Με την νομοθεσία που προτείνεις εσύ δημιουργεις τις συνθήκες για να υπάρχουν ακόμα περισσότεροι ανεύθυνοι άντρες ή/και πατεράδες.
Οπότε μόλις μια γυναίκα μείνει έγκυος θα πρέπει να πηγαίνουν μαζί σε ένα συμβολαιογράφο (???) και να υπογράφουν τί; Ότι η γυναίκα θέλει να κρατήσει το παιδί ενώ ο άντρας όχι οπότε αποποιείται τις ευθύνες του;
Οπότε αν α) η γυναίκα το μάθει αργά ότι είναι έγκυος και αναγκαστεί να το κρατήσει, β) δεν μπορεί να κάνει έκτρωση για λόγους υγείας, γ) στην πορεία ο πατέρας αλλάξει γνώμη και αποφασίσει να συμμετέχει στη ζωή του παιδιού και χιλιάδες ακόμα μοναδικές περιπτώσεις, τί θα γίνει;
Δίνεις έτσι το οκ στους άντρες να είναι ζαμανφού και πάνω τούρλα αλλά το κυριότερο μειώνεις την πιθανότητα στο παιδί να έχει έναν πατέρα που το λιγότερο θα συνεισφέρει οικονομικά ώστε να βελτιωθεί η ζωή του παιδιού και το περισσότερο να θέλει τελικά να ασχοληθεί μαζί του.
Εγώ ξέρω άντρα που ενώ στην αρχή ηθελε η κοπέλα του να το ρίξει, μάλιστα την απειλούσε κιόλας, τελικά είναι ο καλύτερος πατέρας πλέον 16 χρόνια μετά.
Όπως και να έχει, όπως είπα πολλές φορές, οι πράξεις έχουν ευθύνες. Δεν μπορούμε να δημιουργούμε κι άλλους ανεύθυνους ανθρώπους στο όνομα μιας ισότητας που δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να υπάρχει και σε βάρος ενός αθώου παιδιού.
Το επιχείρημά σου βασίζεται στο ότι το συμφέρον του παιδιού είναι η μόνη προτεραιότητα, αλλά αυτό στην πράξη σημαίνει ότι τα δικαιώματα του πατέρα αγνοούνται εντελώς. Αν η γυναίκα έχει το απόλυτο δικαίωμα να αποφασίσει αν θα κρατήσει το παιδί ή όχι, τότε γιατί ο άντρας δεν έχει το δικαίωμα να επιλέξει αν θα αναλάβει την ευθύνη; Το ότι μια γυναίκα μπορεί να ανακαλύψει αργά την εγκυμοσύνη ή να μην μπορεί να κάνει άμβλωση για ιατρικούς λόγους είναι σίγουρα δύσκολο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο άντρας πρέπει αυτόματα να φορτωθεί μια απόφαση που δεν πήρε.
Επιπλέον, αν το συμφέρον του παιδιού ήταν πραγματικά η απόλυτη προτεραιότητα, τότε οι αμβλώσεις δεν θα επιτρέπονταν, αφού και το αγέννητο παιδί έχει συμφέρον να ζήσει. Όμως, η νομοθεσία αναγνωρίζει ότι το δικαίωμα της γυναίκας στην επιλογή είναι πιο σημαντικό. Άρα γιατί δεν ισχύει το ίδιο και για τον άντρα; Γιατί το δικαίωμα της γυναίκας να μην γίνει μητέρα μετράει, αλλά το δικαίωμα του άντρα να μην γίνει πατέρας αγνοείται;
Λες ότι με αυτό το σύστημα θα υπάρξουν περισσότεροι ανεύθυνοι άντρες, αλλά στην πραγματικότητα το μόνο που κάνει ο νόμος σήμερα είναι να εξαναγκάζει άντρες να πληρώνουν, όχι να γίνουν καλοί πατέρες. Ένας πραγματικά υπεύθυνος πατέρας δεν συμμετέχει στη ζωή του παιδιού επειδή τον αναγκάζει το κράτος, αλλά επειδή το θέλει. Αν ένας άντρας δεν θέλει να είναι γονιός, τότε είναι καλύτερο τόσο για εκείνον όσο και για το παιδί να μην αναγκαστεί ούτε οικονομικά ούτε συναισθηματικά. Αν όμως αλλάξει γνώμη και θελήσει να συμμετέχει, μπορεί πάντα να το κάνει, κανείς δεν του απαγορεύει να αναλάβει την ευθύνη αργότερα.
Το σύστημα επίσης όπως είναι σήμερα επιτρέπει καταχρήσεις, καθώς υπάρχουν γυναίκες που μένουν έγκυες επίτηδες για να εκμεταλλευτούν οικονομικά τον άντρα.
Το σημερινό σύστημα στην ουσία δίνει στις γυναίκες την ελευθερία να επιλέξουν αν θα γίνουν μητέρες, αλλά στους άντρες δεν δίνει καμία επιλογή. Αν μιλάμε για δικαιοσύνη, τότε και οι δύο θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να αποφασίσουν,όχι μόνο η μία πλευρά.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 5 Φεβρουαρίου 2025
Ώρες-ώρες είναι σα να κουβεντιάζουμε ξεχνώντας ότι η αφετηρία της όποιας εγκυμοσύνης/άμβλωσης/κυοφόρησης/γέννησης είναι μία πράξη (το σεχ ντε) με (τουλάχιστον) δύο άτομα τα οποία συναινούν και στην ίδια την πράξη και στις συνθήκες της πράξης (εξαιρούνται ιατρικές πράξεις ενδεχομένως, κατάλαβες).
Διαφορετικά μιλάμε για κακοποίηση/βιασμό/προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας και δεν ξέρω ποιο νομικό όρο να χώσω εδώ.
Δεν είναι απόφαση του άνδρα να πηδήξει και απόφαση του άνδρα να βάλει ή όχι προφυλακτικό, είναι απόφαση όλων των συμμετεχόντων στην σεξουαλική πράξη και πρέπει να είναι ομόφωνη , δεν έχει το πλειοψηφικό πακέτο κάποιος.
Πάρα πολύ σημαντικό.
Για ποιον λόγο να υπάρχει αυτή η μονόπλευρη αντιμετώπιση δεν το καταλαβαίνω. Η αντισύλληψη είναι μέλημα και των δύο κι αν κάτι πάει στραβά φταίνε και οι δύο.
(προφανώς εννοώ στο πλαίσιο της συναίνεσης μη μου πείτε διάφορα άκυρα)