Θεωριες και μπουρμπουτσαλα.Βασανο ειναι οταν κακοποιουμε ανθρωπους και ζωα,οταν δεν σεβομαστε την ιδια την ζωη ολων των πλασματων,την διαφορετικοτητα και οταν δεν τα κανουμε πραξη αυτα,διοτι παμε κατα διαολου γενικοτερα.Οχι απλα αν καποιος δεν πιστευει στον Θεο.
ΟΚ,καποιος πιστευει στον Θεο,πολλοι θα ελεγα και ειναι οι χεοιροτεροι ανθρωποι.Κακοποιουν,παραβιαζουν δικαιωματα αλλων συνανθρωπων κλπ κλπ.
Χεστηκε η φοραδα στο αλωνι αν καποιος δεν πιστευει στον θεο.Αυτο ειναι το σημαντικο ή το τι πραττουμε σαν ανθρωποι και ποσες μαμακιες κανουμε και ποσους δυστυχισμενους γυρω μας;Και που οδηγουμε το ανθρωπινο ειδος.Να σοβαρευτουμε επιτελους.Η πιστη δεν εχει καμια σχεση με αυτα που πρατουμε και τα αποτελεσματα της στους αλλους.
Δεν χρειαζομαι κανεναν θεο και καμια απειλη κολασης για να αγαπω τους ανθρωπους και ολα τα πλασματα γυρω μου.Αυτα τα χρειαζονται μαλλον αυτοι που δεν τα νιωθουν πραγματικα και θελουν επιβραβευση ή απειλες.
Η αλήθεια είναι οτι οι ορθοδοξοι έχουν πάθη.Τέλειος ορθόδοξος δεν υπάρχει.Αλλιώς αποδίδουμε πάλι το αλάθητο στον άνθρωπο.Οπότε και πάλι πίπτουμε σε αθεϊστικά παραδοξα.Τέλειος και άλαθητος είναι ο θεάνθρωπος Χριστός.Αν καποιος είναι θρησκος και παριστάνει τον παντογνώστη θεολογο είναι το χειρότερο είδος ανθρώπου.Διοτι εφαρμόζει τις εντολες του Θεού,αλλα τυπικά.Μεσα του όμως δεν εχει αγάπη στον συνάνθρωπο.Και οι φαρισαίοι αυτο έκαναν στην εποχη του Χριστού.Εφαρμοζαν τον νόμο,αλλα δεν είχαν πνεύμα συγχώρεσης.Περιμεναν την ευκαιρία να βρίσουν,να λοιδωρήσουν,ακομα και να σκοτώσουν.Με αυτα τα συναισθηματα προσπαθούσαν να αυτοδικαιώνονται,δείχνοντας ότι έχουν κρίση για τους πάντες.Αυτοι που αυτοδικαιονονται τσακίζοντας την αξιοπρέπεια του άλλου για ένα λάθος,δεν αποτελει την εικονα ενός γνήσιου Ορθόδοξου.
Υπάρχει και αυτη η κατηγορία ανθρώπων.Ωστόσο δεν μπορουμε να αποκλεισουμε και φωτεινά παραδείγματα χριστιανών ορθοδόξων,απλά επειδη κάποιοι θέλουν να δικαιολογησουν την πλανη τους.Δηλαδή θέλω να είμαι άθεος,επειδη υπάρχουν και άσχημα παραδείγματα χριστιανών.Αρα ουτε η Ορθοδοξία αλλάζει τον άνθρωπο.Αυτες είναι απλά προφάσεις.
Όταν οι πρωτόπλαστοι απομακρύνθηκαν απο το Φως του Θεού,τους προειδοποιησε ο Κύριος οτι απο εδω και περα το περιβάλλον του ανθρώπου θα είναι επιθετικό και σκληρό.Οχι μονο ο άνθρωπος θα αποστρέφεται τον Θεό,αλλά θα αποστρέφεται και τον συνανθρωπο του.Σε αυτό ο Θεός δεν είναι λαθος.Οντως βλέπουμε στην καθημερινότητα διαφορές και κλίκες στις ανθρώπινες σχέσεις.Αλλά παράλληλα βλέπουμε και σκληρούς ανθρωπους,που αλλαζουν πιστη,πεποιθηση και πιστεύουν στον Θεό.
