Έχετε κάνει ποτέ σχέση με κάποιον/α που γνωρίσατε από το internet;

[Jack of Spades]

α)Είναι δεδομένο οτι μετά απο κάποιον καιρό η ερωτική έλξη μειώνεται, η καλύτερα δεν είναι όπως στην αρχη.
Πίστευα και πιστεύω οτι ο γάμος είναι ενας θεσμός που πρέπει να γίνεται με βάσεις ιδεολογίας και όχι ερωτικής γκάυλας.
Είμαστε μαζί, παντρευόμαστε για να χτίσουμε κάτι μακροπρόθεσμα στην ζωη.

Και την πιο ωραία και θερμή γυναίκα να έχεις μετά απο κάποιο καιρό δεδομένο ότι ερωτικά θα βαρεθείς.

β)Εμένα πάντως με φτιάχνει αυτό το σκηνικό

α)Είπα «σε υψηλό επίπεδο», όχι «στο ίδιο επίπεδο»...άλλο π.χ. από το 90% ικανοποίησης να πας στο 70% κι άλλο στο 20%!
Και τι ανακατεύεις τώρα το γάμο και το «ωραία και θερμή γυναίκα»;
Ο γάμος είναι κοινωνικοοικονομική σύμβαση (για να παίρνουμε φοροαπαλλαγές, να κληρονομήσει/πάρει τη σύνταξη ο ένας του άλλου σε περίπτωση θανάτου κ.λπ.) και το «ωραία και θερμή γυναίκα» από μόνο του δε λέει απολύτως τίποτα μακροπρόθεσμα!
Αν αυτή η «ωραία και θερμή γυναίκα» είναι ασύμβατη για σένα, δε σε σέβεται, θαυμάζει κ.λπ. όπως στις αρχές ή απλά δε σου γλύφει π.χ. το πουλάκι όπως στο έγλυφε στην αρχή, φυσικά και θα βαρεθείς και θα ψάχνεις την ικανοποίηση των αναγκών σου σε άλλες γυναίκες!

β)Τότε στείλε στην Katia@ p.m. να σου γνωρίσει καμιά φίλη της!

α)Α:τΤωρα αν καποια θελει να τρωει κερατο και να καθετε εμας θα μας χαλασει ?
Αυτη το τρωει και το ευχαριστιεται ! ελα παναγια μου με τον καθενα εδω μεσα να καταλαβαινει οτι εχει στο μυαλο του

β) αυτη η ενοχικοτητα που πατε να μας περασετε να μην μιλαμε για τα παιδια μας να μην μιλαμε για τους γονεις μας ή για τις σχεσεις μας επειδη αισθανεστε καπως, αλλιως λεγετε θελεις να βαλω και εγω ταμπελα ?πιστεψε δεν θα σου αρεσει γιατι θα βρεθεις αντιμετωπος με τον εαυτο σου !

α)Δε θα μας «χαλάσει», αλλά δε θα καθόμαστε και να διαβάζουμε εδώ μέσα τις μπούρδες του κάθε καρασυμβιβασμένου ψυχολογικού ερειπίου που αποφάσισε να μας παρουσιάσει την προβληματική σχέση του/της ως κάτι το «φυσιολογικό», το οποίο όσοι/όσες δε θέλουν να ζήσουν είναι «υπερβολικοί/ές», «εγωιστές/στριες» κ.λπ.!

β)Λυπάμαι αλλά την επιβεβαίωση που ψάχνεις εδώ μέσα δε θα την πάρεις από μένα όσο και να προσπαθείς, προσπάθησε αλλού!

Πόσο συμφωνώ! Έχει φάει ο εγωισμός πολλές, τόσες πολλές σχέσεις!
Μαλώνουμε; μαλώνουμε ΜΑΖΙ για το πρόβλημα όχι απέναντι ο ένας από τον άλλον!
Έχει αυτά τα αρνητικά ο άλλος; αν τον αγαπάς τα δέχεσαι, συζητάς ποια μπορεί να μετριασει και που μπορείς να κάνεις εσύ πίσω και το ανάποδο.
Ο παππούς μου και η γιαγιά μου είναι από τα 15 μαζί και τώρα είναι 68 και οι δύο. Είχαν την τύχη να είναι από αγάπη μαζί, και όχι από προξενιό, κι ας είχαν εμπόδια για πολλούς λόγους.
Ο παππούς είναι το κεφάλι αλλά η γιαγιά μου ο λαιμός, και κάπως έτσι είναι αγαπημένοι μαζί τόσα χρόνια.

