Ρίλι ρε ή μούφες;
Μπορώ να γίνω απείρως ειρωνική με όσους έρχονται με ύφος <<την έχω ήδη ρίξει, είμαι και ο πρώτος>> ή με αυτούς που σε κοιτάνε και τους τρέχουν τα σάλια
Μπορώ να κουτουλήσω αυτόματα τους επιδειξιομανείς που νομίζουν πως επειδή έχουν μούσκουλα (sic) / πολύ ωραία εμφάνιση / χρήματα / ακριβά αμάξια και τα ρέστα, σ'έχουν κερδίσει και πρέπει να υποκλιθείς και να λες κι ευχαριστώ.
Βρε ουστ!
Μπορώ να σκοτώσω (ώπα ρε φρέντι κρούγκερ) όσους μου κάνουν την ερώτηση <<με τι ασχολείσαι;>>
Μια φορά ένας με είχε ρωτήσει <<λοιπόν, τι φρούτο είσαι εσύ;>> Έλεος.
Βέβαια δε λέω, φταίνε και οι γυναίκες, ας μην τα ρίχνουμε όλα στους άνδρες. Όσο υπάρχουν άντρες που με τέτοια συμπεριφορά πηδ@νε, γιατί να αλλάξουν συμπεριφορά;
Α, ξέχασα τα γλυκανάλατα. Βέεεβαια. Όταν ακούω ότι είμαι νεράϊδα, άγγελος που έπεσε από τη γη, ότι μες τα μάτια μου βλέπει όλο τον κόσμο, ότι δεν έχει ξανανιώσει έτσι και τέτοια, μου έρχεται να του φιμώσω το στόμα, να του δέσω τα χέρια και να τον βάλω μπροστά σε μια οθόνη να βλέπει όλη μέρα ταινίες με το Χιου Γκραντ