Οτι στο dating θα έπαιζε και αυτό...δεν το περίμενα...πραγματικα το να γνωρίσεις κάποια το 2026 είναι σαν να ψάχνεις για δουλειά...μόνο CV δεν στέλνουμε...
Μιλούσα με φίλη μου και μου λέει πως έβγαινε με έναν και όταν της είπε ότι δεν έχει τελειώσει στρατό ξενέρωσε τη ζωή της και μετα απο μια συζήτηση που είχαμε μου λέει πως πολλές έχουν ανάλογο ζήτημα...
Και μου το έθεσε πολύ απλά. Μου λέει δεν είναι ότι έχουν θέμα με τον στρατό σαν ιδέα, αλλά με ό,τι σημαίνει πρακτικά. Δηλαδή ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να φύγεις για μήνες και να μπει η σχέση σε pause. Και πολλές δεν ψήνονται να μπουν σε κάτι που από την αρχή έχει τέτοιο ρίσκο.Μετά το πήγε και στο επαγγελματικό. Ότι άμα δεν έχεις τελειώσει, φαίνεσαι λίγο στον αέρα. Δεν έχεις βάλει ακόμα μια σειρά, γιατί πάντα υπάρχει αυτό που εκκρεμεί και μπορεί να σε τραβήξει πίσω. Οπότε σε βλέπουν πιο “μεταβατικό” στάδιο. Και στο οικονομικό το έκανε ακόμα πιο ξεκάθαρο. Μου λέει πώς να κανονίσεις διακοπές, εξόδους, πράγματα γενικά, όταν ο άλλος είτε δεν μπορεί είτε ζορίζεται; Και αν γυρίσεις από στρατό άφραγκος και ψάχνεις δουλειά μήνες, μπαίνει όλο αυτό στη μέση. Δεν θέλει, λέει, να νιώθει ότι τραβάει μόνη της το βάρος. Και μου πέταξε και το καλύτερο: “δεν θέλω σπιτόγατο από ανάγκη”. Δηλαδή κάποιον που δεν κάνει πράγματα επειδή δεν μπορεί, όχι επειδή δεν θέλει...Γενικά πάντως, το dating το 2026 έχει γίνει πολύ πιο “πρακτικό”. Δεν είναι μόνο το αν ταιριάζετε σαν χαρακτήρες, αλλά αν κουμπώνετε και στη φάση ζωής, στα λεφτά, στο πρόγραμμα. Λίγο σαν check list φάση — αν δεν τσεκάρεις βασικά κουτάκια, δύσκολα προχωράει, όσο καλή κι αν είναι η χημεία.
Γουελ εκτός αν υπηρετείς κοντά κανένα θέμα. Διαφορετικά έχει δίκιο. Ένα χρόνο να περιμένεις για έναν άνθρωπο για τον οποίο δεν είστε καν χρόνια μαζί για να "ξέρεις" πως θα πάει (αν είναι χρόνια μαζί τοτε δεν υπάρχει θέμα). Γιατί να μπεις στο ρίσκο; Γενικά γιατί να κράζεις μια που θέλει σταθερότητα και να έχει μια ροή η σχέση;
Και ναι είναι μεταβατικό στάδιο ο στρατός, ρεαλιστικά, σε όλα τα στάδια.
Γενικά οι ηλικίες 25-30 στις γυναίκες είναι κρίσιμες ηλικίες. Διότι αν δεν βρεις, όταν πατήσεις τα 30 μετά δυσκολεύουν πολύ τα πράγματα από κάθε άποψη. Ε τώρα ο άλλος να πατάει στην θητεία στα 28+, να μην έχει μια δουλεια κάτι, ε, εκεί τι να πας να κάνεις. Φεύγουν τα χρόνια στεκιτες μου μην αργείτε να βγάλετε τον στρατό. Ειδικά τώρα που είναι 12μηνο.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Παρασκευή στις 07:27
Γνωριστήκαμε κ είσαι από Αθήνα κουκλα μ ; κανέναν θέμα για τα επόμενα 2 χρόνια θα κάνεις υπομονή. Όπως κ εγώ.
Ρε πάνθηρα στις δικές σας ηλικίες πως να κάνετε υπομονή δύο χρόνια;
Για τέτοιους ακριβώς λόγους κατάντανε 40 ετών και μονές. Γιατί πετάνε τα χρόνια σε σχέσεις οι οποίες δεν πρόκειται να κρατήσουν επειδή άργησαν τα πρώτα βήματα.
Η απόσταση λειτουργεί μόνο για λίγο και εφόσον υπάρχει ήδη μια εμπιστοσύνη.
Τώρα να τον γνωρίσεις τον άλλον από το ινστα και να πεις οκ θα βλεπομαστε τα σκ για 2 χρόνια...
Είναι αυτη σχέση που θα μάθεις τον άλλον καλά για οικογένεια;
Όχι.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Παρασκευή στις 07:31
Αν εισαι σίγουρη για τον άνθρωπο που έχεις απέναντι σου και αν υπάρχει συμβατοτητα, κοινά ενδιαφέροντα, έρωτας.
Ναι εκεί εννοείται εμείς λέμε εδώ για τις νέες γνωριμίες που είναι ακόμη στην φάση γνωριμίας
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Παρασκευή στις 07:41
Δεν είναι μόνο το αν ταιριάζετε σαν χαρακτήρες, αλλά αν κουμπώνετε και στη φάση ζωής, στα λεφτά, στο πρόγραμμα.
Παντα έτσι ήταν, παλιά πιο πολύ, απλά τώρα είμαστε σε ηλικία που τα βλέπουμε μπροστά μας. Ρεαλιστικά μιλώντας πρέπει να υπάρχουν και αυτά για να σταθεί μια σχέση.
Πχ θα εμπλεκες εσύ με μια βυθισμένη στα χρέη; Ή κάποια που έχει τελείως διαφορετική ζωή; Δύσκολο.
Πριν 20-30 χρόνια η οικογένεια σου μπορούσε και σαμποταρε την σχέση σου αν μυριζοταν ότι η κοπέλα σου δεν έχει κάποιο σπιτι στο όνομά της από τον μπαμπά (τραγικά πράγματα θα πείτε, αλλά ήταν νορμ τότε) αν εσύ ήσουν από "καλύτερη" οικογένεια.
Αυτά κι αν ήταν χαζομάρες.