Και όπως και να το κάνουμε, κάνεις δεν είναι τέλειος, ούτε αψεγαδιαστος. Αυτο και αν το ξεχνάει η τωρινή κοινωνία μας, με τις τόσες χαζομάρες που προβάλλονται ως πρότυπα πλέον, σε γυναίκες και άντρες.

Φτάνει με το να έχουμε και τη πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. Πάντα θα υπάρχει και το αρνητικό κομμάτι. Το θέμα είναι πόσο διατεθειμένος είσαι να το αγκαλιάσεις και αυτό

Νιώθω τυχερή που το έχω βρει όλο αυτό με τον δικό μου άνθρωπο. Ειναι μεγάλη υπόθεση πια.

Πολύ λογικό να βάζεις στην ίδια εξίσωση τη σχέση των παππούδων σου (με τα τότε δεδομένα και συνθήκες ζωής) με τη δική σου, μάλιστα!
Το μόνο που (μπορεί να) σε δικαιολογεί γι' αυτά που γράφεις είναι ότι λόγω ηλικίας δεν έχεις ακόμη αρκετή εμπειρία από άντρες και σχέσεις κι ότι ενδεχομένως δεν είσαι κι εμφανίσιμη...

 

[Guest 126033]

Δε θα μας «χαλάσει», αλλά δε θα καθόμαστε και να διαβάζουμε εδώ μέσα τις μπούρδες του κάθε καρασυμβιβασμένου ψυχολογικού ερειπίου που αποφάσισε να μας παρουσιάσει την προβληματική σχέση του/της ως κάτι το «φυσιολογικό», το οποίο όσοι/όσες δε θέλουν να ζήσουν είναι «υπερβολικοί/ές», «εγωιστές/στριες» κ.λπ.!

Μα εσυ την βλεπεις ετσι δεν στην παρουσιαζει ο αλλος με συγχωρεις ..
Θα απολογηθει ο αλλος για το δικο σου τροπο σκεψεις ?

Επειτα οταν ενας ανθρωπος μοιράζετε το σοβαρο του προβλημα γιατι ειναι αποδεκτο και η ευτυχια πειραζει ?

Μηπως γιατι οταν βλεπεις τον αλλο δυστηχισμενο ικανοποιησε γιατι εισαι και εσυ και δεν αντεχεις την ευτυχια του ?

Αυτοκριτικη λοιπον γιατι θελουμε να διαβαζουμε για δυστηχιες προβληματα και τα θεωρουμε φυσιολογικα και οχι να μοιραζονται οι χαρες των ανθρωπων να χαιρομαστε μαζι τους , χωρις να υπαρχουν καποιοι που θελουν να τους βγαλουν προβληματικους ενω αυτοι εχουν θεμα ..

ειπαμε η εξω κοινωνια ειναι ακριβως οπως εδω μεσα ,απλα εκει εξω δεν εχεις επαφες καν με τετοιους ανθρωπους ,εδω μεσα απλα συνεχιζεις να εισαι οπως στην ζωη σου και δεν τους δινεις σημασια

 

[rafaela11]

α)Είπα «σε υψηλό επίπεδο» όχι «στο ίδιο επίπεδο»...άλλο π.χ. από το 90% ικανοποίησης να πας στο 70% κι άλλο στο 20%!
Και τι ανακατεύεις τώρα το γάμο και το «ωραία και θερμή γυναίκα»;
Ο γάμος είναι κοινωνικοοικονομική σύμβαση (για να παίρνουμε φοροαπαλλαγές, να κληρονομήσει/πάρει τη σύνταξη ο ένας του άλλου σε περίπτωση θανάτου κ.λπ.) και το «ωραία και θερμή γυναίκα» δε λέει απολύτως τίποτα μακροπρόθεσμα!
Αν αυτή η «ωραία και θερμή γυναίκα» είναι ασύμβατη για σένα, δε σε σέβεται, θαυμάζει κ.λπ. όπως στις αρχές ή απλά δε σου γλύφει π.χ. το πουλάκι όπως στο έγλυφε στην αρχή, φυσικά και θα βαρεθείς και θα ψάχνεις την ικανοποίηση των αναγκών σου σε άλλες γυναίκες!

