Είστε ήρεμος ή αγχώδης χαρακτήρας; Μήπως κάπου στη μέση;
Μικρότερη υπήρξα αρκετά αγχώδης και κυρίως με δυσκολίας κοντρολ και δικαιολογημένως αφού καταπιανόμουν με τόσα ταυτοχρόνως. Αγώνες δρόμου, να ξεπεράσεις τα όρια, να δοκιμάσεις αντοχές κλπ. Σήμερα, άλλαξαν πολλά στην στάση που κρατώ απέναντι στα γεγονότα. Ελέγχω-άλλοτε ''χειροκίνητα'', άλλοτε αυτόματα- ώστε να παράγω και να δημιουργώ θετικά. Για την ακρίβεια, πριν αγχωθώ για κάτι υπολογίζω ένα και μόνο πράγμα: αν με πιάσει η τελειομανία και το πείσμα για κάτι που αξιζει, αγχώνομαι με αποτελέσματα όπως η υπερκινητικότητα, ανησυχία, υπερένταση, εφίδρωση, εκνευρισμός, αλλά μ'αρέσει. Αν διαπιστώσω κι αποφασίσω πως δεν αξίζει, ρίχνω μια απειροτεράστια σκόνη ο κόσμος να καίγεται και η γη να γυρίζει ανάποδα: απόλυτη ψυχραιμία, που ενίοτε μπορεί να παρεξηγηθεί ως αναισθησία, πνευματική γαλήνη, νηνεμία, απαλοί εως καθόλου τόνοι, αυτοσυγκέντρωση, χαλάρωση, αυτοσυγκράτηση και πολύ χιούμορ. Απόλυτη ηρεμία έχω επίσης όταν βρίσκονται απέναντι μου και αγχώδη ατομα.
Εχω την ικανότητα όπως θα ενεργοποιήσω τους μεν, έτσι και να καλμάρω τους δε.
Οπότε με βάζω στη μέση.
Σε πόσα πράγματα έχετε αγχωθεί στην ζωή σας;
Με όσα χρειάστηκαν για να με διδάξουν τις έννοιες της αξίας, της σπουδαιότητας και της προτεραιότητας στη ζωή μου
Το εξωτερικεύετε ή το κρατάτε μέσα σας, ξεσπάτε καθόλου; Πανικοβάλεστε ή είστε ήρεμοι;
Ξεσπώ σπανίως κι όταν συμβεί, ξεσπώ στη ρίζα, στην πηγή. Πανικοβάλλομαι στην αρχή, άμεσα όμως οργανώνομαι. Με συνδυασμό των δυο, έχω κάνει επιτεύγματα κι επειτα χαίρομαι, διότι όταν το αγχός δρα θετικά, δε σ'ενοχλεί. Το άγχος δεν είναι κακό, αν ξέρεις πως να το διαχειρίζεσαι.
Η σχέση μου με το άγχος θα έλεγα είναι αρκετά δημιουργική(...)
Ίσως ένας από τους πάμπολους λόγους που έγινα Ψυχολόγος τελικά ήταν και αυτή η ''διεστραμένη'' τάση μου να υπεραναλύω την ανθρώπινη συμπεριφορά από μικρός και να προσπαθώ να καταλάβω γιατί(...)
σε φάσεις εξαιρετικής πίεσης αποδίδω αρκετά καλά φρονώ.Χάνομαι στιγμιαία και στη συνέχεια σπάω σε μικρά manageable chunks τις υποχρεώσεις μου.Έτσι μια αφόρητα πιεστική ημέρα γενικά κλείνει με μια γλυκιά ευχαρίστηση ότι κατάφερα τους μικρούς στόχους μου με αποτέλεσμα συνήθως την πραγμάτωση ενός μεγαλύτερου στόχου.Ένας άλλος μηχανισμός μου είναι το χιόμουρ...υπάρχουν στιγμές που ειλικρινά μπορεί να καίγεται στο σύμπαν αλλά το χιούμορ μου και κυρίως ο αυτοσαρκασμός μου με έχουν βοηθήσει να μετουσιώσω δημιουργικά το άγχος και αν θέλετε μου έχουν δώσει μια ''γέφυρα'' μετάβασης από την πίεση στη χαλάρωση.
+1 Περιγράφεις κι εμένα, παρ'ο,τι δεν είμαι ψυχολόγος
