Λοιπόν, για να το κάνουμε «πενηνταράκια»:
Όλα καλά (σχετικά) μέχρι τις φωνές...άντρας που ανεβάζει τους τόνους και χάνει την ψυχραιμία του=άντρας χαμηλής αξίας (στα μάτια της γυναίκας)...
Ούτε «αγαπουλίνι» ούτε τίποτε απ' όλες αυτές τις αηδίες και τα σάλια, «ή πες μου τι συμβαίνει ή άσε με ήσυχο να κάνω αυτό που μου αρέσει»...εκεί όμως, αν μουτρώσει και συνεχίσει να κάνει την πάπια, πρέπει να είσαι ανυποχώρητος και να τιμωρήσεις με κάποιο τρόπο αυτή τη συμπεριφορά (είτε φεύγοντας, είτε γράφοντάς τη στ' @@ σου για την υπόλοιπη μέρα κ.ο.κ.), όχι να πεις «εντάξει, μ' άφησε ήσυχο, όλα καλά» και να συνεχίσεις σα να μη συμβαίνει τίποτα!
Δεν έχει σημασία αν η γυναίκα μας είναι 17 ή 97, αν μουτρώνει θυμώνει γκρινιάζει κ.λπ. για τέτοιες μ@λακίες T.Y.N. και πάμε παρακάτω...
- Έτσι γουστάρω και το ανέβασα, άμα σ' αρέσει!
Και σα να μην έφτανε η επιβράβευση της άσχημης συμπεριφοράς που της έδωσες, είπες να της δώσεις κι άλλη μια γιατί «είσαι ο άντρας ο σωστός», «γιατί εσύ δεν είσαι σαν τους άλλους τους μ@λάκες που τις έχουν γραμμένες στα παλιά τους τα παπούτσια» κ.ο.κ.!

Και κάπως έτσι ξέρει ότι κάθε φορά που θα θέλει κάτι από σένα all it takes είναι να σου κάνει μούτρα ή/και να σου γκρινιάξει (με puppy eyes ή όχι)...και μια μέρα που θα είσαι πια τόσο δεδομένος και θα 'χει ξενερώσει τόσο τη ζωή της μαζί σου και με το πόσο needy είσαι στο να την ικανοποιήσεις και θα βρεθεί κάποιος να την ιντριγκάρει, θα την ψάχνεις στα τηλέφωνα και στα social που θα σου 'χει ρίξει το ghosting της αρκούδας και θ' αναρωτιέσαι τι έκανες λάθος!
Νομίζεις!