Όπως το θέτεις ναι είναι αλήθεια, ζούμε σε ένα κόσμο ψέματος. Πάρα πολλές φορές τη μέρα λέμε ψέματα, που πολλές φορές έχουν αποδέκτη τον ίδιο μας τον εαυτό. Παρότι θα διαφωνήσεις με αυτό που θα πω, προσωπικά δεν θεωρώ τον ψέμα σαν μια πτωτική κατάσταση. Το θεωρώ ένα τρόπο άμυνας απέναντι στην κοινωνία και ταυτόχρονα τρόπο συνύπαρξης του ανθρώπου με αυτήν. Έτσι λοιπόν για μένα το ψέμα δεν είναι παρά ένα εργαλείο όπως ένα σφυρί, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να χτίσει ένα σπίτι, άλλα και για να ανοίξει ένα κεφάλι. Οπότε δεν πιστεύω πως μπορούμε να προσδώσουμε στο ψέμα ηθική υπόσταση αποκόπτοντας το από την περίσταση στην οποία χρησιμοποιείτε.
Για να μείνουμε και εντός θέματος όμως, θα σου θέσω ένα ερώτημα καθώς προβληματίζεσαι για τα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας. Μπορούμε να συζητάμε αναλλοίωτες ώρες για τον εάν υπάρχει ή όχι Θεός, για το αν αυτός λέγεται Χριστός ή Αλλάχ ή Δίας. Αυτό που όμως δεν ρωτάμε τον εαυτό μας ποτέ, είναι γιατί έχουμε την ανάγκη να υπάρχει θεός? Νομίζω είναι ένα πολύ πιο καίριο ερώτημα από το αν υπάρχει θεός.