You miss the point. Αν διαβάσεις την καλύτερη ανάλυση που έκανε από εμένα η Wrong αυτό που λέμε είναι ότι τα πιο μαζικής παραγωγής/επεξεργασμένα τρόφιμα είναι μακράν φθηνότερα των βιολογικών. Έχω δουλέψει σε τρόφιμα και το ξέρω πάρα πολύ καλά αυτό. Δεν σημαίνει ότι κάποιος παίρνει κάθε μέρα μια οικογενειακή πίτσα και δεν τα βάζει για να πάρει βιολογικά φρούτα, που τα βιολογικά γενικότερα είναι ακριβά και μη προσβάσιμα από όλους τους ανθρώπους.
Η επεξεργασία των τροφίμων είναι το μεγαλύτερο αγκάθι στην όλη υπόθεση αλλά το κατά πόσο είναι σε θέση να το αποφύγει ο καθένας είναι μεγάλο θέμα που περιλαμβάνει και τον οικονομικό παράγοντα. Ότι προτιμώ την κότα αλανιάρα που εκτρέφει η θεία μου στο χωριό δεν σημαίνει ότι μπορώ να έχω πρόσβαση σε αυτήν την τροφή συνέχεια. Κατάλαβες;
Είπα ότι δεν θα ξαναπαντήσω στο θέμα, αλλά θα το κάνω επειδή με ανέφερε η
@Gate4. Κι επειδή θέλω να αφήσω εδώ κάποια στοιχεία.
Βασικά, σε όλα όσα έχουν γραφτεί μέχρι στιγμής για κόστος βιολογικών/μη επεξεργασμένων προϊόντων δεν έχουν ληφθεί υπ'όψιν ορισμένες παράμετροι:
1. Είναι τελείως διαφορετικό να μιλάμε για τις επιλογές που κάνει ένα άτομο που ζει μόνο του και μπορεί να βγάλει τα προς το ζην με το μισθό του και τελείως διαφορετικό να μιλάμε για οικογένειες (κι εκεί υπάρχει κλιμάκωση γιατί διαφορετικά έξοδα έχει μία οικογένεια με ένα παιδί, διαφορετικά οικογένεια με δύο, με τρία και πάει λέγοντας). Σχετικά με το μισθό, συγκεκριμένα, δεν παίρνουν όλα τα άτομα τον ίδιο μισθό και υπάρχουν πάντοτε παράγοντες που μπορεί να μη λαμβάνονται υπ'όψιν σε αυτό το thread (άλλο να ζεις σε ιδιόκτητο σπίτι, άλλο να πληρώνεις ενοίκιο, φορολογία/εισόδημα κλπ.).
2. Επίσης, σε διαφορετικές περιοχές υπάρχουν διαφορετικές τιμές, τόσο στα φαστ φουντ, όσο και στα βιολογικά/μη επεξεργασμένα προϊόντα. Στην Αθήνα, για παράδειγμα, όπου υπάρχει υψηλός ανταγωνισμός και η αγορά των βιολογικών/μη επεξεργασμένων/vegan προϊόντων ανεβαίνει πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια, είναι πολύ πιο πιθανό να βρεις συγκεκριμένα προϊόντα σε συγκεκριμένες τιμές. Ακόμη καλύτερα αν έχεις οικογένεια/συγγενείς/γνωστούς σε χωριό που εκτρέφουν κοτόπουλα και έχουν μικρούς μπαξέδες με πολύ προσεγμένα προϊόντα. Όμως, αφενός δεν έχουν όλα τα άτομα την πολυτέλεια να έχουν πρόσβαση σε τέτοια προϊόντα, αφετέρου δε ζούνε όλα τα άτομα στην ίδια πόλη, με την ίδια αγορά. Και δεν είναι όλες οι αγορές ίδιες. Το έγραψα νομίζω και παραπάνω, στα Tesco, στα Morrisons, δεν θυμάμαι σε ποια βρετανική αλυσίδα σούπερ μάρκετ, ένα πακέτο με 6 ντόνατς κοστίζει 0.60 pounds, ενώ το να αγοράσεις βρώμη/φρούτα/γάλα/ινδοκάρυδο/σπόρους/ξηρούς καρπούς/οτιδήποτε για να φτιάξεις porridge για τα παιδιά σου πολύ παραπάνω. Στις ΗΠΑ το να αγοράσεις non GMOs κοστίζει πολύ παραπάνω από το να αγοράσεις GMOs ή, πολύ απλά, πατατάκια και sodas. Και πάλι εξαρτάται από την περιοχή που μένεις, σε πολύ μεγάλο βαθμό.