β)Τότε στείλε στην Katia@ p.m. να σου γνωρίσει καμιά φίλη της!

Δε θα μας «χαλάσει», αλλά δε θα καθόμαστε και να διαβάζουμε εδώ μέσα τις μπούρδες του κάθε καρασυμβιβασμένου ψυχολογικού ερειπίου που αποφάσισε να μας παρουσιάσει την προβληματική σχέση του/της ως κάτι το «φυσιολογικό», το οποίο όσοι/όσες δε θέλουν να ζήσουν είναι «υπερβολικοί/ές», «εγωιστές/στριες» κ.λπ.!

Πολύ λογικό να βάζεις στην ίδια εξίσωση τη σχέση των παππούδων σου (με τα τότε δεδομένα και συνθήκες ζωής) με τη δική σου, μάλιστα!
Το μόνο που (μπορεί να) σε δικαιολογεί γι' αυτά που γράφεις είναι ότι λόγω ηλικίας δεν έχεις ακόμη αρκετή εμπειρία από άντρες και σχέσεις κι ότι ενδεχομένως δεν είσαι κι εμφανίσιμη...

Μιλάς με "facts" και χαρακτηρίζεις ανθρώπους χωρίς να ξέρεις ούτε στο δαχτυλάκι σου το μικρό τι κάνουν και τι είναι. Άσε που άλλα λέμε, και άλλα καταλαβαίνεις και τα φέρνεις στα μέτρα σου. Έτσι καυστικοι γινόμαστε όλοι μας..
Ο καθένας λέει την άποψη του, όμως εσύ θέλεις κυρίως να προσβάλεις... Και επειδή είμαι πολύ ευχαριστημένη με τη ζωή μου και με τους ανθρώπους που έχω δίπλα μου, δεν έχω την ανάγκη να σου δώσω περαιτέρω λογαριασμό όπως λες.

 

[Jack of Spades]

Και επειδή είμαι πολύ ευχαριστημένη με τη ζωή μου και με τους ανθρώπους που έχω δίπλα μου, δεν έχω την ανάγκη να σου δώσω παιρετερω λογαριασμό όπως λες.

Απ' αυτά που μας γράφεις είναι ολοφάνερο!

 

[Λένω]

β)Δεν είναι τόσο θέμα «ποιος θα κάνει τις δουλειές» κ.λπ. όσο θέμα έλξης, που είναι το Α και το Ω για να διατηρείται μια σχέση σε υψηλά επίπεδα ικανοποίησης αναγκών...πόσο «ελκυστικό» π.χ. (νομίζεις ότι) βρίσκεις έναν άντρα που κάθε μέρα πιάνεις το λερωμένο του βρακί, μυρίζεις την ιδρωτίλα του, μαζεύεις τις τρίχες του απ' το νεροχύτη κ.λπ.;
Ή πόσο ελκυστική (νομίζεις ότι) βρίσκει ο άντρας μια γυναίκα που την έχει 100% δεδομένη στο σπίτι, που γυρίζει σπίτι και τη βλέπει με τα μαλλιά πιασμένα κότσο, απεριποίητη κ.λπ. ν' ασχολείται με το νοικοκυριό;

Επί του θέματος, θυμήθηκα ότι είχα γράψει πριν καιρό, το παρακάτω οπότε όποιος θέλει μπορεί να το διαβάσει καθώς δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο.

Τις δουλειές του σπιτιού ποιος θα τις κάνει;

Ανάλογα την περίπτωση, οι δουλειές μπορεί να μοιράζονται 50-50 ή να κάνει η γυναίκα παραπάνω ή ολα. Αν ο άντρας φέρνει περισσότερα λεφτά στη σχέση π.χ. είανι το μόνο λογικό. Γενικά πάντως τα καλύτερα ζευγάρια είναι όταν ο άντρας έχει λίγο παραπάνω στάτους απ' τη γυναίκα. Προσωπικά, ένας άντρας...

