δεν είναι δυνατόν ν'ακούω παιδιά ουσιαστικά (γιατί για παιδιά πρόκειται) 12 και 13 και 14 ετών να παραπονιούνται που δεν είχαν σχέση και ότι εφόσον δεν είχανε μέχρι αυτήν την ηλικία δε θα έχουν ποτέ...δηλαδή μέχρι τα 16-17 γιατί έχετε αυτήν την τόσο ανεξήγητη μανία να τα ζήσετε όλα;Προτιμάτε να τα έχετε δει και μετά να ''γεράσετε'' πριν την ώρα σας;Εγώ τα 17 κοντεύω και παρά τις ευκαιρίες που είχα ήταν επιλογή μου να μην κάνω ακόμα καμία σχέση γιατί εντάξει,μπορεί να είχα κάποια κολλήματα/έρωτες[όπως θέλετε πείτε το] από το γυμνάσιο μέχρι τώρα,αλλά ποτέ μου δεν ένιωσα έτοιμη να κάνω τέτοιο βήμα,διότι δεν ήθελα να πληγωθώ και να μετανιώσω για κάτι που θα νόμιζα αρχικά πως ήταν ιδανικό, ενώ θα αποδεικνυόταν πχ λάθος![γιατί πιστεύω ότι στην ηλικία που είμαστε οι σχέσεις δεν ευσταθούν ουσιαστικά]..εγώ λέω να ζήσει ο καθένας την ηλικία του κι όταν είναι να έρθει και η σχέση [η ουσιαστική όμως σχέση],τότε θα έρθει!οι βιασύνες δεν ωφελούν συνήθως,ίσα ίσα καταστρέφουν κι έχουνε άσχημες επιπτώσεις όταν κάτι γίνεται πρόωρα..για τον καθέναν μας βέβαια δεν είναι ίδια τα δεδομένα,ο καθένας σε διαφορετικό τόπο/στιγμή/χρόνο θα καταλάβει πότε θα είναι έτοιμος για ένα τέτοιο βήμα!τώρα για ένα φιλί,εντάξει,δεν έχω να πω κάτι για κάποιον που έτσι θέλει να ζει [περιστασιακές σχέσεις ας πούμε],αλλά κατά την ταπεινή μου γνώμη το φιλί πρέπει να το δίνεις σ'έναν άνθρωπο για τον οποίο νιώθεις πραγματικά πολλά και είσαι πανέτοιμος/η να δώσεις!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
