• Σας ενημερώνουμε ότι η κατηγορία δεν αντικαθιστά σε καμία περίπτωση την επίσκεψη σας σε επαγγελματία ιατρό.

    Το σύνολο του περιεχομένου της κατηγορίας αυτής, όπως κείμενα, γραφικά, εικόνες, πληροφορίες που λαμβάνονται από δικαιούχους διαφήμισης, είναι καθαρά και μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς και δεν προορίζεται να είναι υποκατάστατο για την επαγγελματική ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή θεραπεία. Δεν αποτελεί υποκατάστατο ιατρικής εξέτασης, ούτε αντικαθιστά την ανάγκη για υπηρεσίες που παρέχονται από επαγγελματία ιατρό. Πάντοτε να ζητάτε τη συμβουλή του ιατρού σας πριν πάρετε οποιαδήποτε συνταγή ή φάρμακο. Μόνο ο ιατρός σας μπορεί να σας δώσει συμβουλές για το τι είναι ασφαλές και αποτελεσματικό για σας.

Ναρκωτικά και εξαρτήσεις

Πανω ειναι οι ρεαλιστικες προτασεις μαργαριτα τις εγαψα με τον γιανναρα. Ας ακολουθησουμε το μοντελο ολλανδιας/γερμανιας/ισπανιας.
Σε αυτές τις δικές σας προτάσεις έχουμε ήδη τα αποτελέσματα, τα οποία είναι, πρώτον, αύξηση στη συνολική κατανάλωση, δηλαδή όχι μόνο από εφήβους , και το βασικότερο, τεράστια αύξηση σε περιστατικά ψυχωσικών επεισοδίων ακόμη και από την πρώτη χρήση, πόσο μάλλον στα περιστατικά και στην αύξηση των βλαβών από μακροχρόνια χρήση.

Έπειτα, αυτές οι χώρες έχουν και διαφορετικό εκπαιδευτικό σύστημα... από εκεί ξεκίνησαν.

Πάμε λοιπόν σε άλλο πλαίσιο...δεν υιοθετείς ένα σύστημα όταν ήδη γνωρίζεις τις μακροπρόθεσμες αρνητικές επιπτώσεις και το κυριότερο, δεν υιοθετείς μόνο ένα κομμάτι ενός ντόμινο αλλαγών, ώστε να φτάσεις στο τελευταίο βήμα που αναφέρετε εσείς.

Επενδύεις σε άλλο ενημέρωση και εκπαίδευση πριν γίνει μοτίβο και αυτός ο εθισμός.

Εχω τελείως διαφορετική οπτική απο την δικη σας που εστιάζει σε ενα μονο κομμάτι αυτού του θέματος .
 
Τελευταία επεξεργασία:
Σε αυτές τις δικές σας προτάσεις έχουμε ήδη τα αποτελέσματα, τα οποία είναι, πρώτον, αύξηση στη συνολική κατανάλωση, δηλαδή όχι μόνο από εφήβους , και το βασικότερο, τεράστια αύξηση σε περιστατικά ψυχωσικών επεισοδίων ακόμη και από την πρώτη χρήση, πόσο μάλλον στα περιστατικά και στην αύξηση των βλαβών από μακροχρόνια χρήση.

Έπειτα, αυτές οι χώρες έχουν και διαφορετικό εκπαιδευτικό σύστημα... από εκεί ξεκίνησαν.

Πάμε λοιπόν σε άλλο πλαίσιο...δεν υιοθετείς ένα σύστημα όταν ήδη γνωρίζεις τις μακροπρόθεσμες αρνητικές επιπτώσεις και το κυριότερο, δεν υιοθετείς μόνο ένα κομμάτι ενός ντόμινο αλλαγών, ώστε να φτάσεις στο τελευταίο βήμα που αναφέρετε εσείς.

Επενδύεις σε άλλο ενημέρωση και εκπαίδευση πριν γίνει μοτίβο και αυτός ο εθισμός.