www.e-steki.gr

Για το συγκεκριμένο απόσπασμα της ανάρτησής σου που παρέθεσα, θα ήθελα να σου πω ότι όταν μια οικογένεια, βρίσκεται σε φάση ζωής που τρέχει και δεν φτάνει (δουλεύουν και οι δύο, έχουν μικρά παιδιά που απαιτούν την συνεχή φροντίδα τους, αυξημένες υποχρεώσεις κτλ), δεν είναι δυνατόν να είναι πάντα στην "τρίχα".
Δεν μιλάω ασφαλώς για την προσωπική καθαριότητα που την θεωρώ αυτονόητη, αλίμονο... αλλά μπορεί τόσο εσύ πάνω στην βιασύνη σου ν΄αφήσεις τρίχες στον νιπτήρα όσο και αυτή να έχει πιασμένα τα μαλλιά της κότσο επειδή την διευκολύνουν.
Πιστεύω ότι όταν υπάρχουν ειλικρινή, ουσιαστικά και βαθιά αισθήματα του ενός για τον άλλον, δεν χάνεται η έλξη εξαιτίας αυτών.
Οι ίδιοι άνθρωποι που αγαπιέστε και που αλληλοελκύεστε είστε απλώς οι συνθήκες της παρούσας φάσης της ζωής σας, δεν σας επιτρέπουν να είστε έτσι όπως ήσασταν όταν βγαίνατε απλώς ραντεβού ή όπως ήσασταν κατά την πρώτη εποχή της συγκατοίκησης σας.
Κατανόηση απαιτείται και από τις δύο πλευρές, πράγμα που δεδομένων των παραπάνω, δεν το θεωρώ δύσκολο.

Εσύ βέβαια λόγω του ότι το έχεις ζήσει μπορεί να έχεις εμβαθύνει και να το έχεις αναλύσει καλύτερα οπότε δεν ξέρω.

 

[Jack of Spades]

α)Για το συγκεκριμένο απόσπασμα της ανάρτησής σου που παρέθεσα, θα ήθελα να σου πω ότι όταν μια οικογένεια, βρίσκεται σε φάση ζωής που τρέχει και δεν φτάνει (δουλεύουν και οι δύο, έχουν μικρά παιδιά που απαιτούν την συνεχή φροντίδα τους, αυξημένες υποχρεώσεις κτλ), δεν είναι δυνατόν να είναι πάντα στην "τρίχα".
Δεν μιλάω ασφαλώς για την προσωπική καθαριότητα που την θεωρώ αυτονόητη, αλίμονο... αλλά μπορεί τόσο εσύ πάνω στην βιασύνη σου ν΄αφήσεις τρίχες στον νιπτήρα όσο και αυτή να έχει πιασμένα τα μαλλιά της κότσο επειδή την διευκολύνουν.

β)Πιστεύω ότι όταν υπάρχουν ειλικρινή, ουσιαστικά και βαθιά αισθήματα του ενός για τον άλλον, δεν χάνεται η έλξη εξαιτίας αυτών.

α)Δεν ήμουν απόλυτος σε όσα είπα...εννοείται πως αν η γυναίκα έχει αναλάβει τα παιδιά και τις περισσότερες δουλειές στο σπίτι, δε μπορεί να την περιμένεις ο άντρας κάθε απόγευμα που θα γυρνά απ' τη δουλειά με τον κορσέ και τις ζαρτιέρες (και αντιστρόφως)...αν όμως π.χ. ο άντρας κάνει εβδομάδες ή και μήνες για να δει μια φορά τη γυναίκα του να τον περιμένει έτσι, τότε παίζουν και οι δύο με τη φωτιά!

β)Πες το αυτό στο 40% ζευγαριών με παιδιά που καταλήγουν σε διαζύγιο (χωρίς παιδιά το ποσοστό είναι αρκετά μεγαλύτερο) και στο άλλο 50% (ίσως λέω και λίγο) που πολύ θα ήθελε να χωρίσει αλλά δεν το παίρνει οικονομικά, κοινωνικά κ.λπ. να το κάνει!
Όλοι αυτοί δεν είχαν «ειλικρινή, ουσιαστικά και βαθιά αισθήματα»;

 

[Λένω]

Όλοι αυτοί δεν είχαν «ειλικρινή, ουσιαστικά και βαθιά αισθήματα»;

Θέλω να πιστεύω πως όχι αλλά και πάλι όπως σου είπα, δεν ξέρω.
΄Εχω αρκετά παραδείγματα ζευγαριών που άντεξαν στον χρόνο και αρκετά παραδείγματα ζευγαριών που στην πρώτη ζόρικη περίοδο, δεν άντεξαν επειδή δεν είχαν την υπομονή να το παλέψουν και το διέλυσαν.
Προσωπική εμπειρία όμως δεν έχω οπότε...