Αυτος ο άνθρωπος που πριν ήταν μουσουλμάνος,άθεος ή ινδουιστής θεωρείται ανόητος?Και δεν μιλάω για μικρές ηλικίες.Αλλαγη στην πίστη έχουμε και σε μεγάλες ηλικίες.Οποτε δεν τίθεται θέμα πλυσης εγκεφάλου.Είναι θέμα αυτεξουσίου,είναι θέμα λογικής,είναι θέμα κατανοησης διαφορων.Βλέπεις κατι που δεν σ'αρεσει,που πραγματικά στο εξωτερικό του κομμάτι,αλλά και πίσω απο αυτό το φαινομενο ή σύστημα φιλοσοφικής ηθικής κρύβεται ένα απύθμενο βάθος υποκρισίας,κακίας και απανθρωπιάς.
Στο κλίμα της Ορθοδοξίας δεν υπάρχει αυτο το πνεύμα.Οποιος πιστευει στο Θεό,μετα απο τα λαθη του αλλαζει εσωτερικώς,έχει συναίσθηση της αμαρτωλότητας του,ζητάει την βοήθεια του Θεού και δεν κάνει πλεον λάθη.Η αμαρτία βρίσκεται πλεον μακριά απο αυτόν.Η Χαρη του Θεού που κατοικεί στην καρδιά του ανθρωπου τον κάνει ηρεμο,πράο και δεν τον νοιαζει τι θα του πουν οι άλλοι.Ο πραος μενει απαθής και ήρεμος.Αγαπαει την ηρεμία και του αρέσει μονο η ηρεμία.Έτσι θα πρεπει να κάνει ένας ορθόδοξος χριστιανός,αλλά και καθε πολιτισμένος άνθρωπος που η επιδιωξη του δεν έχει να κάνει
με θεωρίες έξυπνων ή με σεξουαλικά υπονοούμενα και βρισιές,όπου οι μεν ¨νικούν¨ λεκτικά τους.Δεν είναι αυτό η ευτυχία.
Ένας άθεος τη μια μερα είναι καλος τη μια είναι κακός.Και στο τελος επειδη απουσιάζει η Χαρη του Θεού υποπεφτει στα παθη του.Νιωθει αναστατωμένος,κενός μέσα του και δεν ικανοποιείται με τίποτα.
Δεν το λεω για να φανω οτι είμαι ανωτερος απο άθεο,επειδη πιστευω στον Θεό.Αυτες είναι οι επιπτωσεις οταν βρίσκεσαι μακριά απο το Αγαθό.Νιωθεις κενο και ας κανεις διαφορα πράγματα στην ζωή σου.
Το ότι κάποιος είναι εξωτερικά ένας καλός άνθρωπος δε σημαίνει τίποτα,μπορεί να είναι η αρχή για κάτι αλλά μπορεί να είναι και ένα τίποτα.Μπορω δηλαδή να πω ένα καλημέρα και απο μέσα μου να βρίζω,μπορεί να βοηθάω κάποιον γιατί έχω συμφέρον.Μπορεί να δίνω ελεημοσύνη και να προσδοκώ στο άμεσο μέλλον κατι.Το θέμα είναι τι καρδιά υπάρχει πίσω από την πράξη ή τη σκέψη και αν αυτή η καρδιά έχει τροφοδότη τον Χριστό ή τον εγωισμό.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μάλιστα λέει ότι όσοι υπερηφανεύονται για τα καλά τους έργα και δεν έχουν πίστη στο Θεό,μοιάζουν με λείψανα νεκρών,που είναι ντυμένα με ωραία ρούχα,αλλά δεν αισθάνονται την ωραιότητα τους.Σε τι ωφελείται δηλαδη ο άνθρωπος,όταν έχει ψυχή ντυμένη με καλά έργα,αλλά νεκρή?Τα έργα γίνονται για τον Κύριο και με την ελπίδα των επουρανιών βραβείων.Αν,λοιπόν,αγνοείς Εκείνον που προκηρύσσει τα βραβεία,τότε για ποιον αγωνίζεσαι.
ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς όσο για τους «καλούς» που δεν πιστεύουν
Λένε κάποιοι:Υπάρχουν και άθεοι καλοί άνθρωποι.Ναι οι άθεοι μπορεί να είναι προσωρινά καλοί,επιφανειακά καλοί,φαρισαϊκά καλοί.Αλλά ο άθεος δεν μπορει να είναι διαρκώς καλός,βαθειά καλός,αθάνατα καλός,επειδή χρειάζεται να είσαι σε πνευματική σχέση,σε πνευματικη συγγένεια,με τον πραγματικά Μοναδικό Αγαθό και Αιώνια Αγαθό,με τον Θεό και Κύριο Χριστό.Ο λόγος του Χριστού είναι αληθινός σε όλους τους αιώνες όταν λέει “Χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα” (Ιωάν. ιε´ 5)».
Το αν πηγαίνει ο κόσμος απο το κακό στο χειρότερο είναι επειδη απουσιαζει ο Θεός.Και επειδή ένα μεγάλο μέρος του κόσμου δεν πιστεύει στην Ορθοδοξία.Κυριαρχεί ο αθεϊσμός στις διάσπαρτες μορφές του οι οποίες όμως λενε ακριβως το ίδιο.Την θεοποίηση του πεπερασμένου.Αν ο κόσμος στην πλειοψηφία του πιστευε στο Θεό θα σταματούσε και τώρα το κακό.Δεν θα υπήρχαν οι πολεμοι,ο πόνος και ο θάνατος.Θα ηταν ένας κόσμος απολυτα ειρηνικος με την Χάρη του Θεού να φωτίζει των ύπαρξη όλων των ανθρώπων.
Μιας και μιλησες για τα ζώα.Εγω θα μιλήσω γενικώς για όλη τη φύση.
Αν υπάρχει ο Θεός σιγουρα δεν δημιουργησε τον πλανήτη για να τον καταστρέψει.Οποτε η μολυνση της φυσης και ο μεγάλος βαθμός καταστροφης της είναι απο τον άνθρωπο.
Οταν απομακρυνθήκε ο άνθρωπος απο το Φως του Θεού,περα απο το οτι οδηγησε τον εαυτο του στον θανατο,παρασυρε και το σύμπαν στην τρεπτότητα και τον αφανισμό.Ετσι ο ανθρωπος αναγκασε τον εαυτο του στο να πεινάει και να σκοτώνει τα ζώα για να καλύπτει τις διατροφικές του αναγκες.
Οπότε το συμπερασμα είναι οτι αν δεν απομακρυνόμασταν απο το φως του Θεού,θα παραμέναμε στην κατάσταση της θέωσης και δεν θα διαταρασσόταν η σχέση του ανθρώπου με την φύση,όπως είναι τώρα.
Η ζωή του ανθρωπου σε όλα τα επίπεδα για να γίνει ομαλή και φυσιολογική,θα πρεπει να αποκαταστήσει τη σχεση του με τον Θεό και να βρει έτσι τον σκοπο της ύπαρξης του.
Ο Χριστός λεει φανερά ''Εγω είμαι η Οδός,η Αλήθεια και η Ζωή''.
Όποιος πιστέψει έμπρακτα σ' Εμένα, θα νιώσει να τρέχουν από μέσα του ποτάμια ζωής!!¨Όχι απ' τα μυαλά του.Μα απ' την καρδιά του.