Εχω τελείως διαφορετική οπτική απο την δικη σας που εστιάζει σε ενα μονο κομμάτι αυτού του θέματος .
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

 
Είμαι φανατικά πολέμιος του καπνίσματος και μπορώ να πω, έχοντας δοκιμάσει τσιγάρο 2-3 φορές, πως για μένα είναι απόλυτη αηδία. Όμως αυτοί οι νόμοι δεν ξέρω που αποσκοπούν. Το Κράτος γιατί να έχει λέγειν πάνω στις αποφάσεις των πολιτών που δεν ενοχλούν τους υπόλοιπους; Και το κυριότερο, στοχοποιείται μια ολόκληρη γενιά. Η απαγόρευση θα έπρεπε να είναι καθολική και όχι να αφορά τους 2008. Δηλαδή αν γεννήθηκες το 2007 αγοράζεις τσιγάρα και vape, αν είσαι του 2008 τότε όχι. Χαζομάρες. Όλο αυτό θα ανοίξει και μια μαύρη αγορά θεωρώ στα επόμενα χρόνια όπου οι μεγαλύτεροι θα πουλάνε με τόκο πακέτα με τσιγάρα στους μικρότερους.

Το μέτρο αυτό αν δεν ανατραπεί από μια άλλη πιο φιλελεύθερη μελλοντική κυβέρνηση θα αποδώσει καρπούς σε κανέναν αιώνα τουλάχιστον. Δεν θα ζούμε για να το δούμε.

 
ψυχοεκπαιδευση για την διαχείριση συναισθημάτων ακόμα και στη προνηπιακη ηλικία;
σε ποιον πλανήτη γίνεται αυτό, να πάω;
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Η απαγόρευση θα έπρεπε να είναι καθολική και όχι να αφορά τους 2008. Δηλαδή αν γεννήθηκες το 2007 αγοράζεις τσιγάρα και vape, αν είσαι του 2008 τότε όχι. Χαζομάρες. Όλο αυτό θα ανοίξει και μια μαύρη αγορά θεωρώ στα επόμενα χρόνια όπου οι μεγαλύτεροι θα πουλάνε με τόκο πακέτα με τσιγάρα στους μικρότερους.
νομίζω, αυτός ο νόμος θέλει να προστατέψει τους ανήλικους και τον βρίσκω λογικό. Φυσικά όποιος θέλει οπωσδήποτε να βρει, θα βρει, όπως και ναρκωτικά. Αλλά δε θα είναι εύκολο για ένα παιδί, να πάει δίχως οργάνωση στο περίπτερο και να αγοράσει ένα πακέτο, να το καπνίσει, γιατί.....έτσι. Τους κόβει δηλ την <<αυθόρμητη>> δόση.
 
σε ποιον πλανήτη γίνεται αυτό, να πάω;
Γίνεται ήδη τον τελευταίο καιρο από το προνήπιο και το νηπιαγωγείο συνδέεται με αυτό που ονομάζουμε Κοινωνική και Συναισθηματική Μάθηση. Δεν αφορά μόνο το να «εκφράζουν τα παιδιά τα συναισθήματά τους», αλλά και το να μαθαίνουν αυτορρύθμιση, ενσυναίσθηση, συνεργασία και επίλυση συγκρούσεων.

Όταν αυτά καλλιεργούνται από τόσο μικρή ηλικία, τα αποτελέσματα φαίνονται αργότερα τόσο στη σχολική επίδοση όσο και στις σχέσεις.


Το ίδιο συμβαίνει και με τις σχολές γονέων που έχουν δημιουργηθεί σε κάθε πόλη και συνεργάζονται με σχολικές δομές, οι οποίες έχουν διευθυντές που όντως ασκούν τον ρόλο του εκπαιδευτικού.
Δυστυχώς όμως, το γεγονός πως υπάρχουν αυτές οι δομές δεν σημαίνει ότι λειτουργούν παντού με την ίδια ποιότητα. Σε κάποια σχολεία υπάρχουν διευθυντές και εκπαιδευτικοί που δίνουν ουσιαστικό περιεχόμενο στον ρόλο τους, ενώ αλλού η εφαρμογή παραμένει πιο τυπική ή περιορισμένη.