 

[Υδροχόος]

β)Πες το αυτό στο 40% ζευγαριών με παιδιά που καταλήγουν σε διαζύγιο (χωρίς παιδιά το ποσοστό είναι αρκετά μεγαλύτερο) και στο άλλο 50% (ίσως λέω και λίγο) που πολύ θα ήθελε να χωρίσει αλλά δεν το παίρνει οικονομικά, κοινωνικά κ.λπ. να το κάνει!
Όλοι αυτοί δεν είχαν «ειλικρινή, ουσιαστικά και βαθιά αισθήματα»;

Είχαν, ναι. Αλλά σαν ένα ζευγάρι ξεκινάει την κοινή του ζωή, σκέφτεται - περισσότερο - το "για πάντα", παρά το "κάποτε θα τελειώσει". Κανείς δεν παντρεύεται για να χωρίσει.

Για να μην πεθάνει, να μην ζήσει κανείς ; Αυτό λες ; Για να μην χωρίσουν να μην παντρευτούν, αν το θέλουν ;

Υπάρχουν και ζευγάρια (δεν γνωρίζω ποσοστό...) που μια χαρά τα καταφέρνουν και ανήκουν στους τυχερούς...

 

[amarelia]

Όλοι αυτοί δεν είχαν «ειλικρινή, ουσιαστικά και βαθιά αισθήματα»;

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως σε ένα ζευγάρι δεν αρκεί μόνο αυτό, το ερωτικό είναι τεράστιο θέμα και έρχεται μεγάλη φθορά σε αυτό, ειδικά με παιδιά, αλλά και πολλές φορές και πριν απλά το καταπιέζουν και μάλιστα πολύ.
Και το ενα δεν αναιρεί το άλλο, ξέρω ζευγάρια που χώρισαν αλλά εξακολουθούν να αγαπιούνται όμως το ερωτικό κομμάτι σταμάτησε, έφυγε και επέλεξαν να χωρίσουν καθώς οι απανωτές προσπάθεις αναβίωσης το εκαναν "τραβάτε με κι ας κλαίω".
Οι σχέσεις είναι πολυδιάστατες και ίσως έχουμε δώσει πολλή σημασία σε άλλα ονομάζοντας τα ουσιώδη κι άλλα όχι τόσο, όμως έχουν τεράστια σημασία.



Επίσης μην παίρνετε όρκο για ζευγάρια που βλέπετε ως τρίτοι, πόσους ερωτευμένους και βαθιά δεμένους και αγαπημένους έχουμε δει και πέσαμε απο τα σύννεφα οταν μάθαμε πως χώρισαν.
Δεν ξέρεις τι τραβάει ο καθένας στο σπίτι και ακόμα κι εσύ δεν ξέρεις καν για το τι σκέφτεται ο σύντροφός σου, παρά μόνο όσα σου λέει.

 

[Jack of Spades]

Θέλω να πιστεύω πως όχι αλλά και πάλι όπως σου είπα, δεν ξέρω.
΄Εχω αρκετά παραδείγματα ζευγαριών που άντεξαν στον χρόνο και αρκετά παραδείγματα ζευγαριών που στην πρώτη ζόρικη περίοδο, δεν άντεξαν επειδή δεν είχαν την υπομονή να το παλέψουν και το διέλυσαν.
Προσωπική εμπειρία όμως δεν έχω οπότε...

Το «αίσθημα» είναι απλά ένα σύμπτωμα που προκύπτει από μια σχέση...δεν είναι ούτε κριτήριο, ούτε λόγος για να μένει κανείς σε αυτή!
Αν είναι να «παλεύεις» για να είσαι καλά με κάποιον, καλύτερα να ψάξεις για κάποιον άλλο που δε θα χρειάζεται να «παλεύεις» για να είσαι καλά μαζί του...

Είχαν, ναι. Αλλά σαν ένα ζευγάρι ξεκινάει την κοινή του ζωή, σκέφτεται - περισσότερο - το "για πάντα", παρά το "κάποτε θα τελειώσει". Κανείς δεν παντρεύεται για να χωρίσει.

