Πολύ τον βαράτε το θάμνο γύρω γύρω και έχει μελανιάσει ο καημένος.
Ας παραδεχτούμε κάποια πράγματα εντελώς ντανταϊστικά. Επειδη κάποιες κουβέντες τις έχω πει κι εγω -παλιότερα- στη ζωή μου και ξέρω υπο ποιο καθεστώς λογικής ή παραλογισμού τις είπα:
Το "εγω δε δινω σημασία στην εξωτερική εμφάνιση", σημαίνει ότι είτε είσαι είτε άντρας είτε γυναίκα, είσαι ένας πολύ καλός πινόκιο και θες να ευχαριστήσεις τόσο την κοινη γνώμη που δε θες να σε πεί επιφανειακό, ή οτι είσαι τοσο απελπισμένος που θα βάτευες ακόμα και τον πινόκιο με τεντωμένη τη μύτη σε τρίο με τον Τζεπέτο.
Δίνεις μια χαρά σημασία στο έξω και θέλεις να ειναι οσο το δυνατον καλύτερη, απλά ελπίζεις πέρα απο κουκλάρα να μην έχεις θυσιάσει τόσα πολλά στο χαρακτήρα της που θα βλαστημας την ώρα και τη στιγμή που ήπιες το γαμώκαφο μαζί της. Και δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο από το να ελπίζεις για ένα τέτοιο ανταλλακτικό σκεπτικό (ή έξω ή μέσα, κάνε Θεε μου να μην ειναι 10-0 ή 0-10) γιατί ξέρεις πως δεν μπορείς με τιποτα, ένεκα δικών σου αδυναμιών, να διεκδικήσεις το πολύ καλό και στο μέσα και στο έξω.
Και αυτο ξεκινάει απο το να φοβάσαι μέχρι και να το παραδεχτείς πως το θέλεις.
Όταν φτάσεις στο σημείο της αυτοπεποίθησης που θα έχεις φτιάξει τον εαυτό σου μέσα έξω και η αυτοπεποίθηση θα ταρακουνάει και σύννεφο στη στρατόσφαιρα από το ύψος της, τότε θα μπορείς να πεις "εεεεεγω ναι, κοιτάω και το θέλω έτσι, και μου ειναι αδιάφορο αν με πειτε και επιφανειακό/ή."