3. Τα ωράρια και η μορφή εργασίας παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο επίσης. Δεν είναι όλες οι εργασίες ίδιες, ούτε όλα τα ωράρια, ούτε επιτρέπουν όλες οι δουλειές meal prep. Σε μία χειρωνακτική εργασία, σε ένα εργοστάσιο, για παράδειγμα, δεν έχει την πολυτέλεια το εργαζόμενο άτομο να πει "Στάσου, θα βάλω το μεσημεριανό μου με το ταπεράκι στο ψυγείο" -- θα φάει στην καντίνα. Τα ψυγεία και τα ταπεράκια είναι προσβάσιμα κυρίως σε άτομα που κατέχουν πιο υψηλόβαθμες θέσεις μέσα σε μία εταιρεία.
4. Επίσης δεν είναι όλα τα σπίτια τα ίδια. Έγραψα και παραπάνω ότι είναι τελείως διαφορετικό το να πληρώνεις νοίκι από το να έχεις ιδιόκτητο ένα σπίτι. Πολλές οικογένειες, και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, που ζουν υπό ή κοντά (σ)το όριο της φτώχειας δεν έχουν τους απαραίτητους πόρους για να εξοπλίσουν ένα σπίτι με πάσης φύσεως ηλεκτρονικές συσκευές. Το ξέρω ότι μπορεί να ακούγεται σε εσάς σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δε συμβαίνει ή ότι λύνεται τόσο απλά όσο τείνουμε να νομίζουμε.
5. Για να μην αναφέρω τι συμβαίνει με ηλικιωμένα άτομα/άρρωστα άτομα/άτομα με αναπηρία/άτομα που η κοινωνία τοποθετεί στο περιθώριο. Το οποίο με φέρνει και σε ένα άλλο ζήτημα, εξίσου σημαντικό: την πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Οι προληπτικές εξετάσεις κοστίζουν, τα φάρμακα κοστίζουν, οι θεραπείες κοστίζουν. Δεν είναι όλα τα συστήματα υγείας δωρεάν και δημόσια και τα ταμεία δεν καλύπτουν τα πάντα. Τι πρόσβαση σε σταθερή και απολύτως δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη μπορούν να έχουν οροθετικά άτομα υπό το όριο της φτώχειας; Καρκινοπαθή άτομα υπό το όριο της φτώχειας; Τι είδους ενημέρωση, επίσης; Διαβάζω ένα βιβλίο αυτές τις μέρες, γαλλικό, αυτοβιογραφικό, αυτό εδώ:
https://www.politeianet.gr/books/97...es-na-teleionoume-me-ton-entu-mpelgkel-285384
Σε κάποιο σημείο, στην αρχή, ο συγγραφέας αναφέρει ότι στο χωριό όπου μεγάλωσε, οι οικογένειες, που ανήκαν στην εργατική τάξη και ζούσαν με ελάχιστα, δεν αγόραζαν καν οδοντόκρεμες και οδοντόβουρτσες, έλεγαν "αν χαλάσει το δόντι, τι να κάνουμε, δεν είναι αρκετά γερό". Το πιο απλό πράγμα του κόσμου, αυτό που τα περισσότερα άτομα κάνουμε 3 φορές την ημέρα, το να πλένουμε τα δόντια μας. Και θεωρούνταν, τις δεκαετίες 1990-2000 (γιατί ο συγγραφέας είναι 26 ετών), πολυτέλεια, στην επαρχία μίας "πολιτισμένης, ευρωπαϊκής" χώρας, όπως η Γαλλία.
6. Όπως και το να ακολουθείς την πρωτογενή πρόληψη κοστίζει, απαιτεί ενημέρωση, απαιτεί χρόνο για άσκηση, απαιτεί χώρο σε περίπτωση που τα ωράριά σου είναι ζόρικα και αθλείσαι σπίτι σου, απαιτεί να μένεις σε μια ασφαλή, καλόφημη γειτονιά αν θέλεις να βγεις για τρέξιμο χωρίς να φοβάσαι, απαιτεί, με λίγα λόγια, ένα επίπεδο ζωής πολύ συγκεκριμένο, το οποίο, δυστυχώς, δεν έχουν όλα τα άτομα στην κοινωνία του σήμερα.