Για να μην πεθάνει, να μην ζήσει κανείς ; Αυτό λες ; Για να μην χωρίσουν να μην παντρευτούν ;

Υπάρχουν και ζευγάρια (δεν γνωρίζω ποσοστό...) που μια χαρά τα καταφέρνουν και ανήκουν στους τυχερούς...

Η ίδια η ζωή «κάποτε θα τελειώσει»...η ουσία είναι να περνάς καλά μέσα σε μια σχέση «σήμερα» έχοντας κριτήρια που πληρούνται κι ανάγκες που ικανοποιούνται από τον άλλο (και αντιστρόφως), χωρίς να σκέφτεσαι το «πάντα» ή γενικότερα το αν και πόσο θα κρατήσει...το να θέτεις ως πήχη το «πάντα» και να καταλήγεις να θυσιάζεις το «σήμερα» για να φτάσεις ως εκεί, είναι συνταγή αποτυχίας!

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως σε ένα ζευγάρι δεν αρκεί μόνο αυτό, το ερωτικό είναι τεράστιο θέμα και έρχεται μεγάλη φθορά σε αυτό, ειδικά με παιδιά, αλλά και πολλές φορές και πριν απλά το καταπιέζουν και μάλιστα πολύ.
Και το ενα δεν αναιρεί το άλλο, ξέρω ζευγάρια που χώρισαν αλλά εξακολουθούν να αγαπιούνται όμως το ερωτικό κομμάτι σταμάτησε, έφυγε και επέλεξαν να χωρίσουν καθώς οι απανωτές προσπάθεις αναβίωσης το εκαναν "τραβάτε με κι ας κλαίω".
Οι σχέσεις είναι πολυδιάστατες και ίσως έχουμε δώσει πολλή σημασία σε άλλα ονομάζοντας τα ουσιώδη κι άλλα όχι τόσο, όμως έχουν τεράστια σημασία.

Στο ερωτικό πιστεύω ότι τα προβλήματα ξεκινούν κατά 99% από την αρχή...δεν έχουν δηλαδή «χημεία» στο σεξ εξαρχής αλλά σκέφτονται πως «οκ καλά το κάναμε ως τώρα μωρέ, είναι κι ωραία/ος άντρας/γυναίκα, απ' το να μείνω μόνος/η ν' αυνανίζομαι ας κάνω σχέση μαζί του/της»!
Γενικότερα το να ξεκινάς μια σχέση με μόνο κίνητρο το να ξεφύγεις από τον κύκλο της μοναξιάς, της αγαμίας κ.λπ. και να πάρεις αξία, ευτυχία κ.λπ. από το άλλο άτομο είναι μεγάλο λάθος...

 

[Υδροχόος]

Η ίδια η ζωή «κάποτε θα τελειώσει»...η ουσία είναι να περνάς καλά μέσα σε μια σχέση «σήμερα» έχοντας κριτήρια που ικανοποιούνται από τον άλλο (και αντιστρόφως), χωρίς να σκέφτεσαι το «πάντα» ή γενικότερα το αν και πόσο θα κρατήσει...το να θέτεις ως πήχη το «πάντα» και να καταλήγεις να θυσιάζεις το «σήμερα» για να φτάσεις ως εκεί, είναι συνταγή αποτυχίας!

Έτσι είναι. Γι΄ αυτό είπα ό,τι είπα, σαν μίλησες για ποσοστά ζευγαριών που χωρίζουν (με ή χωρίς παιδιά...).

Σήμερα...ζουν καλά ; Ήθελαν να παντρευτούν ; Ήθελαν να κάνουν οικογένεια ; Το τί το αύριο θα φέρει είναι μια άλλη ιστορία. Και τα όποια ποσοστά (αποτυχίας γάμων...), δε θα αποτρέψουν κάποιους από το να προχωρήσουν, αν το θέλουν. Κι αυτό είναι το σωστό για μένα.

Τώρα...αναφορικά με αυτούς/ες που βάζουν πάνω απ΄ όλα το ερωτικό κομμάτι και πιστεύουν (το έχουν ως δεδομένο...) ότι όλα εκεί θα τελειώσουν, αργά ή γρήγορα, και αυτό θα επηρεάσει και το γάμο...υπάρχει εναλλακτική. Αν έτσι το βλέπουν, μην προχωρήσουν. Τόσο απλά...

