Πώς θα θέλατε να γίνει η κηδεία σας;

:rofl::rofl::rofl::rofl:ωραιο ρε σιελα.σιγα μην τον βγαζουν μαζι με τα καλοκαιρινα απτη ντουλαπα.τεσπα εγω θα ηθελα να δωσουν καποια οργανα μου σε ανθρωπους που τα εχουν αναγκη οτιδιποτε εκτος απο κεφαλι .λατρευω τα ματια μου δεν θελω να τα δωσουν .κατα τα αλλα παρρτε τα ολα.απο κηδειες και τα σχετικα ολα τα συνηθισμεναΑπλα στην κηδεια θα θελα να καλεσουν μονο προσω΄πα που με αγαπουσαν παρα πολυ στα εννιαμερα να κανουν οτι θελουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
θελω να ελπιζω οτι θα μου εχουν φτιαξει καλα κολυβα
δατς ολ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να δώρισουν τα όργανα μου, αν λένε κάτι τότε και μετά να με κάψουν
Αν κι αυτό είναι ενάντια στη θρησκεία μας (το δευτερο) και δε νομίζω να μου κάνει ποτε κανεις τη χάρη. Επίσης δε θέλω μαυρίλα, να ναι όλοι ντυμένοι στα λευκά!
 
Τα θρυματισμενα μου κόκαλα θα ήθελα να ηταν φυλαγμένα σε ενα βαζάκι και αυτο μεσα σε μια μικρη βαρκουλα να ταξιδευε στη θαλασσα. Το υπόλοιπο σωμα μου (εκτός κι αν κάποιο εσωτερικο όργανο καταφέρει να χρησιμοποιηθεί σε δωρεά) θα ήθελα να θαφτεί και να χρησιμοποιηθεί σαν φυσικό λίπασμα για κάποιο φυτό που θα μεγαλώνει απο πανω μου. Έτσι, θα μπορώ να είμαι και στη θαλασσα και στη γη και γινόντουσαν 2 τελετές.
 
Χμμμ θα ήθελα να γίνω στάχτη και να με καπνίσουν τα αγαπημένα μου πρόσωπα που θα είναι ακόμα εν ζωή. Επίσης να παίζει ασταμάτητα ένα συγκεκριμένο τραγούδι και να πίνουν όλοι σκέτο φρέντο(δεν τρολλάρω σε τίποτα). Και να τρώνε καλής ποιότητας κόλλυβα (χωρίς ζάχαρη)
 
Δεν με απασχολεί κάν πως θα γίνει η κηδεία μου αν και θα ήθελα να με καίγανε αλλά λογικά θα με φάνε τα σκουλίκια.

Από την στιγμή που δεν θα παντρευτώ,λογικά εν ζωή θα είναι μόνο ο μικρότερος αδερφός μου, όταν πεθάνω.

Το αν θα έχω ανίψια δεν το ξέρω αλλά και ο αδερφός μου ανύπαντρος είναι για την ώρα και είναι κοντά 34 χρονών.

edit Εν ζωή θα είναι και το σκυλάκι που θα έχω.Ελπίζω να βρεθεί σε καλά χέρια. :cry_x:
 
Τελευταία επεξεργασία:
Θα ήθελα να αποτεφρωθεί το σώμα μου και η τέφρα να σκορπιστεί στον Υμηττό.

Επίσης, θα ήθελα να μην με κλάψουν αλλά να χαρούν και να γελάσουν (όσο γίνεται), γιατί έτσι εξορκίζεται η μαυρίλα.

Είμαστε περαστικοί και η ύπαρξή μας δεν είναι τόσο γαμάτη όσο νομίζουμε.
 
Χριστιανική. Με μετρημένα άτομα. Τα παιδιά μου και ελάχιστοι φίλοι. Με συγκεκριμένη playlist κατά παραγγελια μου , κρασοκατανυξη στο αγαπημένο μου παραθαλασσιο ερημικό spot της πολης after.
 
