Νομίζω έγινε κατανοητό τί είπα. Όσο κι αν μια χοντρή βλέπει τη Μπάρκα και παίρνει κουράγιο οτι κι αυτή θα είναι αποδεκτή, όταν η πραγματικότητά της τη διαψεύδει, ό,τι κι αν κάνει η Μπάρκα, και νύχτα μέρα να είναι στην τηλεόραση, η πραγματικότητα δείχνει οτι ο κόσμος έχει άλλη άποψη για τους χοντρούς και είναι έτοιμοι πολλοί να φτάσουν στα άκρα.
Εγω το κατάλαβα τι είπες. Όμως σου λεω οτι δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις. Και μάλιστα σου φερα και το αντιθετο άκρο της ανορεξίας όταν το κοριτσακι δει αυτη την αναντιστοιχια που λες και το ριξει στην αφαγία. Που επίσης ειναι κακό. Δες και πιο κατω εκει με το χόλιγουντ που λεω, τι άλλο πονηρό σκοπό έχει όλο αυτό.
Κι όταν λες πολλοί να φτάσουν στα άκρα τι εννοείς; Να βλάπτουν χοντρους επειδή ειναι χοντροί;
Η λογική δεν είναι πάντα αντικειμενική. Στα πόσα κιλά πάνω ας πούμε πρέπει να τον ταρακουνήσει κάποιος; Στα 5; Στα 15; Όταν βγάλει πρόβλημα στην υγεία του; Όταν δε βρίσκει γκόμενο; Όταν τον απορρίψουν σε μια θέση λόγω της εικόνας του;
Είναι η λογική του ενός και λογική του άλλου;
Η λογική είναι μια. Το οτι ο άλλος που σου λεει την ιδέα του, στο παρουσιάζει ως λογική, δεν σημαίνει απαραίτητα πως είναι και λογική.
Εμένα με ξέρεις, μου αρέσουν οι ζουμερές, οι juicy και οι σχετικα πιο αδυνατες οκ τις ανέχομαι αλλά καπου εκει κινούμαι. Το οτι εγω μπορει να γλυκοκοιταξω τη Μαιρούλα 1.65 στα 80 κιλά και να θέλω να το κάνω μαζί της και μάλιστα λυσσαλέα με πάθος για την κορμάρα και με εκκλήσεις να μη χάσει κιλό, αυτό δεν το κάνει φυσιολογικό βάρος για το ύψος της. Δεν είναι λογική, είναι βίτσιο μου, αυτά με καυλώνουν.
Όμως η Μαιρούλα για να ειναι υγιής πρέπει να ειναι 1.65 στα 55 κιλά. Αν την αγαπάω πραγματικά θα πρέπει να της το πω.
Κι εγω που ειμαι 1.85 πρέπει να μαι 85 κιλά, όχι 105 επειδή η άλλη μπορει να με πει γλυκούλη. Δε θα τη χάλαγα καθολου αν ημουν στυλάκι, άλλος άνθρωπος και υγιής απο θέμα πάχους, με οτι αυτο σημαινει για την ποιότητα ζωής μου.
Το πρώτο είναι απαράδεκτο, άσχετα αν βγουν κάποιοι και πουν "μα σε μένα έπιασε". Το δεύτερο, δεν έχεις δικαίωμα να του το πεις αν δεν τον ξέρεις. Νομίζω είναι πασιφανές. Όπως δεν πιάνεις έναν που έχει μεγάλη μυωπία και φοράει μεγάλα γυαλιά να του πεις "ρε φίλε μήπως να έβαζες φακούς; με αυτά τα ματομπούκαλα είσαι πολύ χάλια". Παράδειγμα λέω. Ποιος μας δίνει το δικαίωμα να επεμβαίνουμε στις επιλογές των άλλων;
Η οικειότητα, εαν τον ξέρουμε. Η αγάπη. Το είπα πιο πάνω.
Αν δεν τον ξέρεις, τί σε ενδιαφέρει η ζωή του;
Δεν με ενδιαφέρει. Το φαινόμενο όμως της χοντρο-προπαγάνδας με ενδιαφέρει.
Ποιος σε αναγκάζει να βλέπεις τη ζωή του;
'Οπως ειπα πιο πάνω, η προπαγάνδα. Παλιά ήταν οι μαύροι (δεκαετία 80), μετά δόθηκε έμφαση για κάποιο λογο στους ανάπηρους (δεκαετια 90) σε καποιες σειρές (δεν ειδα να βελτιώνει τη ζωή μου, σαν κοροιδια το έβλεπα παντα ήταν ο ιδιοφυής νέρντουλας που δεν του έδινε τη σημασία που άξιζε η πρωταγωνιστρια και πήγαινε για τον τυπου κούκλο πρωταγωνιστή που εκανε ομως όλο μαλακίες), μετά ήταν οι γυναίκες (δεκαετια 00), μετα ήταν οι λοάτκι (δεκαετια 10s), και τωρα οι χοντρές και τα άφυλα (20s)
Όλο αυτό είναι προφανέστατα κατευθυνόμενο από την Εσπερία στην άλλη όχθη του Ατλαντικού και τη βιομηχανία θεάματός τους, όπως και τις πολυεθνικές.
Πολύ πρεμούρα και πρήξιμο συκωτιών και βελτίωση ζωής μηδεν. Αμα παει ο άλλος με το καροτσάκι να δουλέψει θα δεχτεί διάκριση. Αμα παει ο χοντρός ή η χοντρούλα για θεση γλάστρας γραμματέως θα δεχτεί διάκριση.
Μα θα μου πεις αυτό προσπαθει να καταπολεμήσει όλη αυτή η προβολή.
Δεν είμαι σίγουρος γι αυτό.
