Εν όψει της Φόνισσας με την Καραμπέτη που είδα στο σινεμά, αγόρασα και αυτό για να το ξανά διαβάσω μετά από χρόνια:
Το παραλαμβάνω, λέω τι ωραίο και σκληρόδετη έκδοση ουάου.
Κάνω ένα ξεφύλλισμα

και τι να δω... το κείμενο του Παπαδιαμάντη παραφρασμένο στη νέα ελληνική!
Πχ ο Παπαδιαμάντης ξεκινάει το βιβλίο με: "Μισοπλαγιασμένη κοντα εις την εστίαν, με σφαλιστά τα όμματα" και το παραπάνω βιβλίο γράφει "Μισοξαπλωμένη κοντά στο τζάκι με κλειστά τα μάτια".
Εντάξει ξέρω ότι δε θα του δώσω ευκαιρία και θα το ανταλλάξω με μιας φίλης που το έχει στη καθαρεύουσα, απλά ήθελα να το γράψω. Αν με είχε ενθουσιάσει κάτι στη Φόνισσα όταν το είχα διαβάσει πριν χρόνια ήταν το λεξιλόγιο, το οποίο παρόλα αυτά μου ήταν φουλ αντιληπτό.