Της Άννας Μαντέλου
Σε αυτόν τον προβληματισμό για την ενιαία συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ και το ρίζωμα στην κοινωνία πρέπει κατά την γνώμη μου να διασαφηνισθούν τα παρακάτω σημεία:
Ποιος είναι ο στόχος μας:
Ο στόχος μας είναι η πολιτική ανατροπή στην Ελλάδα, και βαθειά αλλαγή της κοινωνίας προς την κατεύθυνση του σοσιαλισμού, της ισότητας της δικαιοσύνης και του εξανθρωπισμού της .Αυτός ο στόχος προϋποθέτει την συνδιαμόρφωση της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ από όλα τα μέλη του και την ενσωμάτωση των αιτημάτων των αυτοοργανωμένων και συλλογικών δράσεων χωρίς την χειραγώγηση τους.
( Τοπικές συνελεύσεις πλατειών, κλαδικές εργατικές συνελεύσεις, κοινωνικά ιατρεία, συλλογικές κουζίνες, τοπικές οργανώσεις αλληλεγγύης αστέγων, οργανώσεις ανέργων, οργανώσεις μεταναστών,)
Ενσωμάτωση όχι μόνο με την συμμετοχή μας σε αυτά αλλά και με την εμβάθυνση στα αιτήματά και την υιοθέτηση και συνεχή προβολή των δράσεων. Τα παραπάνω θα είναι παραδείγματα και εχέγγυα για την δική μας πολιτική κατανόηση της συγκυρίας της προώθησης της περαιτέρω πολιτικοποίησης των νέων συντρόφων, καθώς και της ενσωμάτωσης σ΄ εμάς ψηφοφόρων μας αριστερών οι οποίοι:
α) αμφισβητούν την δημοκρατική δομή του ΣΥΡΙΖΑ και φοβούνται την γραφειοκρατική αγκύλωσή του,
β) αμφισβητούν ορισμένες από τις πολιτικές θέσεις μας και τις αναλύσεις.
Κατά την γνώμη μου, η συνδιαμόρφωση της πολιτικής από όλα τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, απαιτεί βαθιά δημοκρατική συνείδηση, σεβασμό στην ετερότητα αλλά και απαλλαγή από μέχρι τώρα αντίληψη εφαρμογής προειλημμένων αποφάσεων. Οσο η τύχη όλων μας δυστυχώς εξαρτάται από επαγγελματίες της πολιτικής οι οποίοι σήμερα μας χρειάζονται για τον ένα ή άλλο λόγο αυτό θα
οδηγήσει δυστυχώς σε νέες παραλλαγές πολιτικού αδιεξόδου και αναπαραγωγή των αστικών θεσμών που κυριαρχούν στην κοινωνία μας, της κοινωνίας του μέγιστου δυνατού κέρδους για τους λίγους και της εξαθλίωσης των μαζών. Οσο υπάρχουν από πάνω και από κάτω, αυτό πάντοτε δημιουργεί νέα κατεστημένα. Μόνο η διαμόρφωση πολιτικών επιλογών που να πηγάζει από τις επιθυμίες του συνόλου της κοινωνίας μπορεί να γίνει δημιουργικό όχημα για την αλλαγή που οραματιζόμαστε.
Συμμετοχή, συμμετοχή, συμμετοχή από όσο περισσότερο κόσμο στις δικές μας γραμμές και δράσεις μας.Η πολιτική της οικονομικής επιτήρησης των μνημονίων, ΔΝΤ και ΕΕ έχει οδηγήσει στην από το 2010, στην καταστροφή της δημόσιας υγείας της δημόσιας παιδείας του δικαιώματος της κατοικίας, των δημοκρατικών δικαιωμάτων, της εργατικής νομοθεσίας, των ταμείων κοινωνικών ασφαλίσεων, όλων αυτών των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων.Η κυβερνητική συμπαράταξη της ντόπιας Τρόικας μετά τις εκλογές του Ιουνίου συνεχίζει χωρίς την συναίνεση της κοινωνίας την πλήρη κατεδάφιση όλων των παραπάνω. Η ιστορική εμπειρία μας έχει διδάξει ότι η παρουσία του Δ.Ν.Τ. πάντα συνδέεται με την υλοποίηση των πιο σκληρών νεοφιλελεύθερων μέτρων και την καταστροφή του ίδιου του ανθρώπινου δυναμικού
. Και αυτό το σχέδιο προσπαθεί να ολοκληρώσει η σημερινή κυβέρνηση.
- Αρπαγή του Δημόσιου πλούτου , μετά από ευτελισμό του.
- Συντριβή των δυνάμεων της εργασίας και καθιέρωση ειδικών ζωνών προσφοράς εργασίας σε αποικιακό καθεστώς .