Οπότε, ένα τόσο σημαντικό μέτρο βρίσκεται ουσιαστικά στα χέρια κάθε διευθυντή ή εκπαιδευτικού. Δυστυχώς, εδώ εντοπίζεται και το βασικό πρόβλημα, καθώς μια μεγάλη μερίδα δεν επιθυμεί να συμμετέχει.
Υπάρχει σημαντικό ζήτημα συνεργασίας με τους εκάστοτε εκπαιδευτικούς, ιδιαίτερα στις μεγαλύτερες εκπαιδευτικές βαθμίδες.
 
Οπότε, ένα τόσο σημαντικό μέτρο βρίσκεται ουσιαστικά στα χέρια κάθε διευθυντή ή εκπαιδευτικού. Δυστυχώς, εδώ εντοπίζεται και το βασικό πρόβλημα, καθώς μια μεγάλη μερίδα δεν επιθυμεί να συμμετέχει.
Υπάρχει σημαντικό ζήτημα συνεργασίας με τους εκάστοτε εκπαιδευτικούς,
Απο εδω το πηγε απο εκει το εφερε, στους εκπαιδευτικους τα έριξε πάλι. Οι γονείς, το ποιον τους, τι μαθαινει το παιδι απο συμπεριφορές στο σπίτι, πως εχει δομηθεί πριν καν παει στο νηπιαγωγείο, καμια σημασία. Ούτε τι έφτιαξε αυτους τους γονείς.

Οι διανοουμενοι δειχνουν το δάσος και οι σοφοι και μεγαλοπερσονες στα σοσιαλ δειχνουν σε όλους το δάκτυλο.:morning1:
 
Απο εδω το πηγε απο εκει το εφερε, στους εκπαιδευτικους τα έριξε πάλι. Οι γονείς, το ποιον τους, τι μαθαινει το παιδι απο συμπεριφορές στο σπίτι, πως εχει δομηθεί πριν καν παει στο νηπιαγωγείο, καμια σημασία. Ούτε τι έφτιαξε αυτους τους γονείς.

Οι διανοουμενοι δειχνουν το δάσος και οι σοφοι και μεγαλοπερσονες στα σοσιαλ δειχνουν σε όλους το δάκτυλο.:morning1:
Δεν υπάρχει εμπλοκη γονεικού πλαισίου και σχολικού ...Η απαντηση ηταν ξεκαθαρη για το σχολικο.

Η απομόνωση και η διαστρέβλωση, να σε ενημερώσω, εκθέτουν τον ίδιο τον άνθρωπο που τις χρησιμοποιεί και όχι κάποιον που είναι ξεκάθαρος, διαχωρίζει μια κατάσταση και δεν γενικεύει.
Δυσκολο το αντιλαμβάνομαι αλλα η προσπάθεια πλεον εχει να κανει και με το τι εξυπηρετει τον καθενα εδω μεσα !
 
Φόρος 200% στα τσιγάρα ή δεν ξέρω και εγώ τι όπως είναι στην Αυστραλία. Αυτό πρέπει να ισχύει και για αλκοόλ αφού κάθε ποσότητα είναι τοξική. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς άτομα απορρίπτουν το τσιγάρο λόγω των προβλημάτων υγείας που προκάλει αλλά όχι το αλκοόλ που έχει και άμεση δράση στον εγκέφαλο.
 
Γίνεται ήδη τον τελευταίο καιρο από το προνήπιο και το νηπιαγωγείο συνδέεται με αυτό που ονομάζουμε Κοινωνική και Συναισθηματική Μάθηση. Δεν αφορά μόνο το να «εκφράζουν τα παιδιά τα συναισθήματά τους», αλλά και το να μαθαίνουν αυτορρύθμιση, ενσυναίσθηση, συνεργασία και επίλυση συγκρούσεων.

