Μην γνωρίζοντας τι εικόνες έχεις και πόσταρες αυτό που πόσταρες, θέλω να απαντήσω αλλά μην το χεις σίγουρο ότι απαντώ σε αυτό που εννοείς ακριβώς. Απλά κάνω συνειρμούς από τα λεγόμενά σου (όπως όλοι) και συνεχίζω το θέμα σύμφωνα με τη δική μου φλασιά. Το λέω αυτό γιατί συχνά ξενερώνουμε με μία απάντηση σε κάτι συναισθηματικό που εκφράσαμε, όπου ο άλλος έπιασε ένα κομμάτι και λέει κάτι δικό του αλλά δεν μας αγγίζει καθόλου. Ή δεν αγγίζει αυτό που εννοούσαμε.
Ωστόσο είπες την ωραία κουβέντα... "δεύτερη σκέψη".
Έχω την αρχή πως όταν μας συμβαίνει κάτι και μας σοκάρει ή ταράζει ή απλά αιφνιδιάζει ή ακόμα πιο απλά μας τραβάει την προσοχή,
το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό και τείνουμε να αντιδράσουμε σύμφωνα με αυτό, θα είναι το λάθος. Το σωστό θα είναι στη δεύτερη σκέψη ή σε ακόμα πιο μετά σκέψη.
Θεωρώ επίσης ότι αυτό είναι το ζήτημα καλλιέργειας που συχνά επικαλούμαστε.
Αναφέρω κάποιο γεγονός που είχα διαβάσει για τον Παΐσιο. Ξεκαθαρίζω αρχικά ότι είμαι άθεος και δεν θρησκεύω καθόλου και για τίποτα. Απλά βρίσκω ένα ενδιαφέρον στην ιστορία που έχει να κάνει με στάση ζωής.
Περίμεναν δύο ο άντρες τον Παΐσιο για κάποια πνευματική βοήθεια (υποθέτω). Τον περίμεναν σε ένα στασίδι. Εκεί σατο δίπλα κξάδισμα είδαν ένα κουτί τσιγάρα. Παραξενεύτηκαν.
Όταν τον συνάντησαν και τον χαιρέτησαν, τον ρωτήσανε "Καπνίζετε πάτερ;" (ή "καπνίζετε γέροντα;" ή κάπως, δεν τα ξέρω αυτά).
Τους λέει "όχι. Πως σας ήρθε να ρωτήσετε;"
και λένε "επειδή είδαμε ένα πακέτο εκεί δίπλα στο στασίδι"
Και τους είπε "και σεις βρε ευλογημένοι δεν μπορέσατε να σκεφτείτε ότι μπορεί κάποιος να τα ξέχασε εκεί;"
Μετά από καιρό πήγε ένα παιδί, πάλι για κάποια χάρη (ευλογία ή κάτι άλλο). Χτυπάει την πόρτα, ανοίγει ο Παΐσιος και βλέπει το παιδί. "Είναι εδώ ο πατέρας Παΐσιος;" ρωτάει.
και ο Παΐσιος λέει "Έχει πεταχτεί μέχρι (κάπου δεν θυμάμαι), να πάρει τσιγάρα".
Το παδί λέει "Αααα! Θα γυρίσει; πρέπει να φύγω εγώ;".
"Άμα μπορείς να τον περιμένεις, θα έρθει κάποια στιγμή"
και το παιδί που φωτίστηκε το πρόσωπό του "Α μπορώ να περιμένω; Ωραία. θα περιμένω τότε μέχρι να έρθει" και κάθησε ικανοποιημένο και χαρούμενο όπως φάνηκε.
Το νόημα.
Ο Παΐσιος το αποδίδει στους λογισμούς. Δεν θα έκανα χρήση αυτής της λέξης αλλά ΟΚ. καταλαβαίνουμε το νόημα. Ο ενήλικας που έχει μάθει να κάνει λογισμούς και μάλιστα αρνητικούς λόγω καχυποψίας, βρίσκει παντού εμπόδια στο να προχωρήσει για το όνειρό του, την επιθυμία του. Είδε πακέτο και σκέφτηκε ότι καπνίζει ο γέροντας.
Ε ναι ρε. Άντε και καπνίζει. Λοιπόν;
Κι αν τον ρωτήσεις αλήθεια αυτό το λοιπόν, θα σου πει με φω´βη τρανηγμένη και με καθυστέρηση, σαν να μην είναι σίγουρος κάποιος
"
Εεε.. μωρέ... για να καπνίζει...! Ποιος ξέρει τι θα είναι "
Κι ούτε καν δεν θα σου πιθανολογήσει συγκεκριμένες ιδιότητες. θα είναι κλέφτης, φονιάς, νιαστής, κάτι. Απλά .... "Ποιος ξέρει...;!".
Ενώ το παιδί, σκασίλα του. Δεν σκέφτεται το κακό με τη μία.
κι αυτό είναι θέμα μάθησης )νοοτροπίας)
Μπορεί να αλλάξει.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 5 Αυγούστου 2024
Α για το linux μιλούσες βρε; Το πέρασα για παιχνίδι. Ναι σωστά. δεν έχω debian και ξεχνάω ονόματα.