 

[Jack of Spades]

Έτσι είναι. Γι΄ αυτό είπα ό,τι είπα, σαν μίλησες για ποσοστά ζευγαριών που χωρίζουν (με ή χωρίς παιδιά...).

Σήμερα...ζουν καλά ; Ήθελαν να παντρευτούν ; Ήθελαν να κάνουν οικογένεια ; Το τί το αύριο θα φέρει είναι μια άλλη ιστορία. Και τα όποια ποσοστά (αποτυχίας γάμων...), δε θα αποτρέψουν κανέναν από το να προχωρήσει αν το θέλει. Και αυτό είναι το σωστό, για μένα...

Τώρα...αναφορικά με αυτούς/ες που βάζουν πάνω απ΄ όλα το ερωτικό κομμάτι και πιστεύουν ότι εκεί όλα θα τελειώσουν, αργά ή γρήγορα, και αυτό θα επηρεάσει και το γάμο...υπάρχει εναλλακτική. Αν έτσι το βλέπουν, μην προχωρήσουν. Τόσο απλά...

Τα ποσοστά που ανέφερα είναι ενδεικτικά του point μου, ότι δηλαδή οι περισσότερες σχέσεις ξεκινούν με λάθος κίνητρα, χωρίς σοβαρά κριτήρια, με υπέρμετρο ενθουσιασμό κ.λπ. κι εν τέλει όσες απ' αυτές δεν καταλήγουν σε χωρισμό είναι είτε προϊόν τύχης (έτυχε δηλαδή στην πορεία να δουν ότι όντως είναι συμβατοί, οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές κ.λπ.) είτε προϊόν σοβαρών συμβιβασμών (από τη μια πλευρά ή και από τις δύο), εξαρτήσεων, ανασφαλειών, χειριστικών συμπεριφορών κ.λπ.

Κατά τ' άλλα δεν κρίνω, καλά κάνουν και παντρεύονται, καλά κάνουν και χωρίζουν, γούστο τους...κι οι δικηγόροι κάπως πρέπει να ζήσουν στο κάτω κάτω!

 

[Υδροχόος]

Τα ποσοστά που ανέφερα είναι ενδεικτικά του point μου, ότι δηλαδή οι περισσότερες σχέσεις ξεκινούν με λάθος κίνητρα, χωρίς σοβαρά κριτήρια, με υπέρμετρο ενθουσιασμό κ.λπ. κι εν τέλει όσες απ' αυτές δεν καταλήγουν σε χωρισμό είναι είτε προϊόν τύχης (έτυχε δηλαδή στην πορεία να δουν ότι όντως είναι συμβατοί, οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές κ.λπ.) είτε προϊόν σοβαρών συμβιβασμών (από τη μια πλευρά ή και από τις δύο), εξαρτήσεων, ανασφαλειών, χειριστικών συμπεριφορών κ.λπ.

Κίνητρο υπάρχει, σχεδόν πάντα. Και αυτό είναι η δημιουργία οικογένειας (με ή χωρίς παιδιά...)*...

Τώρα για τα σοβαρά κριτήρια θα συμφωνήσω. Και για τον υπέρμετρο ενθουσιασμό που παρασύρει, ομοίως. Γιατί σαν ο έρωτας περάσει (γιατί "περνάει", όντως...) πρέπει να υπάρχουν γερά θεμέλια στη σχέση και για να στεριώσει και για να πάει παρακάτω...

Στην τύχη δεν πιστεύω. Τουλάχιστον όχι τόσο πολύ. Πιστεύω στη...σωστή επιλογή συντρόφου, αρχικά, και στη συμβατότητα, όπως πολύ σωστά λες. Όσο πιο πολύ ταιριάζουν μεταξύ τους, τόσο αυξάνονται και οι πιθανότητες η σχέση να λειτουργήσει μακροπρόθεσμα. Ακόμα και το "εσύ θες βουνό κι εγώ θέλω θάλασσα", ένα πολύ απλό παράδειγμα, θα το βρει μπροστά του - το ζευγάρι - στην πορεία. Όσο πιο πολλά κοινά έχουν, τόσο το καλύτερο. Αυτό το...τα ετερώνυμα έλκονται, ναι, μια χαρά ισχύει. Το κατά πόσο θα μπορεί, όμως, μακροπρόθεσμα ένα ζευγάρι να προχωρήσει αν ο ένας θέλει μαύρο και η άλλη άσπρο, θα φανεί...