Όταν αυτά καλλιεργούνται από τόσο μικρή ηλικία, τα αποτελέσματα φαίνονται αργότερα τόσο στη σχολική επίδοση όσο και στις σχέσεις.


Το ίδιο συμβαίνει και με τις σχολές γονέων που έχουν δημιουργηθεί σε κάθε πόλη και συνεργάζονται με σχολικές δομές, οι οποίες έχουν διευθυντές που όντως ασκούν τον ρόλο του εκπαιδευτικού.
Ποσο ομορφα αλλα ουτοπικα αυτα που γραφεις. Εδω καλα καλα τα προνηπια δεν εχουν θεσεις για ολα τα παιδακια και εμεις διαβαζουμε για κοινωνικες και συναισθηματικες μαθησεις...
 
Γίνεται ήδη τον τελευταίο καιρο από το προνήπιο και το νηπιαγωγείο συνδέεται με αυτό που ονομάζουμε Κοινωνική και Συναισθηματική Μάθηση. Δεν αφορά μόνο το να «εκφράζουν τα παιδιά τα συναισθήματά τους», αλλά και το να μαθαίνουν αυτορρύθμιση, ενσυναίσθηση, συνεργασία και επίλυση συγκρούσεων.

Όταν αυτά καλλιεργούνται από τόσο μικρή ηλικία, τα αποτελέσματα φαίνονται αργότερα τόσο στη σχολική επίδοση όσο και στις σχέσεις.
αυτά γίνονται σε ελληνικά δημόσια σχολεία;
 
αυτά γίνονται σε ελληνικά δημόσια σχολεία;
Αποδεδειγμένα, δεν έχεις παρά να μιλήσεις με εκπαιδευτικούς και κυρίως παιδαγωγούς και νηπιαγωγούς, για να δεις πόσο έχει αλλάξει το πλαίσιο.
Αυτό αν θυμάμαι καλά, πρωτοξεκινησε τη χρονιά που καθιερώθηκε και η υποχρεωτική εκπαίδευση των προνηπίων, αποκλειστικά σε δημόσιες δομές, μαζί με την τάξη των νηπίων. Από τότε και κάθε χρόνο, οι νηπιαγωγοί μπορούν να παρακολουθούν επιπλέον εκπαιδεύσεις που αφορούν την εξέλιξη αυτού του πλαισίου.
Δυστυχώς, η επιμόρφωση των νηπιαγωγών είναι προαιρετική, γι’ αυτό και δεν την παρακολουθούν υποχρεωτικά όλοι.

Το μόνο θετικό είναι ότι, σε ανταγωνιστικό πλαίσιο, το υιοθέτησαν και οι ιδιωτικοί παιδικοί σταθμοί. Στην ενημέρωση προς τους υποψήφιους «πελάτες» γονείς, προβάλλεται ως σημαντικό προσόν το γεγονός ότι το προσωπικό τους είναι άρτια καταρτισμένο στην «κοινωνική και συναισθηματική μάθηση».


Οπότε, θεωρητικά, αποτελεί ξεκάθαρη επιλογή του γονέα (αν φυσικά είναι ενημερωμένος) το σε ποια σχολική κοινότητα θα εντάξει το παιδί του, εφόσον μετά την οικογένεια έρχεται το σχολικό περιβάλλον, το οποίο ,αν όχι με την ίδια βαρύτητα, καλύπτει ένα πολύ σημαντικό μέρος της ανατροφής.


Ιδίως αν σκεφτούμε ότι υπάρχουν εργαζόμενοι γονείς που αφήνουν τα παιδιά τους για οκτώ ώρες σε έναν παιδικό σταθμό, γίνεται φανερό πως το περιβάλλον αυτό αφήνει σημαντικό αποτύπωμα στην συναισθηματική ανάπτυξη και τη διαμόρφωση του παιδιού.
 
