Παράλογο είναι να συσχετίζεις ένα έργο τέχνης με τα δικαιώματα των ναζί. Αλλά να απαντήσω με ευθύτητα στο γκεμπελικό ερώτημά σου. Ναι, δεν θα ήθελα να δω τον Αγών του Χίτλερ να καίγεται στην πυρά.
Αυτό είναι ενα μεγάλο κοπλιμέντο, αλλά γιατί γκαιμπελικό;
Καταρχάς δεν ειναι έργο τέχνης, είναι έργο πρόκλησης. Η "τέχνη" αυτή είναι έκπτωτη, μιαρή και πρέπει να μην αποκαλείται τέχνη. Άλλα πράγματα αποτελούν τέχνη.
Όπως επίσης δεν μου άρεσε που είδα ομάδα περιθωριακών στα Εξάρχεια να καίνε την εικόνα της Παναγίας νομίζοντας ότι κάνουνε επανάσταση. Έχω υπερασπιστεί με τα γραφόμενά μου εδώ μέσα και το βιβλίο του Προφήτη όταν κάποιοι το αποκαλούσαν "το κωλοβιβλίο τους".
Δεν με αφορά κάτι από αυτά. Εγω απάντησα στη διαστροφή του επιχειρήματος περι σεβασμού ώστε με λεκτικά τρικ και παιχνιδίσματα να καταλήξεις στο "συμπέρασμα" πως πρέπει να σεβαστούμε το έργο.
Η διαφορά η δική μου με σένα είναι πως, εσύ προσβάλλεσαι, εγώ όχι. Αν οι περιθωριακοί καίνε εικονίσματα δεν είμαι εγώ αυτός που θα τους πω "μην το κάνετε". C' est la vie.
Και πως ταιριάζει το c' est la vie με την ανωτέρω εικόνα που προσπαθείς να με πείσεις για το οτι υπερασπίζεσαι το δίκαιο και καταφέρεσαι εναντίον του αδίκου σε κάθε περίπτωση που αυτό υπάρχει;
Τελικά είσαι c' est la vie ή είσαι "μην καιτε τις εικόνες και το καλό βιβλίο"; Γιατί αν ήσουν c' est la vie , θα σου ήταν αδιάφορο περι αρεσκείας το λεχθεν αν έκαιγαν τα μπάχαλα εικόνα της Παναγίας ή το καλό βιβλίο.
Σιγά μην προσβληθεί η Παναγιά η Ελευθερώτρια, η Μητέρα του Φωτός, η Πλατυτέρα των Ουρανών, η Κοσμοκράτηρα των Αιθέρων, επειδή μία καλλιτέχνις "σταύρωσε" αδέσπωτα ένα γυναικείο σώμα που της μοιάζει.
Αλλά θα της άρεσε κιόλας, είμαι σίγουρος. Γιατί μέσα σε αυτό το έργο τέχνης αναβλύζεται η ιερότητα του Σώματος μαζί με τον πόνο και την καταπίεση που υφίσταται η γυναίκα απανταχού της γης.
Αυτό είναι βλάσφημο.
Κι αδέσποτα κι όλας. Ναι, τυχαία απ ολες τις μορφές τέχνης είπε να τρακάρει το πινέλο της πάνω σ' αυτην. Νομιζω κοροιδευόμαστε.
Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Συμπαντικός Λόγος, η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή, όπως έγραφε ο Ερμής ο Τρισμέγιστος στον Ποιμάνδρη, είναι ο Υιός του Θεού.
Ξέρω ότι θέλεις να μου δειξεις ότι είσαι διαβασμένος ώστε είτε να με πείσεις ότι είσαι αρκετά ανοιχτόμυαλος για να εισέλθεις στα δεδομένα της θρησκείας μου (στην καλύτερη) ή οτι είμαι δογματικός Ortho-bro (στη χειρότερη) αν και απο τα δυο πιστευω το πρώτο περισσότερο, και λυπάμαι που θα στο χαλάσω, αλλά ο Thoth από τη Γη του Κεμ, τα Emerald Tablets και ο Ερμής ο Τρισμέγιστος που δίδαξε ταχα το Χριστό στη Μεγάλη Πυραμίδα, δεν έχουν ΚΑΜΙΑ σχέση με τη συζήτηση και μη μου εκτρέπεις τη συζήτηση.
Μου αρέσουν κι εμένα αυτά και δεν έχω ξυσει ουτε καν την Εσωτερικιστική / Ερμητική επιφάνεια ακόμα. Αλλά εδω μιλάμε για πολύ συγκεκριμενο γεγονός, για πολύ συγκεκριμένη πίστη, για πολύ συγκεκριμενη προσβολή.
Ο Ιησούς πάνω στο Σταυρό είναι μια ανθρώπινη αποτύπωση του δράματος. Η ιερότητα είναι στο Σώμα. Ο Υιός του Θεού, ενσαρκώθηκε. "Μη μου άπτου", το σώμα είναι σεπτό. Γι' αυτό λέμε ΟΧΙ στην υποχρεωτικότητα των εμβολίων π.χ. Είναι βλασθημία να προσβάλλεται η ελεύθερη βούληση της ιερότητας του σώματος. Είναι τόσο ιερό, που ακόμα όμως και η ελεύθερη βούληση δεν μπορεί να το ξεπεράσει. Είναι βλασθημία να βγάζεις το νεφρό σου και να το πουλάς για να αγοράσεις iPAD.
Που κολλάει ο εμβολιασμός και τα νεφρά με τα ipad;
Μιλάς για σώμα, μιλάω για σημειολογία, μιλάω για ιερότητα συμβόλου, στιγμής. Η σάρκα ειναι ένα δοχείο της αιώνιας ψυχής. Εστιάζεις στο λάθος πράγμα.
Εδώ τώρα αποκαλύπτεσαι. Λες να είχαμε λίγο φόβο. Η δική μου σχέση με το Θεό είναι όπως αυτή του Χαλίλ Γκιμπράν στις "Ανυπότακτες Ψυχές". Ο Θεός είναι ένα λουλούδι που αν στρέψεις πάνω του ευωδιάζει. Τα "περί φόβου και πίστεως" με ρομφαίες και κομποσχοίνια τα λέει το ιερατείο στους αγράμματους για να τους σέρνει από τη μύτη.
Δεν ειπα ΝΑ είχατε λίγο φόβο, εκφράζοντας επιθυμία.
Είπα ΑΝ είχατε λίγο φόβο, εκφράζοντας την απροθυμία σας συλλογικά να εκφραστείτε ομοίως υπο δυσμενέστερες συνθήκες.
Δεν είναι το παιδί κακομαθημένο, είναι ο μπαμπάς του φασίστας.
Όχι αρκετά για τα γούστα μου.
