Πόσοι άνθρωποι στον κόσμο επέλεξαν για σοβαρή σχέση κάποιον που τους άρεσε μόνο εμφανισιακά χωρίς να ασχολούνται με την εσωτερική ομορφιά;
Βρίσκεις αυτόν που στα καλύπτει και τα δυο και ησυχάζεις. Οπότε ψεύδεται ή είναι αυτό που λέει ο Valder.
Απλά βγαίνεις με κάποιον, δεν γίνεται -ειδικά όταν είσαι κοινωνικό άτιμο- να μην δέχεσαι κάθε βδομάδα κάποια χ φλερτ. Δεν θα βγεις με όλους και δεν υπαρχει λόγος, αν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις.
Βγαινεις αφού υπάρχει η απαραίτητη έλξη - όπως πολύ ωραία τοποθετήθηκε από Valder και Λένω- και αφού σου κάνει το κλικ. Κι εμφανισιακά και γενικά η αύρα του.
Κι εκεί βλέπεις και τον εσωτερικό του κόσμο κι αν κολλάτε κι αν κι αν. Ε δεν θα τύχει με την 1η, την 3η...
Κάποια στιγμή σου έρχεται το κάτι που τα έχει αυτά που θες σε ικανοποιητικό βαθμό.
Υπάρχει δηλαδή πιθανότητα να αρέσουν σε κάποιον δύο άτομα που έχουν τα ακριβώς ίδια ψυχικά χαρίσματα και οτιδήποτε άλλο θέλει και αναζητά και ο ένας να είναι ο κούκλος κι ο άλλος ο Κουασιμόδος;
Όπως δεν υπάρχει πιθανότητα κάποιος να μην κοιτάζει το εμφανισιακό καθόλου και να μην συμβιβάζεται.
Ναι, μια χαρά παιδιά υπάρχουν, αλλά αν δεν σ ελκύουν, μπορούμε να μείνουμε φίλοι. Πολλάκις συμβαίνει.
Θα έλεγα μάλιστα, ότι ειδικά στο ηλικιακό φάσμα που είμαι, το φλερτ είναι ασταμάτητο. Και δεν εννοώ το φλερτ της ξεπετάς. Αν δεν κανεις διαλογή, δεν μπορείς καν να μπεις στην διαδικασία να πεις «θα γνωριστώ». Αν έχεις χρόνο για 10 ραντεβού την βδομάδα, πάω πασο. Ακόμη και τότε δεν ξέρω πόσο «ωφέλιμο» είναι το να έχεις άπειρες καταστάσεις ταυτόχρονα ανοιχτές. Στην πρώτη πρώτη διαλογή δεν έχεις δείγμα γραφής κανενός, ας μην γελιόμαστε.
Τεσπα, ας συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε και ανάλογα με την ηλικία, τις εμπειριες και τις απαιτήσεις και του πόσες επιλογές έχεις, αλλάζουν αρεκτα πράγματα. Εμένα απλά μου φαίνεται κοροϊδία το ότι κερδίζει απλά και μόνο «η καλή καρδιά» και ότι αυτή πάντα θα πρέπει να βρίσκεται σε «μέτριους». Κατά τ άλλα, να ευχηθώ καλές κουβέντες, μιας και το υπερεξαντλησα προσωπικά.
Είθε να βρίσκετε αυτό που σας γεμίζει, όποιο κι αν είναι