Πολύ φίλη μου <3

Άλλο που δεν πίνω...
Αχ δεν αντέχω την άκυρη πολυκοσμία, με τυπικές ατάκες του στυλ " Να ζήσετε να την / τον θυμάστε " Και " Ο, τι χρειαστείτε εδώ είμαστε "

Στις μεταξύ στην πλειοψυηφια τους, ούτε φωνή, ούτε ακρόαση μετά και πριν επί χρόνια.
 
Ένα συγκεκριμένο άτομο θα ήθελα στην κηδεία μου. Ούτε τραπέζια, ούτε καφέδες παρηγοριάς, ούτε τίποτα. Α! Ναι! Και να με βάλετε σε μια γωνίτσα σε βουνό. Μόνη μου. Δεν θέλω άλλους δίπλα μου - μόνο το συγκεκριμένο άτομο, όταν έρθει η ώρα του. Και να είμαι κάτω από δέντρα. Και γύρω να 'χει φουλ γρασίδι και λουλούδια. Να πίνω το αλλόκοσμο καφεδάκι μου και να το ευχαριστιέμαι, η μακαρίτισσα. Ευχαριστώ.
 
Ένα συγκεκριμένο άτομο θα ήθελα στην κηδεία μου. Ούτε τραπέζια, ούτε καφέδες παρηγοριάς, ούτε τίποτα. Α! Ναι! Και να με βάλετε σε μια γωνίτσα σε βουνό. Μόνη μου. Δεν θέλω άλλους δίπλα μου - μόνο το συγκεκριμένο άτομο, όταν έρθει η ώρα του. Και να είμαι κάτω από δέντρα. Και γύρω να 'χει φουλ γρασίδι και λουλούδια. Να πίνω το αλλόκοσμο καφεδάκι μου και να το ευχαριστιέμαι, η μακαρίτισσα. Ευχαριστώ.
Τι ωραία που τα λες :P
 
Πρόχειρα πάνω σε χώμα χωρίς πολλά πολλά. Γιατί η κηδεία μου θα έπρεπε να γίνει σε ένα ακραίο σκηνικό, πόλεμος. Είτε εσωτερικός είτε εξωτερικός. Ενάντια σε κάποιον εχθρό (ιδανικά τον καθεστωτικό μιας που είναι ο πιο βάρβαρος και επικίνδυνος).

Εγώ θα πεθάνω, αυτός που διαβάζει αυτές τις γραμμές θα πεθάνει. Τι όμως δεν πεθαίνει ποτέ; Η φήμη των πράξεων ενός νεκρού. Δεν θα ήθελα το τέλος μου να είναι συμβατικό και άχαρο με γηρατειά όπως των περισσότερων. Αλλά ένας θάνατος που θα γίνει γνωστός. Για κάποιους χαρμόσυνος για κάποιους άλλους στενάχωρος. Και όσοι κατάλαβαν κατάλαβαν. :skull:
 
Κάτω απο έναν πλάτανο, με λίγους εγκάρδιους και εξαίρετους φίλους, με πανυγήρι, και να έρχονται να αφήνουν έστω ένα λουλουδάκι μια στο τόσο.
 
Δεν πάτε καθόλου καλά, ρε γμτ.
Καθόλου, μα καθόλου καλά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Βγείτε έξω να χαρείτε τα τόσα πολλά που έχει να σας προσφέρει η ζωή και αφήστε τον θάνατο.
Δεν χρειάζονται σχέδια για τον θάνατο.
 
Να μη μάθει ποτέ κανείς ότι πέθανα, σαν να μην υπήρξα ποτέ. Να με κάψει το κράτος και να αφήσουν τις στάχτες μου στο Πάρκο Γεωργιάδη στο Ηράκλειο, εκεί που ξεκίνησαν όλα.
Ούτε κλάματα, ούτε χαρές ούτε τίποτα. Σαν ένα ακόμη ασήμαντο γεγονός.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top