έχω να δώ τη γύμνια μου ολόκληρη τόσο καιρό που τρομάζω,
αν και ζώ μόνος
(το ίδιο ισχύει και με τη θάλασσα , εαν και δε ζω σε νησί)
κι ίσως να πρέπει μέσα στην αντικατασκοπία των ημερών
να ορίσουμε ένα ραντεβού με τον εαυτό μας μέχρι
την προγραμματισμένη ανατίναξη της ζωής ημών.
Γύμνια για μένα είναι ποίηση.
Αυτός που την γράφει και την έχει γραμμένη
(στο χαρτί, στην κάμερα, στα παλιά παπουτσάκια του,
στα τρυφερά του..),
σαν τα σώματα που αδιαφορούν στην εντύπωση
που διαγράφουν στα μάτια του εκστασιαζόμενου μπανιστηρτζή,
αδιάφορο με τη λέξη όπως την προφέρει ο Εγγονόπουλος
στην ηχογράφηση της απαγγελίας "Μπολιβάρ".
όμως....
ο ποιητής όπως ακριβώς κι ο γυμνός δεν είναι ιεραπόστολος, ούτε ασκητής, ούτε σαμάνος.
Λοιπόν, πρέπει να ακουστεί.
είναι σαν την άλλη παρόλα: όποιος έχει λεφτά δεν μπορεί να είναι κομμουνιστής,
πρέπει να τα δωρίσει...κουφά πράγματα..
υφυπουργός ο Άδωνις!
ε λοιπόν όλα είναι πιθανά..
πάω να γδυθώ!
