Ναι ναι ακόμα θα δεις γονείς να καραδοκούν αγωνιώντας από έξω .. Αστε ρε παιδί μου τα παιδιά να απογαλακτιστουν, να αναλάβουν το βάρος της ευθύνης που τους αναλογεί μόνοι τους χωρίς δεκανίκια.
Αυτο που με νευριάζει τελείως είναι το α' πληθυντικό ( η μαμά ενσωματωμένη στην περσόνα του παιδιού ) πχ . Εμείς έχουμε να διαβάσουμε το τάδε, εμείς πηγαίνουμε στο τάδε φροντιστήριο, εμείς, εμείς, εμείς εμείς. ... Κάπου έλεος πια.
Το «εμείς » συχνά παρεξηγείται. Κι όμως, το «εμείς» έχει δύο όψεις. Από τη μία, εκφράζει τη συλλογική προσπάθεια και την αίσθηση της οικογένειας ως ομάδας. Από την άλλη, μπορεί να δημιουργεί την εντύπωση ότι μειώνεται η προσωπική συμβολή του παιδιού.
Στη συμβουλευτική γονεων που εκανα για τον γιο μου ηταν το πιο σημαντικό κομματι να ξεκαθαρίζουμε τα όρια. Η οικογένεια συμβάλλει ουσιαστικά, προσφέροντας στήριξη, σταθερότητα και τα απαραίτητα εφόδια (π.χ. το φροντιστήριο). Το παιδί, από την πλευρά του, επενδύει χρόνο, κόπο και προσωπική δέσμευση. Όταν το «εμείς» στηρίζεται σε αυτή τη σαφή κατανομή ρόλων, δεν αφαιρεί την αξία της ατομικής προσπάθειας αντίθετα, την ενισχύει, γιατί δείχνει ότι το παιδί δεν είναι μόνο του στην πορεία του.
Στην ψυχολογική διάσταση, το «εμείς» καλλιεργεί στο παιδί το αίσθημα του ανήκειν, την ασφάλεια ότι υπάρχει ένα υποστηρικτικό πλαίσιο γύρω του. Παράλληλα, μαθαίνει να λειτουργεί όχι εγωκεντρικά αλλά συνεργατικά..... να αναγνωρίζει ότι κάθε επιτυχία γίνεται πιο ουσιαστική όταν είναι αποτέλεσμα κοινής προσπάθειας.
Το «εμείς» δεν είναι υποτίμηση της ατομικότητας, είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο η προσωπική προσπάθεια ανθίζει και αποκτά μεγαλύτερο νόημα. Και αυτό είναι μια αξία που, ως γονείς και εκπαιδευτικοί, είναι σημαντικό να μεταδίδουμε στα παιδιά μας.
Κι εγώ είχα νιώσει τεράστιες τύψεις όταν άκουσα κάποιον να το σχολιάζει έτσι, ενώ ποτέ δεν το είπα με διάθεση υποτίμησης . Το ίδιο μου έχουν εκφράσει και πολλοί γονείς που γνώρισα μέσα σε αυτές τις υπέροχες ομάδες.
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το «εμείς» στην οικογένεια δεν μειώνει την αξία της προσωπικής προσπάθειας, αντίθετα, είναι ο βασικός πυλώνας πάνω στον οποίο το παιδί μαθαίνει αργότερα να εντάσσεται σε ομάδες, να αναγνωρίζει τα όριά του και τις δυνατότητές του, χωρίς αίσθηση ανταγωνισμού ή αλαζονείας. Το «εμείς» καλλιεργεί συνεργατικότητα, αλληλοσεβασμό και τη βεβαιότητα ότι κανείς δεν είναι μόνος του στην προσπάθεια.