-Οικονομική, εν ονόματι του θεοκρατικού δόγματος του ανταγωνισμού, καταστροφή των μεσαίων τάξεων και περαιτέρω συγκέντρωση του κεφαλαίου σε πανίσχυρους ιδιώτες, έλληνες ή ξένους δεν έχει σημασία.
- Καταστροφή όλων των κοινωνικών κεκτημένων, που ανέφερα πιο πάνω, που είχαν αποκτηθεί από εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες σε βάθος εκατονταετιών.
- Καταστροφή των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ευτελισμό των κοινοβουλευτικών θεσμών της ίδιας της αστικής δημοκρατίας, στην οποία οι αντίπαλοι μας δήθεν ομνύουν.
- Πολιτιστικός σκοταδισμός.
- Κατάλυση του δημόσιου χώρου.
-Πογκρόμ στους μετανάστες. Δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης τους.
- Εγκαταλελειμμένες περιοχές χωρίς κοινωνική μέριμνα με επακόλουθο την αύξηση της εγκληματικότητας, βραδυφλεγείς βόμβες στα χέρια της χρυσής αυγής.
Ολοκληρώνεται έτσι το σχέδιο της εξόντωσης όλης της κοινωνίας.Εδώ μπαίνει το ζήτημα της ολοκληρωτικής πολιτικής των μνημονιακών. Ένα ερώτημα που μου έθεσε ένας ψηφοφόρος μας και απάντησε ο ίδιος είναι το εξής: Γιατί η ντόπια τρόικα δεν έκανε κυβέρνηση από τις εκλογές τoυ Μάιου; - Μήπως ήθελε να έχει 180 βουλευτές για να περάσει νομοσχέδια της ξένης Τρόικα που δεν θα μπορούν να αμφισβητηθούν στο μέλλον, από διεθνή δικαστήρια αν στραφούμε κατά των δανειστών μας για την καταστροφή που έχει επιτελεστεί στην Ελλάδα από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές.Kαι θυμηθείτε τις επιθέσεις που δέχονταν και δέχονται και σήμερα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ από τα διαπλεκόμενα κανάλια και τους φωστήρες τους.
Η παραπληροφόρηση, η κατασυκοφάντηση, η διαστρέβλωση και το μεγαλύτερο ατού τους, ο εκφοβισμός των κατατρομοκρατημένων πολιτών για το τι θα συμβεί αν δεν εκλεγούν τα κόμματα που υποτάσσονται στις επιθυμίες και τα σχέδια των δανειστών μας κατέληξαν σήμερα να μας αφαιρούν και τα πιο στοιχειώδη από τα εναπομείνοντα. Κάνανε κυριολεκτικά κουρελόχαρτο το Ελληνικό Σύνταγμα κτυπώντας ταυτόχρονα με χημικά και γκλόμπ τους διαδηλωτές που ηρωικά αντιστάθηκαν στις προθέσεις τους.
Αυτό το κίνημα ξεδίπλωσε το κίνημα των πλατειών, που είναι σύμμαχός μας μέχρι σήμερα αρκεί να το κατανοήσουμε και να μας μπολιάσει πολιτικά, όπως ανέλυσα παραπάνω.
ΔΟΜΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ
Ενας συνδυασμός πυραμιδωτής μορφής από εκπροσώπους των τοπικών συνελεύσεων των μελών του ΣΥΡΙΖΑ ( εκτός των κεντρικών οργάνων που εκλέγονται από τις συνδιασκέψεις, ύπαρξη δευτεροβαθμίων οργάνων κατά περιοχή ( Καλλικρατικό Δήμο, Νομό κ.λ.π.), που θα εκλέγονται από τις Τ.Ο. Σύριζα και ταυτόχρονα της δημιουργίας οριζοντίων FORUM μελών με θεματικές των οποίων οι συζητήσεις και αποφάσεις θα διακινούνται σε όλους μέσω διαδικτύου.
Ετσι θα υπάρχει αποτελεσματικότητα στις δράσεις, δημοκρατικές αποφάσεις για τα θέματα και μεγάλη διακίνηση των ιδεών. Η οριζόντια οργάνωση βοηθά στην διακίνηση των ιδεών, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε γραφειοκρατική αγκύλωση στις αποφάσεις.
Εξασφαλίζουμε το δικαίωμα τάσεων στο κόμμα.
Ο σεβασμός στις ιδέες των συντρόφων μας απαιτεί να δίδουμε το δικαίωμα σε όλους αν αισθάνονται ιδεολογική συγγένεια να διακινούν ελεύθερα τις απόψεις τους, να συνδιαμορφώνουν προτάσεις και να τις προτείνουν είτε στις συνδιασκέψεις είτε στα όργανα, Τ.Ο ή δευτεροβάθμια .Αυτό θα εξασφαλίσει την ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ.Αποσχιστικές τάσεις δημιουργούνται εκεί όπου οι ιδέες θάβονται, εκεί όπου μέλη μας αισθάνονται ότι παραγκωνίζονται από κυρίαρχες απόψεις και την μεταφορά τους στο επίπεδο της δράσης και της υλοποίησης.
