Όχι ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Ο κοινωνικός αποκλεισμός δεν είναι βία. Είναι ένας τρόπος να εφαρμόσεις κάποιους κανόνες αλλά δεν έχει καμία σχέση με το μπαίνω σπίτι σου, σου περνάω χειροπέδες και σε κλείνω σε ένα κελί. Όταν υφίστασαι ψυχολογικό εξαναγκασμό μπορείς πάντα να πεις και να κάνεις αυτό που θες, με την σωματική βία δεν έχεις τέτοιες επιλογές. Γι'αυτό και η αστυνομία ανέκαθεν χρησιμοποιούσε όπλα και δεν πήγαινε στα σπίτια λέγοντας "κύριε είστε ανήθικος παρακαλώ ελάτε μαζί μας".
Δεν είναι ψευδαίσθηση είναι πραγματική ελευθερία. Ελευθερία δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν συνέπειες για τις πράξεις κάποιοι. Όταν όλοι σε μια κοινωνία είναι ελεύθεροι και κάνεις κάτι που δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό και σε εξοστρακίσουν κοινωνικά αυτό είναι ένα άμεσο αποτέλεσμα της ελευθερίας τους. Είναι πολύ διαφορετικό αυτό με το να σε δείρουν για να μην το κάνεις, καθώς όπως είπα και πριν δεν μπορείς να υπερνικήσεις την σωματική βία.
Όπως είπα όλα είναι θέμα ορισμού. Θες να τα διαχωρίσεις εσύ στο μυαλό σου κάντο αλλά όταν έρθει η ώρα να κοιτάξεις το αποτέλεσμα βλέπεις πως η ηθική/ψυχολογική πίεση και ο κοινωνικός αποκλεισμός επιβάλλουν καταστάσεις το ίδιο ή ακόμη και περισσότερα αποδοτικά από την ίδια τη σωματική βία.
Αυτό που περιγράφεις δεν είναι παρά μια υπόθεση. όπως μπορείς να υποθέσεις εσύ πως δυνητικά μπορεί κάποιος να αγνοήσει όλα αυτά και να κάνει ό,τι του καπνίσει με ό,τι συνέπεια κι αν συνεπάγεται αυτό ( χλευασμός απ' όλες τις πλευρές, πλήρης περιθωριοποίηση, ψυχολογική καταρράκωση κλπ ) έτσι και μπορώ να σου πω κι εγώ "well το σώμα σου είναι δικό σου κι έχεις κάθε δυνατότητα να το προστατέψεις, αν αυτό δεν μπορέσεις να το κάνεις δικό σου πρόβλημα".
" Όταν όλοι σε μια κοινωνία είναι ελεύθεροι και κάνεις κάτι που δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό και σε εξοστρακίσουν κοινωνικά αυτό είναι ένα άμεσο αποτέλεσμα της ελευθερίας τους. "
Και το να σε πιάσουν και να σε σαπίσουν στο ξύλο πάλι αποτέλεσμα της ελευθερίας τους θα ναι. Κι αντίστοιχα το να αμυνθείς εσύ με τη σειρά σου θα είναι το αποτέλεσμα της δικής σου ελευθερίας. Αντίστοιχα κι αν ζεις σε ένα hardcore χριστιανικό χωριό και να είσαι ο μόνος μουσουλμάνος, ελευθερία των κατοίκων θα είναι αν αρνηθούν την οποιαδήποτε συναναστροφή μαζί τους και σε λιντσάρουν και κράζουν με τη πρώτη ευκαιρία κι αντίστοιχα δική σου ελευθερία θα είναι να κάνεις ό,τι περνά απ' το χέρι σου ώστε να αντιστρέψεις αυτό το κλίμα, να αντέξεις αυτή τη ψυχολογική πίεση και να γλιτώσεις την αυτοεξορία.
Το πρόβλημα είναι σε σύνολα στα οποία τα μέλη δεν βρίσκονται εθελοντικά όπως για παράδειγμα το να είσαι Έλληνας πολίτης είναι κάτι που δεν επέλεξες αλλά σου επιβλήθηκε. Εκεί τίθεται μεγάλο θέμα ελευθερίας και προσωπικά πιστεύω πως η μόνη δουλειά του κράτους είναι να προστατεύει τους πολίτες από την βία και να επιβάλει την τήρηση κάποιων βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως το δικαίωμα στην ζωή, στην ελευθερία κτλ. Σε όλα τα υπόλοιπα δεν έχει κανένα νόημα να βάζει το χέρι του το κράτος και μάλιστα τις περισσότερες φορές κάνει τα πράγματα χειρότερα όπου το βάζει.
Δε σου επιβλήθηκε τίποτα. Σου επιβάλλεται όσο σου επιβάλλεται και η βάφτιση. Είσαι ελεύθερος οποιαδήποτε στιγμή να πας όπου γουστάρεις, στο πιο απομακρισμένο νησί του ειρηνικού που μπορεί να λειτουργεί όπως αρέσει σε εσένα. Αλλά δεν το κάνεις αυτό οπότε οι πράξεις σου μιλούν από μόνες τους. Έχεις συναινέσει πλήρως σε αυτή τη κατάσταση οπότε θα χορέψεις με το ρυθμό που ορίζει η νόρμα.
