Αν πάρουμε την αρχή σύμφωνα με την οποία τίποτα δεν χάνεται στη Φύση, απλώς αλλάζει μορφή, μεταλάσσεται, τότε δυο τινά ενδέχεται να συμβούν: είτε υπάρχει αυτό που λέμε "ψυχή" , είτε απλώς μετατρεπόμαστε σε αστρική σκόνη.
Στην πρώτη περίπτωση, προσωπικά, μου είναι σχεδόν αδύνατον να πιστέψω σε δυο τόπους, με τον ένα να έχει κήπο ολάνθιστο με αγγελάκια που παίζουν άρπα για τους "καλούς" και τον άλλο με καζάνια στη φωτιά, όπου να σιγοβράζουν οι "κακοί" με γύρω τους να αλυχτούν τα διαβόλια.
Από κει κι έπειτα, η έννοια του Παράδεισου και την Κόλασης παίρνει διαφορετικές μορφές, ανάλογα τα δόγματα των θρησκειών.
Τείνω να πιστέψω στην Ινδουιστική θεωρία της μετενσάρκωσης (και όχι μετεμψύχωσης), αφού παίρνω στα σοβαρά κάποιες μαρτυρίες ανθρώπων ( καθότι δεν θεωρώ όλους "αλαφροΐσκιωτους ή τσαρλατάνους).
Τώρα, αν η μετενσάρκωση γίνεται μόνο στον πλανήτη Γη ή υπάρχουν κι άλλα παράλληλα σύμπαντα με άλλες συνθήκες ζωής, όλα τα θεωρώ πιθανά.
Σκοπός των αέναων ενσαρκώσεων, είναι η ψυχή να εξαγνιστεί και να φτάσει την "τελειότητα".
Μα, ίσως κάποιος αντιτείνει, ποιο το όφελος, εάν ξεχνάμε τις (υποτιθέμενες) προηγούμενες ζωές μας; Σ'αυτό μια απάντηση θα ήταν πως και στην πραγματική μας ζωή, σ'αυτή που βιώνουμε τώρα, δεν διατηρούμε παρά ελάχιστες μνήμες από την νηπιακή ή παιδική μας ηλικία. Και όμως, αυτή κατά μεγαλύτερο ποσοστό μας διαμόρφωσε σε αυτούς που είμαστε σήμερα.
Πόσο μάλλον όταν η ψυχή φεύγει από το σώμα την ώρα του θανάτου, που δεν είναι ακριβώς το "εγώ" μας και που ένα μέρος αυτού "χάνεται" αυτό που αποτελεί τον "χαρακτήρα" ή "προσωπικότητά" μας μαζί με τον υλικό μας εγκέφαλο, που δεν είναι τίποτ'άλλο παρά ένα όργανο του σώματος να ακολουθεί τον αφανισμό όλων των υπολοίπων.
Για να το πω πιο απλά, η "ψυχή" είναι το γυμνό μας άυλο σώμα που απλώς αλλάζει ενδύματα υποδυόμενο "ρόλους" όταν ενσαρκώνεται.
Στη δεύτερη περίπτωση, αν "όλα είναι ατμός" (κατά την αλήστου μνήμης ατάκα παλιάς ελληνικής ταινίας του αξέχαστου Θανάση Βέγγου), τότε τα φθαρτά μας κύτταρα κουβαλάνε "μνήμες" πέρα από τις καθαρά "λειτουργικές" και οι οποίες διασπείρωνται και ανακυκλώνονται με τρόπο που δεν είμαι σε θέση να εξηγήσω, αλλά που κάποτε (σε πολύ βάθος χρόνου) η επιστήμη θα καταφέρει. Όταν όλοι εμείς που ανταλάσσουμε απόψεις γι αυτό το μεταφυσικό θέμα, θα έχουμε ήδη από καιρό μετατραπεί σε αστρική σκόνη.
