Παιδιά, σε όοοοολα τα κράτη, το σχολείο εκτός από γνώσεις περνά και κάποια <<διαπαιδαγώγηση>>, κάποιες βασικές αρχές. Αυτό δεν είναι πάντα κακό. Επειδή έχω δουλέψει με προσφυγόπουλα, ξέρω πως υπάρχουν αρχές που πρέπει το σχολείο να δείξει στα παιδάκια πώς λειτουργούν στς δικές μας κοινωνίες. Πχ, η μαμά δεν έχει δικαίωμα να κρατά τη μεγάλη κόρη σπίτι, για να προσέχει το μωρό. Πως οι τάξεις οι δικές μας είναι μικτές, πως στη γυμναστική θα παίξεις ΚΑΙ με τα αγοράκια, πως εμείς που έχουμε άλλη θρησκεία, θα βάλουμε ζαμπόν στο τοστ, αν θέλουμε και πάρα πολλά άλλα.
Αν οι γονείς ήταν 100% υπεύθυνοι για την διαπαιδαγώγηση, θα μπορούσαν να τα κρατούν σπίτι και να έρχεται δάσκαλος. Υπάρχουν οικογένειες που και οικονομικά θα το μπορούσαν. Όμως η φοίτηση σε αναγνωρισμένο σχολείο, είναι υποχρεωτική.
Επίσης με τα θρησκευτικά, οι γιοι μου πήγαν σε γερμανικά σχολεία, που μπορούσαν να επιλέξουν θρησκευτικά ή ηθική. Ο μεγάλος διάλεξε Θρησκευτικά επειδή πήγαν οι φίλοι του. Ο μικρός άκουσε απ τον μεγάλο πως δεν είναι ωραίο μάθημα και επέλεξε ηθική. Ήταν ενδιαφέροντα μαθήματα και τα δυο. Τώρα που μεγάλωσαν σκέφτομαι, πως ο μικρός έπρεπε να κάνει και κάποιες ταξεις θρησκευτικά. Υπάρχουν βασικά πράματα που δεν τα ξέρει. Πχ τις προάλλες αναρωτιόταν, τι ακριβώς είναι η <Θεία κοινωνία>. Θα μου πεις, καλά ρε μάνα, εσύ δεν έπρεπε να του πεις; Ναι έπρεπε. Ίσως τα είχε πει κάποτε η γιαγιά, όταν τα πήγαινε στο χωριό και τα κοινωνούσε, αλλά ήταν μικρά τότε, δεν είχαν προβληματιστεί. Αμέλησα! Δείρτε με!
