Ηλία, έχεις παρερμηνεύσει στο φουλ αυτό που είπα. Θα προσπαθήσω όσο μπορώ να μη ξεφύγω από το θέμα του θρεντ.
Καταρχάς, αρκετά από τα έμφυλα χαρακτηριστικά τα οποία αλλάζουν από εποχή σε εποχή, ναι είναι νόρμα. Αυτό σημαίνει η λέξη, δηλώνει κάτι το οποίο ακολουθεί η πλειοψηφία. Αν δεν ήταν, τότε όλοι θα τα ακολουθούσαν ενστικτωδώς από πάντα. Όμως π.χ. η φούστα θεωρούταν unisex ρούχο και μάλιστα αποτελούταν και μέρος πολεμικών στολών, δηλαδή πόσο πιο αρρενωπό; Το παντελόνι δεν υπήρχε περίπτωση να το φορέσει γυναίκα, αλλά για δες σήμερα πως το καταχωρούμε στα μαγαζιά σε αντρικά και γυναικεία; Αυτό είναι νόρμα. Το ροζ ήταν αυτό που θεωρούταν περισσότερο αρρενωπό, είναι πιο κοντά στο εκρηκτικό κόκκινο σε αντίθεση με το μπλε που είναι πιο γαλήνιο και συνηθίζοταν για τις κοπέλες, δες τι ισχύει τώρα. Αυτό είναι νόρμα. Το μπαλέτο άρχισε από άντρες και επιτρεπόταν μόνο για αυτούς, τώρα θεωρείται άκρως γυναικείο. Αυτό είναι νόρμα.
Επίσης, επειδή μιλάς για διαχρονικότητα, η έννοια του τρίτου φύλου ή της αλλαγής φύλου υπάρχει από τα αρχαία χρόνια σε πολλούς πολιτισμούς επίσης, φαίνεται από τα έργα τέχνης, τις θεότητες κτλ.
Ξέρω βρε τι είναι νόρμα, στις κοινωνικές επιστήμες συγκαταλέγεται αυτό που σπούδασα.
Κατά τα άλλα, 'νταξ, η αλήθεια είναι ότι δεν παρακολουθούσα τη ροή της συζήτησης και «πιάστηκα» από ένα σχόλιο που έκανες. Οκ, υπάρχει ο διαχωρισμός κοινωνικού με βιολογικού φύλου, ουσιαστικά το gender/sex, στην Ελλάδα δεν υπάρχει γιατί έχουμε μόνο μία λέξη για τις δύο έννοιες. Μεγάλη συζήτηση, κάποια στιγμή μπορούμε να την κάνουμε (όποιος έχει όρεξη). Είναι ολόκληρο θέμα από μόνο του βασικά.
Όσον αφορά τώρα σε αυτά που προωθούσε διαχρονικά η κάθε κοινωνία σαν αρσενικά/θηλυκά χαρακτηριστικά, τρόπους συμπεριφοράς κ.λπ., επέτρεψέ μου να πιστεύω πως η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Θεωρώ ότι χαρακτηριστικά μας (ειδικά η συμπεριφορά) επηρεάζονται από το βιολογικό φύλο μας. Ένα παράδειγμα είναι οι ψυχικές διαταραχές, όπου νάρκισσοι και κοινωνιοπαθείς είναι άντρες είναι σε μεγαλύτερο βαθμό άντρες, ενώ καταθλιπτική και ιστριονική διαταραχή (η παλιά υστερία) εμφανίζουν οι γυναίκες. Αυτά είναι τα έμφυτα. Τα επίκτητα δε, όπως αυτά που αναφέρεις, υιοθετούνται μέσω κοινωνικής μάθησης και άλλων, παρόμοιων τρόπων.
*Για τη διαχρονικότητα σου απάντησα με τον αστερίσκο.
Στην περίπτωση της κόρης Τζολί/Πιτ που αναφέρθηκε, όποιος γνωρίζει οι γονείς της έχουν δηλώσει πως σε νηπιακή ηλικία η ίδια ζήτησε να έχει κοντό μαλλί, να ντυθεί με κοστούμι αντί για φόρεμα και να τη φωνάζουν Τζον. Είχε δυσφορία φύλου; Κάτι άλλο; Δεν ξέρουμε, αλλά σίγουρα προβληματιζόταν με την ταυτοτητά της, που όπως ίσως έχεις διδαχθεί γνωρίζουμε ότι αρχίζει από τέτοια ηλίκια να την καταλαβαίνουμε. Τι έπρεπε να κάνουν οι γονείς της; Να τη ντύσουν με το ζόρι με φόρεμα; Να την αναγκάσουν να μη νιώθει άνετα στο ίδιο της το σώμα; Την άφησαν, όπως είπα καταλεξεί, να "εξερευνήσει" την ταυτότητα φύλου της. Αν δεν το έκαναν τότε είναι που θα γέμιζε τραύματα, θα κατάστρεφε τη σχέση εμπιστοσύνης και άνεσης με τους βασικούς της φροντιστές (ξες τις θεωρίες του Φρόιντ) κτλ. κτλ.
