Δυστυχώς, δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο, ώστε να φτάσεις εγγυημένα στο πολυπόθητο προορισμό τού "πώς ν' αγαπήσεις τον εαυτό σου". Είναι πολλά, άλλα μικρά κι άλλα μεγαλύτερα, που το συνθέτουν αυτό. Πρωτίστως, έρχεται μπροστά η Αυτογνωσία. Για να σε αγαπήσεις, θα πρέπει να ξέρεις ποια είσαι. Άρα, πρέπει να λογαριαστείς μαζί της (βλ Αυτογνωσία), αλλά, για να γίνει αυτό, προϋποθέτει ότι θα μείνεις εντελώς εκτεθειμένη μπροστά της. Αν δεν τα βάλεις κάτω αντικειμενικά, δεν γίνεται δουλειά. Πάρε ένα χαρτί και γράψε "έχω αυτά τα θετικά κι εκείνα τ' αρνητικά". Μετά θέσε ερωτήσεις. Απάντησε με ειλικρίνεια. Τι κάνω για τα θετικά που έχω; Τα χρησιμοποιώ; Τα εκφράζω; Τι κάνω για να τα καλλιεργήσω, ίσως να τα πάω ένα επίπεδο ακόμα πάνω ή/και να με οδηγήσουν σε κάτι άλλο; Απ' την άλλη, έχω αυτά τ' αρνητικά. Τι μπορώ να κάνω για να τα αφανίσω από μέσα/πάνω μου, ή τουλάχιστον να τα ξεθωριάσω όσο γίνεται; Από πού πηγάζουν; Όλα αυτά έχουν βάση. Θέλουν μελέτη και δουλειά. Και στο φινάλε, αν το καλοσκεφτείς, έχεις την ουσία τού προβλήματός σου μπροστά σου, στο χαρτί. Γιατί όλα αυτά περικλείουν εσένα, τα βιώματά σου, τις φοβίες σου, τις ανασφάλειές σου. Μα και τα προτερήματά σου. Από εκεί και πέρα, έπειτα απ' τη συνειδητοποίηση, έρχεται το σκληρότερο και πιο επώδυνο: το να κάτσεις να δουλέψεις με τον εαυτό σου.
Επίσης, να πω πως είναι σημαντικό να σέβεσαι πρωτίστως εσύ η ίδια τον εαυτό σου. Να σέβεσαι το ποια είσαι, τα όριά σου, τα θέλω σου σε στιγμές και φάσεις. Κι άμεσα σχετίζεται ο περίγυρος. Άτομα που δεν σε εκτιμούν, δεν χάνουν ευκαιρία για κριτική και γενικά κάνουν το καθετί, κι ολοένα καταφέρνουν να σε μικραίνουν έως φτάσεις να γίνεις ένα μικρό κουβάρι και να ζαρώσεις στη γωνία, βρίσκονται πάνω πάνω στη λίστα, με τα οποία θα πρέπει να έρθεις αντιμέτωπη. Και γιατί πρέπει να τους βάλεις στη θέση τους ή να τους απομακρύνεις, μα και γιατί δεν έχεις χτίσει την αυτοεκτίμησή σου ακόμα και δεν έχεις μάθει να κλείνεις τ' αυτιά σου και να προχωράς απτόητη (εικάζω, δηλαδή!).
Μάθε να αναλύεις και να εκλογικεύεις το καθετί. Πολλές φορές διογκώνουμε κάτι στο μυαλό μας. Το κάνουμε δυσθεώρητο, κι έτσι βάζουμε τον εαυτό μας σε απραγία από φόβο και το πελάγωμα που νιώθουμε, βλέποντάς το βουνό. Και μάθε να παίρνεις και κάποια πράγματα στο ψιλό. Διακωμώδησε το κατιτίς σου, αυτοσαρκάσου. Βγάζεις αυτό που σε βασανίζει απ' τον προστατευτικό κλοιό, που η ίδια του έχεις φορέσει, και γίνεται πιο απτό.
Γενικά, δεν είναι κάτι εύκολο, και δεν γίνεται απ' τη μια μέρα στην άλλη. Σίγουρα αξίζει η προσπάθεια, όμως. Και θα προτείνω, σε περίπτωση που δεν τα καταφέρνεις, να ζητήσεις και τη βοήθεια κάποιου άλλου, ίσως κι ενός ψυχολόγου, ιδίως αν είναι κάτι που είναι τροχοπέδη στη ζωή σου.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