Αποδεδειγμένα, δεν έχεις παρά να μιλήσεις με εκπαιδευτικούς και κυρίως παιδαγωγούς και νηπιαγωγούς, για να δεις πόσο έχει αλλάξει το πλαίσιο.
Αυτό αν θυμάμαι καλά, πρωτοξεκινησε τη χρονιά που καθιερώθηκε και η υποχρεωτική εκπαίδευση των προνηπίων, αποκλειστικά σε δημόσιες δομές, μαζί με την τάξη των νηπίων. Από τότε και κάθε χρόνο, οι νηπιαγωγοί μπορούν να παρακολουθούν επιπλέον εκπαιδεύσεις που αφορούν την εξέλιξη αυτού του πλαισίου.
Δυστυχώς, η επιμόρφωση των νηπιαγωγών είναι προαιρετική, γι’ αυτό και δεν την παρακολουθούν υποχρεωτικά όλοι.

Το μόνο θετικό είναι ότι, σε ανταγωνιστικό πλαίσιο, το υιοθέτησαν και οι ιδιωτικοί παιδικοί σταθμοί. Στην ενημέρωση προς τους υποψήφιους «πελάτες» γονείς, προβάλλεται ως σημαντικό προσόν το γεγονός ότι το προσωπικό τους είναι άρτια καταρτισμένο στην «κοινωνική και συναισθηματική μάθηση».


Οπότε, θεωρητικά, αποτελεί ξεκάθαρη επιλογή του γονέα (αν φυσικά είναι ενημερωμένος) το σε ποια σχολική κοινότητα θα εντάξει το παιδί του, εφόσον μετά την οικογένεια έρχεται το σχολικό περιβάλλον, το οποίο ,αν όχι με την ίδια βαρύτητα, καλύπτει ένα πολύ σημαντικό μέρος της ανατροφής.


Ιδίως αν σκεφτούμε ότι υπάρχουν εργαζόμενοι γονείς που αφήνουν τα παιδιά τους για οκτώ ώρες σε έναν παιδικό σταθμό, γίνεται φανερό πως το περιβάλλον αυτό αφήνει σημαντικό αποτύπωμα στην συναισθηματική ανάπτυξη και τη διαμόρφωση του παιδιού.
για να συννενοηθούμε: Υπάρχει κάποιο πρόγραμμα στα δημόσια σχολεία, που τα παιδιά μαθαίνουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους. Αυτό έχει σκοπό, να μην έχουμε βία, εξαρτήσεις κλπ. Σωστά; (μη με μπλέξεις με δύσκολες λέξεις, είμαι της θετικής κατεύθυνσης και λόγω και ΔΕΠΥ, δεν καταλαβαίνω μπλα μπλα). Πες ναι ή όχι, ή όσο πιο απλά μπορείς.
Αυτό το πρόγραμμα ξεκινά από τα προνήπια και συνεχίζει μέχρι;;; Ας πούμε δημοτικό; Δηλ κάποιος ψυχολόγος δίνει κατευθύνσεις στις δασκάλες και στα δύσκολα έρχεται και μιλά με τα παιδιά; Πώς γίνεται απλά;
Το σχέδιο είναι ωραίο, υπάρχει όμως μια δυσκολία, όπως τα λες (ελπίζω να μη σε έχουν σε θέση προώθησης του προγράμματος, γιατί σόρυ, αλλά θα πάει άπατο). : Φαντάσου τώρα, τα λες εδώ, τα διαβάζω με μέτριο ενδιαφέρον, γιατί έχω τις αμφοβολίες μου, αλλά πάντα βλέπω θετικά το νέο και παρ ότι έχω μια σχέση με αυτά (τα πρακτικά), δεν καταλαβαίνω! Αν λοιπόν, πάτε να παρουσιάσετε σε γονείς αυτό το πρόγραμμα συναισθηματικής υποστήριξης, πώς το είπες, με τα λόγια που λες εσύ και τις πολυλογίες και τα μπλα μπλα, το πιθανότερο είναι, να πουν <τι μλκς μας λένε τώρα;> και να μην καταλάβουν τη σημαντικότητα. Γιαυτό, για το καλό το λέω, να φτιάξετε ένα ΑΠΛΟ πλάνο, πώς θα λειτουργήσει αυτό και ένα ΠΙΟ ΑΠΛΟ πλάνο, πώς θα το εξηγήσετε στους γονείς. Πρόσεξε, όχι μόνο τους σκοπούς και τη χρησιμότητα, αλλά και την εφαρμογή.
Διότι εγώ κουράζομαι να διαβάζω μπλα μπλα.
 
