Έχουν παρανοηθεί τα λεγόμενά μου σε μεγάλο βαθμό.
1)Δεν είπα ότι αποκλείει το να είσαι ancap. Είπα όμως, μιας και ο στόχος είναι η ατομική ελευθερία, ότι ο αναρχοκαπιταλισμός μπορεί να είναι αποβεί πιο ανελεύθερος για κάποιους.
2)Αν κάποιος θέλει, μπορεί να καπνίζει ό,τι θέλει με όποιους θέλει και αυτό δεν με απασχολεί.
3)Μην δίνεις δεκάρα. Αν γίνεται να μην υπακούσεις και έχεις υπολογίσει ότι τα οφέλη είναι περισσότερα από τις συνέπειες γίνε ανυπάκοος. Αυτη είναι η άποψή μου.
Αν διαφωνείς με το affirmative action μπορείς να εκφράσεις την δυσαρέσκειά σου η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει προς την θεμιτή για εσένα διαμόρφωση της κρατικής πολιτικής.
4)Ας ορίσουμε την αξιοκρατία πρώτα.
Όσοι είναι υπέρ του affirmative action εστιάζουν στις διαφορές μεταξύ των ατόμων, λόγω εθνότητας, φυλής, οικονομικής κατάστασης κλπ και θεωρούν πως είναι καθήκον του κράτους να βοηθήσει τους αδικημένους, επειδή δεν είναι δίκαιο να μην τους δωθούν ευκαιρίες επειδή έτυχε να γεννηθούν με τα X χαρακτηριστικά στις Y συνθήκες.
Όσοι είναι κατά θεωρούν αναξιοκρατία το ότι άτομα με χαμηλότερες ή ίσες επιδόσεις, δυνατότητες κλπ παίρνουν τις θέσεις άλλων με κριτήρια μη-σχετικά με το αντικείμενο βάση του οποίου γίνεται η ποιοτική αξιολόγηση και δεν τους αφορούν η τυχαιότητα (όπως την ορίζουν οι προηγούμενοι) και οι συνθήκες (και σε κάποιες πεειπτώσεις δεν θεωρούν τις διακρίσεις "ανήθικες"). Άλλοι εξ'αυτών θεωρούν τις διακρίσεις ανύπαρκτες.
Ο όρος αναξιοκρατία χρησιμοποιείται με διαφορετικό νόημα στε κάθε περίπτωση, ανάλογα με το context στο οποίο εμπεριέχεται κάθε φορά η λέξη. Αυτή είναι η ρίζα του προβλήματος και όχι η φράση "αυτό που λες δεν ονομάζεται αξιοκρατία".
Η
@Agaphbou μίλησε για κάτι ουτοπικό όπως παραδέχθηκε και η ίδια.
Είπε ότι για αυτήν το ιδανικό θα ήταν στις διαδικασίες αξιολόγησης να μην λαμβάνονται υπόψην χαρακτηριστικά μη σχετικά με την δουλειά, το αντικείμενο σπουδών και ό,τι άλλο.
Εγώ σχολίασα ότι αυτό δεν είναι εφικτό. Δεν έγραψα "Για αυτό το affirmative action είναι μονόδρομος".
Δεν πήρα καν θέση για τον αν είναι "σωστό" ή όχι.
5)Ο ατομικιστής έχει κάθε διακαίωμα να υποστηρίξει μία "κολλεκτιβιστική" αξία όπως το affirmative action, επειδή μέσω αυτής μπορεί να εξυπηρετείται το προσωπικό του συμφέρον άμεσα ή έμμεσα. Η υποστήριξη των ατομικιστικών ιδεωδών στον κρατικό μηχανισμό μπορεί να μην ευννοεί σε κάθε περίπτωση την προσωπική ελευθερία σε καθαρά ατομικό επίπεδο. Αν βάλλεται η προσωπική σου ευμάρεια και εξακολουθείς να υποστηρίζεις τις ατομικιστικές αξίες σε κρατικό επίπεδο, ουσιαστικά υποστηρίζεις έναν λανθάνων κολλεκτιβισμό ή παραμένεις αμέτοχος σε ζητήματα που σε αφορούν. Τουλάχιστον, έτσι το βλέπω εγώ, αυτή είναι η ιδέα που ήθελα να εισάγω στη συζήτηση.
