Τον προγεννητικό έλεγχο και τα χαμένα μεροκάματα στην περίπτωση που ολοκληρωθεί η κύηση με πλάνο την υιοθεσία ποιος τα καλύπτει?
Τα νομικά έξοδα για να κυνηγήσεις αυτόν που σε εγκατέλειψε με μπεμπέ με όλες τις καθυστερήσεις, αναβολές κλπ που έχει το δικαστικό σύστημα?
Στην περίπτωση που χρειάζεται ακτινογραφία για κάποια πάθηση ή ακόμα και χημειοθεραπεία τι προτείνεται? Στερητικό σύνδρομο?
Η εγγύηση ότι το ορφανοτροφείο θα είναι σαν το Χαμόγελο του παιδιού και όχι σαν αυτό όπου έζησε η
Samantha Morton και εκατοντάδες άλλα παιδιά από που παρέχεται?
Το να δώσει η γυναίκα μετά την γέννα το παιδί και την επιμέλεια του 100% στον πατέρα γιατί δεν αναφέρεται σαν λύση?
Ένας νόμος, που συνήθως θεσπίζεται από κουστουμαρισμένους εύπορους μεσήλικες, πρέπει να καλύπτει κάθε πιθανή περίπτωση και να εστιάζει στη λύση ενός προβλήματος, όχι στην κάλυψη αυτού.