Η μεγαλύτερη απογοήτευση από φίλους...

[Dimitris_SM]

Εγώ έχω πολύ καιρό να απογοητευτώ απο φίλο/φίλη.Μήπως θα πρεπε να ανυσηχω??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[edweimaste]

Άποψή μου είναι πως δε θα πρέπει να φοβόμαστε να μείνουμε ούτε μόνοι. Καλύτερα μόνοι πάρα με κάτι που μας πάει πίσω. Προσωπικά παλιότερα είχα μια φιλία που με πήγαινε πίσω από όλες τις απόψεις. Είχα χάσει παλιούς και καλούς μου φίλους. Στο τέλος είχα χάσει και την αισιοδοξία που είχα γενικότερα και τη καλή διάθεση. Μόλις έδωσα τέλος σε αυτή την αρρωστημένη κατάσταση κατάλαβα πως πια είχα μείνει μόνη, άρχισα να στεναχωριέμαι να αγχώνομαι...αλλά αργότερα συνειδητοποίησα πως και αυτή η κατάσταση δε θα πρέπει να μας τρομάζει, μας κάνει καλό όσο και μια καλή φιλία. Αν τα βρούμε με τον εαυτό μας εύκολα έπειτα βρίσκουμε φίλους που να αξίζουν και να μας ταιριάζουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Γενικά, είστε πιο καλά παιδάκια οι αντρες! Η εμπειρία σου τι σου λέει?

Καλα, μην παιρνεις κι ορκο. Ξερεις τι σιχαμενες ανδροφιλιες υπαρχουν; Που ο ενας προσπαθει να διεκδικησει το κεκτημενο του αλλου; Ειτε λεγεται γυναικα, ειτε αμαξι, ειτε επαγγελματικο ή κοινωνικο στατους; Η φιλια δεν εχει φυλα, εχει χαρακτηρες..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 712911]

Δεν ξέρω... Πάντως, βλέπω συμμαθητές μου από το δημοτικό να κάνουν ακόμη παρέα ή να είναι ακόμη και φίλοι κολλητοί· κάτι που δεν βλέπω με τα κορίτσια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αντικειμενικός]

Ναταλια πιστεψε με εγω εδω που μενω κανενας δεν εχει αλλαξει την παρεα του απτο δημοτικο.
Δε λεω μπορει μια φορα να διαφωνουμε αλλα οκ μετα ειναι ολα οκ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 712911]

Ναταλια πιστεψε με εγω εδω που μενω κανενας δεν εχει αλλαξει την παρεα του απτο δημοτικο.
Δε λεω μπορει μια φορα να διαφωνουμε αλλα οκ μετα ειναι ολα οκ

Ναι, όπως είπα το βλέπω γύρω μου, δηλαδή όποτε τους πετυχαίνω έξω όταν βγαίνω κτλ. Είναι ωραίο... Μήπως όμως από την άλλη, κάποιοι φοβούνται να κάνουν μια νέα αρχή ας πούμε; Θέλω να πω, για κάποιους δεν είναι τόσο εύκολο να κάνουν νέες γνωριμίες, οπότε συμβιβάζονται... Μπορεί να φανεί ότι το λέω με κακία, αλλά καμία σχέση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αντικειμενικός]

Τι να σου πω μπορεις να εχεις δικαιο παντως.
Μπορει οντως να φοβουνται να ξαναρχισουν απτην αρχη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 712911]

Τι να σου πω μπορεις να εχεις δικαιο παντως.
Μπορει οντως να φοβουνται να ξαναρχισουν απτην αρχη

Εντάξει, ας μην είμαστε απόλυτοι. Κάποιοι από αυτούς ίσως...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alis]

Για μένα ήταν ίσως το πιο σύνηθες που συμβαίνει... Η κολλητή μου από την πρώτη γυμνασίου, με την οποία είχαμε εκπληκτική σχέση, ξαφνικά άλλαξε εντελώς συμπεριφορά. Μετά από 4-5 χρόνια, άρχισε να κάνει παρέα με άλλα παιδιά πολύ περισσότερο, βγαίνανε χωρίς καν να μου του πούνε και ακόμα και όταν βρισκόμασταν όλοι μαζί με το ζόρι μου μίλαγε. Η ειρωνεία ήταν πως οι νέες της φίλες ήταν παιδικές μου φίλες από το δημοτικό, με τις οποίες διατηρούσα ακόμη εξαιρετική σχέση.Το ποτήρι ξεχείλισε όταν σε μια μονοήμερη εκδρομή η φίλη μου έφυγε με μια κοπέλα για να περπατήσουν. Όταν τις είδα μετά από κάποιες ώρες και άρχισα να περπατάω προς το μέρος τους, αυτές άρχισαν να επιταχύνουν και τελικά να τρέχουν, προφανώς για να με αποφύγουν.

