείτε κι αυτό. Γι' αυτό πρέπει να ψηφίζουμε ανθρώπους που δεν είναι επαγγελματίες πολιτικοί, γι' αυτό πρέπει να δώσουμε μια ευκαιρία σε μια κυβέρνησης συνεργασίας να υπάρξει - μήπως και περισσότερες φωνές σαν αυτή, ακουστούν στην Βουλή.
VIDEO