Από ό,τι θυμάμαι, αυτό που σπουδάζεις έχει σχέση με το bold. Σίγουρα θα γνωρίζεις για τη θεωρία του συναισθηματικού δεσμού του Bowlby και το πως το παιδί συνδέεται με τους φροντιστές, ειδικά όμως με τη μητέρα. Γι' αυτό και πιστεύω ότι η μητέρα πρέπει να υπάρχει. Κι αυτό τροφή για σκέψη, για την περίπτωση υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια που είναι άντρες. Εδώ δεν παίρνω θέση, πρόσεξε. Επίσης, τονίζω πως
οτιδήποτε είναι καλύτερο από το να μεγαλώσει σε ίδρυμα (αυτό κι αν είναι σοβαρό θέμα, βασικά είναι εγκληματικό το ότι ακόμα υπάρχουν ιδρύματα στην Ελλάδα).
Αφήνεις το παιδί να επιλέξει μόνο του τι το εκφράζει και να εξερευνήσει τον κόσμο γύρω του από τη στιγμή που δεν διατρέχει κάποιο κίνδυνο. Λέτε πάντα "αφήστε τα παιδιά να είναι παιδιά" και σπάνια το εννοούν όλοι αυτοί γιατί έχουν ήδη τεθεί πολύ στενά όρια του τι πρέπει να κάνει τα οποία το ίδιο δεν έχει καν σκεφτεί. Αυτό λέω, δεν ξέρω πως το παρεμηνεύετε κάποιοι με το να ντύνεις με το ζόρι ένα αγοράκι με "κοριτσίστικα". Προφανώς και όχι.
Οκ, συμφωνώ εδώ.
Για να γυρίσω στην Αμερική, επειδή σπάνια βλέπετε τον αντίποδα, αυτή τη στιγμή περνάνε πάνω από 500 νόμους που στοχεύουν στο να αποκλείσουν τέτοιες ελευθερίες από τα παιδιά και φτάνουν μέχρι και τους ενήλικες (πολιτεία που απαγορεύει τις φαρμακευτικές αγωγές για το φύλο μέχρι τα 21 παρακαλώ ή και ακόμα μεγαλύτερα). Μπανάρουν ασύστολα βιβλία και έχουν φτάσει γονείς να βγαίνουν στο Fox και να ζητάνε να μην διδάσκεται το ότι οι ιππόκαμποι κυοφορούν με το αρσενικό, γιατί προωθεί woke ατζέντες. Το τραγούδι rainbowland της Μάιλι Σαιρους, έφαγε επίσης μπαν από σχολική γιορτή γιατί έχει μέσα τη λέξη "rainbow" και διάφορα άλλα τέτοια καμένα. Όλα αυτά φτιάχνουν τεχνιτούς εχθρούς που με πρόσχημα τα παιδιά προσπαθούν να φοβίσουν τον κόσμο ότι υπάρχει κάποιου είδους κίνδυνος και σαν σωτήρες να έρθουν να βάλουν "τάξη", ακριβώς το ίδιο έκαναν και με τους μαύρους και με τους γκει (και ακόμα το κάνουν) και τώρα με τους τρανς και την όλη έννοια της ελευθερίας της έκφρασης. Τροφή για σκέψη αυτά.
Προς τι το «βλέπετε;» Καθένας έχει τη γνώμη του, δεν θεωρώ ότι όλοι οι «anti-woke» έχουν ίδια γνώμη στα πάντα. Άλλος πχ είναι alt - right, άλλος καπιταλιστής, άλλος αντικαπιταλιστής (εγώ), άλλος θρησκευόμενος κ.ο.κ. Ο αντίλογος είναι, αγαπητέ Memetchi, ότι λογοκρισία γίνεται και από την άλλη πλευρά.
Σε γενικές γραμμές, θεωρώ ότι οι ΗΠΑ έχουν ψύχωση και εμμονή σε ζητήματα φύλου και φυλής. Σε άσχημο βαθμό, όμως. Τόσο οι woke όσο και οι alt right και αυτός είναι ένας από τους λόγους των culture wars. Η δική μου ένσταση είναι ότι η εν λόγο ατζέντα προωθείται (και) από πολυεθνικές τα τελευταία χρόνια και υποβαθμίζει τα σοβαρότερα (κατ' εμέ) ζητήματα της αριστεράς, όπως η φτώχεια, οι οικονομικές ανισότητες κ.λπ.
Εκτός αν ο στόχος είναι να γίνουμε φτωχοί μεν, ίσοι δε.
** Όσο για το εκτός θέματος, προσωπικά σχεδόν πάντα βγαίνω εκτός θέματος, έχω συνηθίσει και δεν με πολυνοιάζει