Η συντροφικότητα που πρέπει να αναπτύξουμε πρέπει να υπερβεί την συντροφικότητα που έχουν αναπτύξει τα μέλη των επί μέρους συνιστωσών από δικές τους προηγούμενες δράσεις και οσμώσεις και ήταν φυσικό αυτό και να γίνουμε όλοι ένα όπλο ενάντια στους ταξικούς και πολιτικούς αντιπάλους μας.Οι διαφορές μας έτσι θα αποτελέσουν ένα δημιουργικό τοπίο ανάπτυξης που θα θέλγει με την πολυμορφία του και τον πλούτο των ιδεών του.
Οι πολιτικοί φορείς των συνιστωσών, οι οποίες είναι φυσικό να φοβούνται την αυτοδιάλυσή τους σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ καταλήξει σε ένα απλό εκλογικό μηχανισμό, οι οποίοι σημειωτέον συντέλεσαν στην διαμόρφωση του μέχρι σήμερα και στην επιτυχία της ανόδου του θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι απόψεις τους δεν θα χαθούν μέσα σε μια σοσιαλδημοκρατική σούπα αλλά ότι θα βάλουμε με τις αποφάσεις της συνδιάσκεψης και του συνέδριου τις βάσεις για ένα κόμμα-παράδειγμα για την ευρωπαϊκή αριστερά.
Αυτό όμως σημαίνει και μεγαλύτερη κινητικότητα προς το κίνημα των άλλων ευρωπαϊκών λαών. Σύντροφοι μας, και κυρίως ο σύντροφος Τσίπρας, πρέπει σήμερα να βρίσκεται παρών ( είτε με φυσική παρουσία είτε με δηλώσεις)όπου αναπτύσσονται κινήματα ενάντια στην λαίλαπα των νεοφιλελεύθερων ευρωπαικών πολιτικών και οικονομικών ελίτ.Επίσης πρέπει ρητά να τονίσουμε τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε αυτήν την προσπάθεια δημιουργίας σήμερα ενός δημοκρατικού σοσιαλιστικού κόμματος, με βάση τις ιστορικές εμπειρίες.
Α) Ο κίνδυνος του ηγετικού συγκεντρωτισμού και του γραφειοκρατικού εκφυλισμού του. Διοίκηση δηλαδή και παραγωγή πολιτικής από λίγους οπότε και εξαφάνιση των δημοκρατικών θεσμών του κόμματος. Αυτό αντιμετωπίζεται με το δικαίωμα από τις οργανώσεις βάσεις της ανακλητότητας των εκπροσώπων, την εναλλαγή στις θητείες σε συγκεκριμένη περιοδικότητα της, που κοινά θα αποφασίσουμε. Η μονιμότητα των «στελεχών» , όσο άξιοι και αν είναι, σε συνδυασμό με την έλλειψη συνδιαμόρφωσης της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ από την βάση δημιουργεί την μοιραία τάση του γραφειοκρατικού συγκεντρωτισμού.
Β) Ο κίνδυνος του κρατισμού. Οι σχέσεις κόμματος και κράτους πρέπει να είναι ρητές και επιβλεπόμενες, αλλιώς θα οδηγηθούμε στην διαμόρφωση μιας ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατικής εκδοχής και των απόψεων μας και της δομής του κόμματος.
Αν δηλαδή λόγω της κοινοβουλευτικής μας δράσης σύντροφοι μας αμείβονται από το κράτος δεν θα πρέπει να έχουν προνόμια ούτε στο επίπεδο της διαμόρφωσης της πολιτικής και των αποφάσεων, ούτε στο υλικό επίπεδο. Η απόφαση της Γραμματείας για παραχώρηση του 40% του μισθού των βουλευτών είναι προς την σωστή κατεύθυνση. Δεν θα πρέπει να μείνουμε στην κοινοβουλευτική μας μεγάλη άνοδο.Αυτό δεν το επιτρέπουν οι καιροί. Σήμερα από ποτέ άλλοτε το παράδειγμα που πρέπει να προωθούμε είναι « διεκδικούμε το αυτονόητο, καθένας για όλους και όλοι για τον ένα». Το μεγαλύτερο μέρος αυτού κειμένου έστειλα στις 7-9-2012 στους 6 συντρόφους που ξεκινήσαμε την βασική επεξεργασία για το οργανωτικό, στην Τοπική Οργάνωση ΣΥΡΙΖΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ.
Με αυτό το κείμενο θέλω να συνεισφέρω στην συζήτηση για τον τύπο οργάνωσης και θα ήταν καλό όλοι μας, να ανταλλάξουμε απόψεις μέχρι την συνδιάσκεψη.
