Πάντως Ξεχασμένε νόμιζα είχες τελείως διαφορετική άποψη και με εκπλήσσει λίγο ότι έχεις τέτοια γνώμη για τις γυναίκες. Στην αρχή στο θέμα του φεμινισμού πχ έλεγες ότι είναι αδικημένοι οι άντρες στην κοινωνία και ένα από τα επιχειρήματά σου ήταν ότι σε περίπτωση διαζυγίου είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα κερδίσει η γυναίκα τα παιδιά. Και συμφωνώ σε αυτό καθώς εγώ θεωρώ ότι ένας άντρας μπορεί εξίσου καλά να μεγαλώσει ένα παιδί και έχει δικαίωμα να είναι μαζί του εφόσον προσφέρει περισσότερα από ότι η μάνα. Το πόσο καλά μεγαλώνεις ένα παιδί έχει να κάνει με τον χαρακτήρα σου και πόσο το αγαπάς. Όμως τώρα μας γράφεις ότι "βιολογικά" η μάνα είναι δεμένη με το παιδί και πρέπει να κάθεται 24/7 μαζί του και άλλα τέτοια, οπότε στην ουσία αναιρείς το επιχείρημα ότι οι άντρες είναι αδικημένοι σε αυτή την περίπτωση καθώς το παιδί όντως έχει ανάγκη την μαμά του.
Μην μπερδεύεις το τι έχει ανάγκη ένα παιδί για να μεγαλώσει σωστά με το αν η γυναίκα είναι περισσότερο "δεμένη" μαζί του. Ένα παιδί για να μεγαλώσει σωστά χρειάζεται την full time προσοχή ενός ενήλικα τουλάχιστο μέχρι να γίνει 7 όπου πάνω κάτω έχει αναπτυχθεί η προσωπικότητά του. Ένας signle dad μπορεί να μεγαλώσει το ίδιο καλά ένα παιδί με μία single mom, ή για να ακριβολογούμε το ίδιο καταστροφικά. Είναι λοιπόν καταφανώς άδικο να επιλέγετε από τα δικαστήρια σχεδόν πάντα η μητέρα ως κηδεμόνας.
Δεν βάσισα σε αυτό όμως το επιχείρημα μου. Εγώ είπα πως το παιδί χρειάζεται έναν γονιό στο σπίτι, όχι πως αναγκαστικά πρέπει αυτός ο γονιός να είναι η γυναίκα. Το έγραψα και παραπάνω αυτό, πως το μοντέλο provider - caretaker λειτουργεί και με την γυναίκα ως provider. Αυτό που είπα μετά είναι πως συνήθως το μοντέλο θα το βρεις στην πράξη με τον άντρα ως provider λόγω βιολογικών χαρακτηριστικών που δίνουν στα αντίστοιχα φύλα μία καλύτερη εξειδίκευση προς τον ένα ή τον άλλο τομέα.
Ο άντρας δηλαδή μπορεί να εκπληρώσει το minimum των όσον απαιτούνται για την ανατροφή ενός παιδιού αλλά δεν θα φτάσει την γυναίκα στο maximum. Αυτός όμως δεν είναι λόγος τα δικαστήρια να έχουν τόσο δραματικά μεγάλη κλίση προς τη γυναίκα.
Απλά αυτά μην περιμένεις να αλλάξουν σύντομα, διότι οι άντρες δεν έχουν καμία δύναμη να συνετίσουν τις γυναίκες. Βλέπεις τι γίνεται εδώ μέσα, με το που έγραψα δύο ποστ που πάνε κόντρα στο φεμινιστικό narrative ξεκίνησαν τα "σεξιστή, κομπλεξικέ, μισογύνη, καλύτερα μην κάνει παιδιά κτλ". Όταν ένας άντρας ζητά κάτι από τις γυναίκες που δεν το θέλουν οι ίδιες είναι σεξιστής και φαλλοκράτης, όταν οι γυναίκες ζητάνε από άντρες κάτι που δεν το θέλουν αυτοί είναι προοδευτικές και υπέρ της ισότητας. Ο μόνος τρόπος οι άντρες να αλλάξουν το παρών status quo της γυναικείας κυριαρχίας είναι απλά να μποϊκοτάρουν τις γυναίκες και να μην τις παντρεύονται, όπως και ακριβώς κάνουν. Γι'αυτό κινήματα όπως το MGTOW έχουν όλο και περισσότερους υποστηρικτές.
Κάποιες από αυτές τις ρυθμίσεις που αβαντάρουν τις γυναίκες προκαλούνται ακριβώς από ανισότητες που κυριαρχούν. Στο θέμα της διατροφής ας πούμε, όταν σε κάθε οικογένεια θεωρείται επιβεβλημένο πως πάντα θα είναι ο άντρας που θα δουλεύει και η γυναίκα καλύτερα να μένει να προσέχει τα παιδιά, όταν κυριαρχεί η άποψη πως η γυναίκα δεσμεύεται πάνω στον άντρα και δε φροντίζει για τη δική της μόρφωση και επαγγελματική κατάρτιση γιατί "η πρωτεραιότητά της είναι το σπίτι και τα παιδιά" τότε προφανώς και έχει ανάγκη τη διατροφή, με τον ίδιο τρόπο που έχει ανάγκη ένας μεγάλης ηλικίας απολυμένος την εργασιακή αποζημείωση.
ίσως να παραπέμπει σε άλλες ρητορικές αλλά κατά μία έννοια ναι, η εργασία απελευθερώνει
Αν δεν μπορείς να εμπιστευτείς τον/την σύζυγό σου σε βαθμό ώστε να μπορείς να εξαρτηθείς οικονομικά από αυτόν, τότε δεν έχει κανένα απολύτως νόημα ο γάμος σας και είναι καταδικασμένος εξ αρχής. Ο χαρακτήρας του ανθρώπου διαμορφώνεται πολύ νωρίς στην παιδική ηλικία και δεν αλλάζει δραστικά μετά, ιδιαίτερα σε ηλικίες όπως τα 30-50 όπου διαρκεί ο μέσος γάμος. Ο άντρας ή η γυναίκα που είναι ανεύθυνοι, παρτάκιδες και γενικά not family material φαίνονται προτού τους παντρευτείς και κάνεις παιδιά μαζί τους. Ή έτσι ξαφνικά στα 45 ένας άντρας γίνεται βίαιος, αλκοολικός, ανεύθυνος και τα συναφή? Γι'αυτό και δεν χάφτω τέτοιες δικαιολογίες γυναικών, διότι αποποιούνται κάθε ευθύνη. Θα δεις πάντα την γυναίκα να λέει "ήταν αλκοολικός και με χτύπαγε, δεν ήταν καλός πατέρας" ενώ ποτέ δεν θα τις ακούσεις να αναφέρονται στις δικές τους ευθύνες όπως το ότι ΕΠΕΛΕΞΑΝ να παντρευτούν έναν τέτοιο άντρα και να κάνουν παιδιά μαζί τους. Και αν το επισημάνεις αυτό,
απλά θα σου πουν "Δεν ήταν έτσι, στην πορεία άλλαξε". Όταν οι ίδιες οι γυναίκες δεν αναλαμβάνουν το μερίδιο ευθυνών που τους αναλογούν αλλά θα παίξουν τον βολικό ρόλο του θύματος όποτε τις βολεύει πως θες να τις πάρω μετά στα σοβαρά?