Καθε φορα που διαβαζω οτι μια κρατικη λειτουργια γινεται για πρακτικους λογους ή για αποδοτικοτητα μου ερχεται να σπασω το κεφαλι μου στον τοιχο πραγματικα.
Καταρχας το κρατος βαζει μια χαρα χερι σαν ιδιωκτητης/μετοχος και σε ο,τι ειναι ιδιωτικο χωρις να ειναι στην κατοχη του. Το οτι δεν πρεπει να περνανε καποια αγαθα σε ιδιωτικη κατοχη ειναι δικη σου αποψη και ας το θελει και υπολοιπο Χ% του πληθυσμου, δεν σου πεφτει λογος για το απο που θα αγοραζω εγω πχ το ρευμα ή τις ιατρικες υπηρειες μου. Οσο αφορα της γη συγκεκριμενα, ξαναλεω οτι το θεμα ειναι να υπαρχει μια συγκεκριμενη και σαφης κατοχη για να μπορει ο ιδιοκτητης να οριζει το πως θα λειτουργει η περιουσια του και να αναθετει ην διαχειρηση της σε αυτον που θελει. Θες τα προστατευομενα δαση να τα τρεχει το κρατος γιατι νομιζεις οτι οι "εμπορικες σκοπιμοτητες" θα κανουν ζημια? Οκ, αγορασε εσυ και οσοι αλλοι θελετε τα κομματια γης με προτεραιοτητα γιατι θα ειναι ΜΚΟ, βαλτε τον Παναγιωτη που θα ηταν ο υπουργος προστασιας δασων να τα διαχειριζεται μη-μπορικα και πληρωνετε εσεις το κοστος. Και μην κοιτας μονο αυτες τις υποπεριτπωσεις, αλλα και υπολοιπες που το κρατος κανει δεκαετιες για να βγαλει αδειες ιδιωτικοποιησης γης που δεν αξιοποιειται. Και τα εμπορικα συμφεροντα δεν μπορουν να βλαψουν το "κοινο καλο", το κοινο καλο δεν υπαρχει, υπαρχει το δικο μου, το δικο σου, των μετοχων της εταιριας που διαχειριζεται ενα κομματι γης και ο καθενας μας οριζει ποιο ειναι για τον ιδιον. Θες να το πεις το καλο της πλειοψηφιας ή καπως αλλιως, καντο, αλλα οχι το "κοινο".
Άλλο να χεις τη πλήρη διαχείριση ενός αντικειμένου κι αλλο να ορίζεις νομικούς περιορισμούς. Το πρώτο μόνο απαιτεί την ιδιοκτησία του. Όπως όταν σου πουλά κάποια μια εφαρμογή που καλείσαι να υπογράψεις κάποιους όρους χρήσης. Πάλι δική σου είναι η εφαρμογή, αλλά μπορείς να τη χρησιμοποιήσεις μόνο πάνω σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Έτσι και το κράτος σου λέει είσαι ελεύθερος να ανοίξεις ένα κατάστημα που να πουλά εύφλεκτα είδη ας πούμε, να το διακοσμήσεις όπως θέλεις, να το δουλέψεις όπως θέλεις, ΑΛΛΑ θα πρέπει να έχεις λάβει μέτρα πυροπροστασίας.
Η αναλογία που δίνεις με την ομάδα ανθρώπων που θα αγοράσουν μια έκταση γης και να βάλουν έναν υπουργό να τη διαχειρίζεται είναι πραγματικά το ίδιο πράγμα. Το κράτος, ως η φωνή της πλειοψηφίας αντλεί feedback από τους πολίτες του οι οποίοι του υπαγορεύουν ( με κάποιο έμμεσο τρόπο, ας μη το αναλύσουμε ) να λάβει υπό την ιδιοκτησία και προστασία του κάποιες εκτάσεις και στη συνέχεια όλοι συλλογικά συντηρούν οικονομικά αυτή τη προσπάθεια. Τι σε χαλάει εδώ ακριβώς; πως η ιδέα σαν ιδέα είναι κάτι θεσμοθετημένο; ή πως όντας στυγνή μειονότητα ανάμεσα σε μια θάλασσα ανθρώπων αναγκάζεσαι να συμβιβαστείς; βασικά την έχουμε ξανά κάνει αυτή τη κουβέντα απλά για κάποιο λόγο μερικοί επιμένετε να διαχωρίζετε την ιδέα της επιβολής της πλειοψηφίας όταν αυτό γίνεται θεσμοθετημένα, με το όταν αυτό γίνεται με τη φυσική ροή των πραγμάτων ( σε μια καθαρά καπιταλιστική αγορά ) γιατί στο τέλος πάντα η πλειοψηφία είναι που επιβάλλεται με τον ένα ή το άλλο τρόπο.
