Καταρχάς να σχολιάσω ότι μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση όταν είδα στο poll ότι η πλειοψηφία των γυναικών τάσσεται κατά της έκτρωσης, ήταν μια πολύ δυσάρεστη διαπίστωση. Τέλος πάντων, συνεχίζω.
Τα αυτονόητα: Δεν είναι όλες οι εκτρώσεις το ίδιο. Θύματα βιασμών, αποπλάνησης, ασθενή έμβρυα που μόλις γεννηθούν μετά από λίγα χρόνια θα πεθάνουν, γυναίκες που ζουν σε επικίνδυνο περιβάλλον και για τον α, β λόγο δεν μπορούν να ξεφύγουν από αυτό, need I say more?
Κατά δεύτερον, ένα παιδί δεν είναι μόνο γάλα, φρουτόκρεμα και άλλαγμα πάνας, ούτε θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται σαν τιμωρία για την ανευθυνότητα των γονιών του. Αν ο νέος ήταν ανεύθυνος πριν την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, τότε πιθανότατα θα γίνει και ανεύθυνος γονέας. Φυσικά, υπάρχουν και οι περιπτώσεις ιδιαίτερα των γυναικών που μόλις μείνουν έγκυες, θέλουν να κρατήσουν το παιδί και αλλάζουν όλη τους τη ζωή για να γίνουν καλές μανάδες. Αλλά το έκαναν επειδή είχαν την επιλογή να το κρατήσουν, και όχι επειδή τους το επέβαλαν.
Τρίτον, γιατί μπορεί να προκύψει μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη;
Προσπερνάω βιασμούς και αποπλανήσεις που προαναφέρθηκαν και θα εστιάσω στις 2 συνηθέστερες περιπτώσεις: Α) να σπάσει το προφυλακτικό (το οποίο μπορεί να σπάσει ακόμη κι αν τοποθετηθεί σωστά, btw, ειδικά αν υπάρχει μεγάλη ένταση ή/και διάρκεια ή δεν ήταν αποθηκευμένο σε σωστές συνθήκες στο σπίτι ή στο κατάστημα απ' όπου αγοράστηκε, ή ήταν καιρό στο πορτοφόλι, ή είναι κακή μάρκα, ή συνδυαστεί με λάθος λιπαντικό) και Β) να μη ληφθούν προφυλάξεις εξαρχής (επειδή ο άντρας έχει την αυτοπεποίθηση ότι θα τραβηχτεί όταν πρέπει και δεν έχει ξαναφήσει ποτέ έγκυο καμία; επειδή η γυναίκα είχε περίοδο; επειδή νόμιζε ότι είχε πάρει το αντισυλληπτικό της χάπι αλλά τελικά το είχε ξεχάσει; -
Αλήθεια, εσείς δεν έχετε ξεχάσει ποτέ να πάρετε μια μέρα αντιβίωση, ή κάποιο φάρμακο που σας χορήγησε ο γιατρός; - επειδή η πράξη έγινε υπό την επήρεια ουσιών
Το νόημα είναι ότι δε μας αφορά, αλλά πολλά να συμβούν και δεν ισχύει πάντα το κλισέ που έχουμε όλοι στο μυαλό μας με την ανεύθυνη, ελαφρών ηθών νεαρά που το δίνει στον πρώτο τυχάρπαστο και μάλιστα χωρίς προφυλακτικό επειδή "μειώνεται η απόλαυση". Μπορεί να συμβεί και σε σοβαρούς, υπεύθυνους ανθρώπους που είχαν μια κακή στιγμή. Γι' αυτό είναι ακόμη πιο άθλιο να κουνάμε το δάχτυλο σε όποια κάνει έκτρωση και να αναμασάμε την καραμέλα "ας πρόσεχε", αγνοώντας ότι μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Και για να συμπληρώσω και μια άλλη μου άποψη, επί τη ευκαιρία, θεωρώ εξίσου ανεύθυνους εκείνους που λένε "ας κάνουμε ένα παιδί" ως μια απέλπιδα προσπάθεια να μαζέψουν τα σπασμένα κομμάτια του γάμου τους. Ή εκείνες που πετάνε το "δε με νοιάζει να παντρευτώ, θέλω απλά ένα παιδί" τόσο ελαφρά τη καρδία, που ακόμη και για κατοικίδιο θα το σκέφτονταν περισσότερο. Ή εκείνους που λένε "τα παιδιά είναι ευλογία" και μετά τα φορτώνουν στους γιαγιαδοπαππούδες και τις νταντάδες για να συνεχίσουν τις διακοπές τους και τις καριέρες τους.
Και τώρα το μοναδικό ερώτημα που νομίζω απομένει.
Γιατί έκτρωση και όχι κάποια άλλη λύση; Γιατί οι άλλες λύσεις είναι χειρότερες θα πω εγώ. Γιατί, μπορεί να ζούμε στην Ελλάδα και τα πράγματα να είναι κάπως καλύτερα, αλλά υπάρχουν χώρες όπου τα ορφανά τα μεταχειριζονται σαν τα σκουπίδια (βλ. Slumdog Millionaire). Γιατί το να υποβάλεις μια γυναίκα στη διαδικασία να εγκαταλείψει το νεογέννητο παιδί της μπορεί να είναι χίλιες φορές πιο επώδυνο απ' το να το ρίξει όταν είναι ακόμη μια άμορφη μάζα κυττάρων. Γιατί κάποιος λόγος υπήρχε πριν υποβληθεί σε αυτήν την τραυματική διαδικασία μια γυναίκα.
Η έκτρωση θα έπρεπε μόνο να καταδικάζεται σε περιπτώσεις όπου υπάρχει πίεση απ' τον σύντροφο ή το οικογενειακό ή το εργασιακό περιβάλλον μιας γυναίκας, ή όταν μια γυναίκα προχωρά σε αυτή την απόφαση χωρίς πρώτα να γνωστοποιήσει την κατάσταση στον πατέρα του παιδιού. Γιατί, αν και συμφωνώ ότι η γυναίκα έχει έναν λόγο παραπάνω στο σώμα της, δεν παύω ν' αναγνωρίζω το δικαίωμα του άντρα να θέλει να γεννηθεί το παιδί και να αναλάβει την ανατροφή του.