Δεν έχω μπορέσει ακόμα να το χωνέψω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[merry poppins]

φιλη κολλητη, δεν εβλεπα οτι ζηλευε που προχωρουσα, για αυτα πχ που εκανα, με λιγα λογια ζηλευε τις χαρες μου και για να νιωθει καλα με μειωνε απο δω κ απο κει ακομα και σε γκομενο μου ο οποιος αυτος ηταν και ο ανθρωπος που μου ανοιξε και τα ματια... απο τοτε εγω εμαθα να προσεχω τις φιλιες μου και αυτη πηρε δρομο ... απλα δεν εβρισκα το λογο υπαρξης της στη ζωη μου...μου στοιχησε δε λεω...αλλα αυτα δεν συγχωρουνται...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dimitris001]

Είναι κι εκείνα τα άτομα για τα οποία έχεις κάνει τόσα πολλά, τα έχεις τόσο ψηλά μέσα στην καρδιά σου, τα εμπιστεύεσαι και τελικά σου συμπεριφέρονται με τον χειρότερο ίσως τρόπο...

Όταν έρχεται η ώρα να τους χρειαστείς, απλά δεν είναι εκεί...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[meetmeinmontauk]

"Φιλες" που με το πρωτο λαθος σε παρατανε. Προσπαθησα να τα βρουμε, να μιλησουμε, να επανορθωσω αλλα αυτες ανενδοτες. Τι ειχα κανει? Εβγαινα με ενα αγορι και οχι μαζι τους για ενα πολυ μικρο διαστημα (την πρωτη εβδομαδα της σχεσης μου). Καταλαβα οτι τις ειχα παραμελησει μεσα σε αυτη την εβδομαδα αλλα γι' αυτες ηταν τοσο μεγαλο το παραπτωμα μου που αρχισαν να με ξεκοβουν και με το ζορι να μου μιλανε. Η ειρωνια? Μεταξυ τους ειχαν πολλες φορες προδωσει η μια την αλλη κανοντας πολυ χειροτερα πραγματα. Βγηκε καμια απο την παρεα? ΟΧΙ. Μονο εγω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Αντικειμενικός]

"Φιλες" που με το πρωτο λαθος σε παρατανε. Προσπαθησα να τα βρουμε, να μιλησουμε, να επανορθωσω αλλα αυτες ανενδοτες. Τι ειχα κανει? Εβγαινα με ενα αγορι και οχι μαζι τους για ενα πολυ μικρο διαστημα (την πρωτη εβδομαδα της σχεσης μου). Καταλαβα οτι τις ειχα παραμελησει μεσα σε αυτη την εβδομαδα αλλα γι' αυτες ηταν τοσο μεγαλο το παραπτωμα μου που αρχισαν να με ξεκοβουν και με το ζορι να μου μιλανε. Η ειρωνια? Μεταξυ τους ειχαν πολλες φορες προδωσει η μια την αλλη κανοντας πολυ χειροτερα πραγματα. Βγηκε καμια απο την παρεα? ΟΧΙ. Μονο εγω.

Αυτό που έκαναν ήταν μεγάλη υπερβολή.
Απλά εσύ αποφάσισες να είσαι λίγο με το αγόρι σου.
Που είναι το κακό??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[meetmeinmontauk]

Αυτό που έκαναν ήταν μεγάλη υπερβολή.
Απλά εσύ αποφάσισες να είσαι λίγο με το αγόρι σου.
Που είναι το κακό??

Απλα σαν χαρακτηρες ειναι πολυ σκληρες... Επισης,εγω ημουν στην παρεα τους 2-3 χρονια περιπου αυτες ηταν φιλες απο το δημοτικο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mirto.dr]

"Φιλες" που με το πρωτο λαθος σε παρατανε. Προσπαθησα να τα βρουμε, να μιλησουμε, να επανορθωσω αλλα αυτες ανενδοτες. Τι ειχα κανει? Εβγαινα με ενα αγορι και οχι μαζι τους για ενα πολυ μικρο διαστημα (την πρωτη εβδομαδα της σχεσης μου). Καταλαβα οτι τις ειχα παραμελησει μεσα σε αυτη την εβδομαδα αλλα γι' αυτες ηταν τοσο μεγαλο το παραπτωμα μου που αρχισαν να με ξεκοβουν και με το ζορι να μου μιλανε. Η ειρωνια? Μεταξυ τους ειχαν πολλες φορες προδωσει η μια την αλλη κανοντας πολυ χειροτερα πραγματα. Βγηκε καμια απο την παρεα? ΟΧΙ. Μονο εγω.