για να συννενοηθούμε: Υπάρχει κάποιο πρόγραμμα στα δημόσια σχολεία, που τα παιδιά μαθαίνουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους. Αυτό έχει σκοπό, να μην έχουμε βία, εξαρτήσεις κλπ. Σωστά; (μη με μπλέξεις με δύσκολες λέξεις, είμαι της θετικής κατεύθυνσης και λόγω και ΔΕΠΥ, δεν καταλαβαίνω μπλα μπλα). Πες ναι ή όχι, ή όσο πιο απλά μπορείς.
Αυτό το πρόγραμμα ξεκινά από τα προνήπια και συνεχίζει μέχρι;;; Ας πούμε δημοτικό; Δηλ κάποιος ψυχολόγος δίνει κατευθύνσεις στις δασκάλες και στα δύσκολα έρχεται και μιλά με τα παιδιά; Πώς γίνεται απλά;
Το σχέδιο είναι ωραίο, υπάρχει όμως μια δυσκολία, όπως τα λες (ελπίζω να μη σε έχουν σε θέση προώθησης του προγράμματος, γιατί σόρυ, αλλά θα πάει άπατο). : Φαντάσου τώρα, τα λες εδώ, τα διαβάζω με μέτριο ενδιαφέρον, γιατί έχω τις αμφοβολίες μου, αλλά πάντα βλέπω θετικά το νέο και παρ ότι έχω μια σχέση με αυτά (τα πρακτικά), δεν καταλαβαίνω! Αν λοιπόν, πάτε να παρουσιάσετε σε γονείς αυτό το πρόγραμμα συναισθηματικής υποστήριξης, πώς το είπες, με τα λόγια που λες εσύ και τις πολυλογίες και τα μπλα μπλα, το πιθανότερο είναι, να πουν <τι μλκς μας λένε τώρα;> και να μην καταλάβουν τη σημαντικότητα. Γιαυτό, για το καλό το λέω, να φτιάξετε ένα ΑΠΛΟ πλάνο, πώς θα λειτουργήσει αυτό και ένα ΠΙΟ ΑΠΛΟ πλάνο, πώς θα το εξηγήσετε στους γονείς. Πρόσεξε, όχι μόνο τους σκοπούς και τη χρησιμότητα, αλλά και την εφαρμογή.
Διότι εγώ κουράζομαι να διαβάζω μπλα μπλα.
Αν και πραγματικά το κειμενο σου μου προκαλεί σύγχυση θα σου πω απλα οτι το πρόγραμμα αφορά γονείς που ενδιαφέρονται, και αυτό είναι απολύτως κατανοητό να εχεις αμφιβολίες !

Δεν έχει καμία σχέση με ιδιωτική προώθηση(μάλλον απέχεις χρονια απο το σύστημα εφοσον ζεις εξωτερικό ως γονέας απ οτι κατάλαβα ) και γίνεται άμεσα αποδεκτό και κατανοητό, ακόμη και από γονείς με ΔΕΠΥ —Δυσλεξία ίσως και περισσότερο από αυτούς.

Το να μη γνωρίζεις κάτι, αλλά να επιλέγεις να εκπαιδευτείς και να το κατανοήσεις για να βοηθήσεις στο μέλλον του παιδιού σου, το θεωρώ απαραίτητο.