Και, για του λόγου του αληθές, επίσημα στοιχεία από τον ΟΠΑ και την ΕΕ:
- https://www.who.int/nutrition/publications/Food_and_health_Europe _newbasis_for_ action.pdf
"Economic status – expressed as household income, earnings or employment category – appears to be a major determinant of many diseases that are
known to have dietary links. As illustrated at the end of Chapter 1, poverty is
associated with a higher level of risk for these diseases. Various policy implications can be derived from this, and Chapter 4 highlights such issues as access
to healthier foods, their cost, the need to store and prepare them, planning
and transport policies, education policies and priorities, advertising policies
and the social provision of foods through schools and hospitals.", p. 3.
"The widely varying dietary patterns across Europe are governed by not
only geographical, climatic and agricultural factors described in Chapter 3
(see Fig. 3.5, p. 166) but also societal conditions, including income levels,
civil strife, the status of women, urbanization, exposure to marketing and the
changing of family and community structures.", p. 17.
"The United Kingdom has a long history of monitoring dietary patterns
related to income levels, and annual food purchasing surveys have shown
that household income is consistently related to certain dietary patterns.
Families living on low incomes tend to consume less fruit and vegetables
(Fig. 1.33) (241), fish and whole-grain cereal foods and more refined cereal
foods, sweet foods, fat and oil (242). As a result, the intake of essential
nutrients shows a marked social gradient from poorer to richer households
(Table 1.5).", p. 68.
"Households with low incomes may have few appliances for food preparation and storage, such as a refrigerator or cooker. This may lead to the purchase of processed foods with a long shelf life, rather than fresh, perishable
foods for home cooking", p. 164.
"Finally, local and national strategies need to be developed to improve levels
of physical activity. Barriers include the lack of facilities, such as safe walking
and cycling routes, unpleasant or hazardous environments, lack of shelter
from poor weather and the cost of using leisure facilities (34). In addition,
people with disabilities, who may be living on low incomes, are less likely to
take part in physical activities (31).", p. 168.
- https://ec.europa.eu/eurostat/stati...tatistics#Consumption_of_fruit_and_vegetables
"With reference to the consumption of fruit and vegetables and its relation to level of income, it is observed that, on average, the frequency of a daily intake of at least five portions of fruit and vegetables increased with increasing income (Figure 3)."
Γενικά, καλό είναι να προσέχουμε όσο μπορούμε και να προσπαθούμε να τρεφόμαστε υγιεινά. Αλλά, καλώς ή κακώς, αφενός δεν είναι όλα στο δικό μας χέρι (κλιματική αλλαγή, το πρώτο και σημαντικότερο ζήτημα που συνδέεται με τη διατροφή), αφετέρου πρέπει να κατανοήσουμε ότι, έτσι όπως είναι διαμορφωμένη η κοινωνία μας, δεν έχουν όλα τα άτομα πρόσβαση σε αυτά που έχουμε εμείς όχι επειδή δεν θέλουν αλλά επειδή είναι δύσκολο/πολυέξοδο/αδύνατο, επειδή πολύ απλά δεν γίνεται. Δυστυχώς.
Οπότε, ας επεξεργαστούμε λίγο αυτή την κατάσταση γιατί δεν είναι όλα τόσο εύκολα, ούτε τόσο απλά.
Σαφώς, εσείς δεν αλλάζετε άποψη, οπότε δεν σκοτίζομαι ιδιαίτερα, τα στοιχεία τα αφήνω εδώ για οποιο άτομο ενδιαφέρεται. Από εκεί και πέρα, ώσπου να μας τύχει κάτι, μια χαρά ξέρουμε να βγάζουμε λόγους για "εύκολο" και "δύσκολο" και για "επιλογές". Προφανώς εύχομαι να μην τύχει ποτέ και τίποτα απ' τα παραπάνω σε κανέναν σας και να μην χρειαστεί να βιώσετε την φτώχεια, την δύσκολη πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ή κάτι απ' όλα τα παραπάνω, αλλά, σας παρακαλώ, μην κλείνετε και τα μάτια και τα αυτιά σας σε όσα συμβαίνουν στον κόσμο γιατί συμβαίνουν, όσες τιμές Καραμολέγκος κι αν καταγράψετε σε ένα φόρουμ. Απλά δεν συμβαίνουν σε εσάς (κι εύχομαι να μη συμβούν ποτέ).
Καλή σας συνέχεια