Η ιστορία μου είναι παρόμοια με την δική σου με την μόνο διαφορά ότι δεν επρόκειτο για boyfriend.Απλά έκανα παρέα και με αλλους ανθρώπους αλλά η παρέα προφανώς πίστευε ότι ήμουν κτήμα της και ότι δεν μπορούσα να συναναστρέφομαι με κανέναν πέρα από τις ίδιες.Να σημειωθεί ότι είμασταν κολλητές από 5 χρονών με τις δυο.Παρολά αυτά αποφάσισαν να με σουτάρουν εντελώς .Πώς το κάνει κάποιος αυτό το πράγμα και μάλιστα σε μία τόσο περίεργη και δύσκολη ηλικία όπως η εφηβεία ;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[meetmeinmontauk]

Η ιστορία μου είναι παρόμοια με την δική σου με την μόνο διαφορά ότι δεν επρόκειτο για boyfriend.Απλά έκανα παρέα και με αλλους ανθρώπους αλλά η παρέα προφανώς πίστευε ότι ήμουν κτήμα της και ότι δεν μπορούσα να συναναστρέφομαι με κανέναν πέρα από τις ίδιες.Να σημειωθεί ότι είμασταν κολλητές από 5 χρονών με τις δυο.Παρολά αυτά αποφάσισαν να με σουτάρουν εντελώς .Πώς το κάνει κάποιος αυτό το πράγμα και μάλιστα σε μία τόσο περίεργη και δύσκολη ηλικία όπως η εφηβεία ;

Δεν ξερω παντως θα μπορουσαν να δωσουν μια δευτερη ευκαιρια....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mirto.dr]

Δεν ξερω παντως θα μπορουσαν να δωσουν μια δευτερη ευκαιρια....

Μεγαλώνοντας (έχει γίνει κάποια χρόνια τώρα αυτό) συνειδητοποίησα ότι δεν άξιζε να ξαναασχοληθώ μαζί τους.Είναι δύσκολο να το αποδεχτείς και να το ξεπεράσεις όταν σε εγκαταλείπουν οι φίλοι σου και μένεις πραγματικά μόνη αλλά τουλάχιστον εγώ ωρίμασα πολύ μετά από αυτό.Μου πήρε πολύύύ καιρό να σταματήσω να προσπαθώ να τις πείσω για το ποια είμαι και ξαφνικά κατάλαβα ότι δεν θα έπρεπε να χρειαστεί να πείσω κάποιον για εμένα. Οπότε σιγα σιγά και με βοηθό τον χρόνο (ξέρεις που κλείνει πληγές) προχώρησα και γνώρισα άλλους ανθρώπους .
Θέλω να πώ ότι η δεύτερη ευκαιρία ίσως και να παρέτεινε το πρόβλημα και να μην το διόρθωνε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nPb]

Μυρτώ, νομίζω ότι στη ζωή όλα κάνουν τον κύκλο τους. Επειδή οι άνθρωποι είναι εγωιστικά όντα, σπάνια θα συναντήσεις ανθρώπους που δεν έχουν κάποιο συμφέρον από σένα. Όλοι κατά βάθος, έχουν κάποιο συμφέρον. Κάποια στιγμή βγαίνει στην επιφάνεια και εκεί αρχίζει το τέλος, η φθορά των ανθρώπινων σχέσεων. Όμως υπάρχουν και οι μοναδικές εξαιρέσεις. Σπάνιες. Άνθρωποι που σε αγαπάνε γι' αυτό που είσαι και όχι γι' αυτό που έχεις. Τέτοιοι άνθρωποι ενδιαφέρονται να δουν αν ζεις, αν είσαι καλά, χωρίς κάποιο προσωπικό όφελος. Απλά νιώθουν την ανάγκη. Πιστεύω ότι επειδή πολλά πράγματα στις μέρες μας θεωρούνται δεδομένα, αυτονόητα, λίγοι άνθρωποι κατανοούν την αξία τους ή εκφράζουν με ειλικρίνεια, αυτό που νιώθουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gate4]

Όταν έρχεται η ώρα να τους χρειαστείς, απλά δεν είναι εκεί...

Και μετά αναρωτιούνται γιατί απομακρίνεσαι. Εκεί πέφτει το γέλιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dimitris001]

Και μετά αναρωτιούνται γιατί απομακρίνεσαι. Εκεί πέφτει το γέλιο.

Το πιο τραγικό είναι όταν δεν αναρωτιούνται και απλά το δέχονται έτσι. Εκεί καταλαβαίνεις ότι δεν ήσουν τίποτα για αυτούς...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.