Γιατί οταν σε βομβαρδίζουν με τετοια σήματα καθημερινά, ουσιαστικά δημιουργούν ψευτικες προσδοκίες (γι αυτο και τα περισσότερα αμερικανάκια έχουν γινει delusional) και όταν όμως μπλεχτει το πραγματικό χρήμα, η πραγματική κερδοφορία των κορποραίων, εκεί πίσω από τις μάσκες δεν μετράνε οι αγαπούλες και οι ανθρωπισμοί και ερχεσαι αντιμετωπος με την αλήθεια, το τέρας του Καπιταλισμού.
Έτσι οι προσδοκίες διαλύονται για τους πολλούς, λίγοι που ακολουθούν το αφήγημα μπορεί να απορροφηθούν ως κράχτες μέχρι που να μη συμφέρουν (βλ. απολύσεις HR κλπ non-tech θέσεων σε τεχνολογικες πολυεθνικές) και ουσιαστικά τι σου δημιουργεί όλο αυτό το σύστημα; Άτομα. Οχι πυρηνική οικογένεια. Άτομα. Ατομικισμό. Ευκολα ελέγξιμο πόπολο κοινώς, το οποίο δε όσο περισσότερο θα καταναλώνει τα σόσιαλ, τόσο περισσοτερο θα βομβαρδίζεται με πρότυπα (πολλες φορές αντικρουόμενα πχ εισαι χοντρός Βαλ δέξου το, κι απο την άλλη να βλέπεις το φιλο σου καθωσπρέπει γυναικουλα παιδάκια καλοντυμενοι να δειχνονται σα γυφτικα σκεπάρνια) και εννοείται τρελαίνεσαι στο τέλος, το χάνεις.
Κι όταν το χάνεις, είσαι ο τέλειος πολίτης γι αυτο το σύστημα. Θα πάρεις ότι σου δώσουν για να τελειώσει ο πόνος σου.
Να με συγχωρείς αλλά αυτό εσύ το επέλεξες και το επέτρεψες στον εαυτό σου.
Φυσικά. Αλλά εδω υπάρχουν δυο τινά.
Πρώτον μου προβλήθηκε ήδη απο μικρή ηλικία η σεξουαλικότητα σε καθε τι που έβλεπα γυρω μου (ειναι ο κόσμος σας τετοιος) κσι όσο κι αν οντως ζήτησα το κατι παραπάνω ύστερα και ζήτησα να δω το ταδε και το δείνα βίτσιο, το ίδιο ακριβως μα το ίδιο συμβαινει και με τους ανθρωπους που δεν εχουν καποιο πρόβλημα υγείας αλλά ανήκουν στην κατηγορία των ανθρώπων που καταναλώνουΜΕ (ναι κι εγω) φαγητό βουλιμικά σα να μην υπάρχει αύριο.
Εθισμοί ειναι και τα δυο και έχουν γενεσιουργά αίτια και τα δυο. Ενα εξωγενές και ένα ενδογενές.
Και γιατί υποτιμάς τους υπόλοιπους; Όλοι οι άλλοι είναι χαζοί, δε βλέπουν τί ζουν στη ζωή τους και επηρεάζονται από την Μπάρκα κι εσύ μόνο είσαι ο ξύπνιος; Δεν είναι σωστό αυτό.
Ναι, ειμαι πανέξυπνος. Οχι οσο θα θελα, δεν εχω φτάσει στο επίπεδο να μην κανω λάθη αλλά ναι, η μάζα ειναι ηλίθια κι εγω είμαι ξύπνιος.
Έχουμε ακόμα έναν αιώνα για να γίνει αυτό που λες. Δεν έχει γίνει ακόμα. Το κατεστημένο που βλέπεις εσύ εγώ το βλέπω από την ανάποδη: κατεστημένο είναι ο συντηρητισμός των προνομιούχων. Θα έρθει μέρα, που εγώ δε θα τη δω, όπου όλοι οι άνθρωποι θα κοιτάνε τη δουλειά τους κι όχι τους άλλους. Ήδη σε κάποιες χώρες αυτό συμβαίνει. Αυτό που το καθυστερεί αυτό είναι οι θρησκείες, αλλά κάποτε θα γίνει.
Αυτό είναι τόσο λάθος σε τόσα πολλά επίπεδα.
Από που να το πιάσω; Οτι ο συντηρητισμός είναι υπο διωγμό και ο νεομαρξισμός ειναι το νεο Σύστημα;
Από το οτι οι συντηρητικοί δεν ειναι οι προνομιούχοι από τη στιγμή που πολιτικοι και κορποραίοι σε αγαστή συνεργασία προωθούν ατζέντες Σβάμπ και Μπλακροκ και απεχθάνονται την επιθυμία μου για οικογένεια;
Από το οτι δεν ειναι φυσιολογικό να κοιταει ο καθενας τη δουλεια του και να αγνοεί τους άλλους, μια κοινωνία άψυχων ρομποτ που μονο θα δουλεύουν για τα αφέντια κι υστερα θα γυρίζουν σπίτι χωρίς καμία αίσθηση συλλογικότητας, αλληλεγγύης με την εννοια την εθνικιστική και την σοσιαλιστική.
Ή απο το γεγονός ότι οι θρησκείες πιο νερωμένες και άψυχες από ποτέ όχι μόνο δεν το φρενάρουν αυτό, αλλά ενσωματώνουν δυστυχώς νεομαρξιστικά πρότυπα, ίσως γιατί ανέκαθεν πολλοί απο αυτούς δεν ήταν αληθινοί πιστοί αλλά διαβρωμένοι που έψαχναν διέξοδο επισημοποίησης στις δικές τους αμαρτίες;