Επιπλέον, το «έχω ΔΕΠΥ» δεν σχετίζεται με την ικανότητα κατανόησης, αλλά με διαφορετικό πλαίσιο λειτουργίας, οργάνωσης και επεξεργασίας πληροφοριών. Η ΔΕΠΥ δεν είναι αυτισμός και δεν πρέπει να συγχέονται. Η κατανόηση υπάρχει και σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να είναι ακόμη και αυξημένη καλό είναι να μην αναπαράγονται αβάσιμα στοιχεία δημόσια γιατί φθάσαμε να ακούμε "δικαιολογίες" βασισμένη στη ΔΕΠΥ ' που δεν εχουν καμια βαση ...


Ωστόσο, εκφράσεις του τύπου «μαλακιες λεει » δείχνουν ξεκάθαρη άγνοια. Το χειρότερο είναι όταν συνοδεύονται από έλλειψη διάθεσης για μάθηση κάτι που, ειδικά στους νεότερους γονείς, δεν συναντάται συχνά, καθώς οι περισσότεροι έχουν έρθει σε επαφή με βασικές έννοιες ψυχολογίας ή αυτοβελτίωσης και έρχονται στα σχολεια και παρακολουθούν τετοιες δράσεις πληρως κατανοητες απο αυτούς .

Εδω πλεον κυκλοφορούν δεκάδες παιδικά παραμύθια σε αυτο το πλαίσιο, ποσο μάλλον βιβλια ενηλίκων..
Ποσο μάλλον η αναφορα σου για τον αν "πουλάω " συγνώμη αλλά μου ακούγετε τουλάχιστον αστεια ...

Ο λόγος είναι ξεκάθαρος, με πλήρως κατανοητές έννοιες και σημαντικές πληροφορίες για όποιον πραγματικά ενδιαφέρεται να ψάξει και να μάθει. Μάλιστα, διατυπώνεται με τρόπο αντίστοιχο με αυτόν που απευθυνόμαστε σε μαθητές λυκείου, ώστε να είναι άμεσα κατανοητός.


Και για να μην ξεφεύγουμε από την ουσία λοιπον το ερώτημα είναι αν πρέπει να προχωρήσουμε στη νομιμοποίηση ουσιών που δημιουργούν σοβαρές δυσλειτουργίες ή αν αντίθετα, οφείλουμε να επενδύσουμε σε προγράμματα που ενισχύουν τον ρόλο της οικογένειας και συμβάλλουν στη διαμόρφωση ανθεκτικών παιδιών παιδιών που μπορούν να ανταπεξέλθουν ακόμη και σε δύσκολα συναισθήματα.

Ξεκάθαρα, και για να το κλείσω,είμαι υπέρ της εκπαίδευσης και της υποστήριξης των γονέων, με στόχο την ενίσχυση του ρόλου τους, και όχι της νομιμοποίησης μιας ακόμη ουσίας.

Ιδίως όταν ήδη πολλά άτομα βρίσκονται σε δομές υποστήριξης και δίνουν καθημερινά μάχη με τον αλκοολισμό μια ήδη νόμιμη ουσία ενώ, παράλληλα, τόσα παιδιά, παρόλο που γνωρίζουν τις επιπτώσεις στην υγεία τους, κρατούν ένα τσιγάρο στο χέρι από την ηλικία των δεκαπέντε, αντί να στρέφονται σε άλλες εναλλακτικές .

Με το ίδιο σκεπτικό, θα μπορούσε κάποιος να πει να νομιμοποιηθεί και ο παρανομος τζόγος, αφού και αυτός αποτελεί εθισμό και συχνά επιλογή διαφυγής για να «κουκουλωθεί» κάτι βαθύτερο που οδηγεί εκεί. Παρ’ όλα αυτά, είναι γνωστό ότι έχει καταστρέψει οικογένειες και έχει επηρεάσει αρνητικά και παιδιά.


 
Τελευταία επεξεργασία:
Back
Top