Είναι κομματάκι γελοίο πάντως να ζητάμε αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, όταν ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα είναι για τα μπάζα από τη ρίζα του. Ποιος λοιπόν θα αξιολογήσει έναν εκπαιδευτικό, με τι κριτήρια, υπό ποια βάση, και τι ακριβώς θα γίνει εάν κριθεί ανάξιος;
Όταν έχουμε ένα σχολείο εν έτη 2021 το οποίο λειτουργεί βασισμένο στα πρότυπα του σχολείου του 1850 που ως σκοπό είχε να βγάλει στην αγορά εργάτες φάμπρικας που να μπορούν να διαβάζουν και να εκτελούν οδηγίες, πως ακριβώς θα κάνει καλύτερα τα πράγματα κάποια αξιολόγηση; Ένα παιδί το 2021 δεν χρειάζεται να ξέρει τα ποτάμια της Ελλάδας, ή πότε έγινε η μάχη στο Βαλτετσι, έχουμε το Google για όλα αυτά. Οι άνθρωποι το 2021 πληρώνονται για την δημιουργικοτητα, την εφευρετικοτητα, την καινοτομία της σκέψης τους και την ικανότητα τους να προσαρμοζονται γρήγορα σε ένα συνεχώς μεταλλασομενο περιβάλλον.
Οταν ακόμη λειτουργούμε υπό το πρίσμα ότι μια εξέταση στην τρίτη λυκείου καθορίζει το μέλλον ενός παιδιού, μια νοοτροπία του περασμένου αιώνα, και γαλουχουμε τα παιδιά μας με τέτοιες ανοησίες πως ακριβώς περιμένουμε να βγει κάτι καλό από αυτό το σχολείο; Πως περιμένουμε ότι τα παιδιά δεν θα σιχαίνονται αυτό το μέρος, και πως περιμένουμε ότι ακόμη και ένας καλός εκπαιδευτικος που όντως δεν είναι παράσιτο και έχει όρεξη να προσφέρει μπορεί να κάνει κάτι ουσιαστικό μέσα σε αυτό το ηλίθιο σύστημα;
Η αξιολόγηση είναι απλά μια λεξούλα που ακούγεται ωραία στα αφτιά του καθενός και αρέσκονται οι πολιτικοί να παπαγαλιζουν, διότι την αίσθηση στους πάντες πως κάτι γίνεται, και πως λαμβάνονται μέτρα για την βελτίωση της κατάστασης, ώστε να ησυχάζει ο κοινός νους, ασχέτως από το γεγονός πως είναι κενή ουσίας.