Κατά τ' άλλα δεν κρίνω, καλά κάνουν και παντρεύονται, καλά κάνουν και χωρίζουν, γούστο τους...κι οι δικηγόροι κάπως πρέπει να ζήσουν στο κάτω κάτω!

Δεν σου είπα ότι κρίνεις. Άλλωστε...το δοκίμασες. Παντρεύτηκες. Παρά τα - όποια - ποσοστά...


*Δεν ξέρω πώς ακούγεται σε κάποιους/ες (και δε με ενδιαφέρει, κιόλας...). Το λέω ακριβώς όπως το νιώθω και το πιστεύω...

 

[Guest 126033]

Επίσης μην παίρνετε όρκο για ζευγάρια που βλέπετε ως τρίτοι, πόσους ερωτευμένους και βαθιά δεμένους και αγαπημένους έχουμε δει και πέσαμε απο τα σύννεφα οταν μάθαμε πως χώρισαν.
Δεν ξέρεις τι τραβάει ο καθένας στο σπίτι και ακόμα κι εσύ δεν ξέρεις καν για το τι σκέφτεται ο σύντροφός σου, παρά μόνο όσα σου λέει.

Αν φτανουν στο σημειο να μην ξερουν τι σκεφτεται ο συντροφος τους τοτε δεν μιλάμε για ζευγαρι ..

Ποσο παρεξηγημενο το εγω μεσα στο σχετιζεστε ...

 

[amarelia]

Αν φτανουν στο σημειο να μην ξερουν τι σκεφτεται ο συντροφος τους τοτε δεν μιαλεμ για ζευγαρι ..

εσύ δηλαδή είσαι 100% σίγουρη για το τι σκέφτεται και έχει στο μυαλό του ο άλλος ανα πάσα στιγμή;

 

[Jack of Spades]

α)Κίνητρο υπάρχει, σχεδόν πάντα. Και αυτό είναι η δημιουργία οικογένειας (με ή χωρίς παιδιά...)*...

β)Στην τύχη δεν πιστεύω. Τουλάχιστον όχι τόσο πολύ. Πιστεύω στη...σωστή επιλογή συντρόφου, αρχικά, και στη συμβατότητα, όπως πολύ σωστά λες. Όσο πιο πολύ ταιριάζουν μεταξύ τους, τόσο αυξάνονται και οι πιθανότητες η σχέση να λειτουργήσει μακροπρόθεσμα. Ακόμα και το "εσύ θες βουνό κι εγώ θέλω θάλασσα", ένα πολύ απλό παράδειγμα, θα το βρει μπροστά του - το ζευγάρι - στην πορεία. Όσο πιο πολλά κοινά έχουν, τόσο το καλύτερο.

γ)Αυτό το...τα ετερώνυμα έλκονται, ναι, μια χαρά ισχύει.

α)Το επικρατέστερο κίνητρο εκεί έξω δεν είναι αυτό, είναι η αποφυγή της μοναξιάς και της αγαμίας...

β)«Τύχη» στην προκειμένη περίπτωση είναι να πέσεις με τα μούτρα πάνω σε μια γυναίκα ή έναν άντρα, χωρίς να θέσεις εξαρχής σοβαρά κριτήρια κ.λπ. κι εν τέλει αυτό να μη σου γυρίσει μπούμερανγκ κι η σχέση να κρατήσει σε ποιοτικό επίπεδο!
Υπάρχουν και τέτοιες (λίγες) περιπτώσεις...

γ)Ισχύει στο Hollywood, όχι στην πραγματική ζωή!
Γενικά τα τηλεοπτικά προϊόντα έχουν κάνει μεγάλη ζημιά σ' αυτό τον τομέα...

Αν φτανουν στο σημειο να μην ξερουν τι σκεφτεται ο συντροφος τους τοτε δεν μιαλεμ για ζευγαρι ..

Εσύ ξέρεις;Πως;
Είσαι ο θηλυκός Charles Xavier;

 

[Guest 126033]

εσύ δηλαδή είσαι 100% σίγουρη για το τι σκέφτεται και έχει στο μυαλό του ο άλλος ανα πάσα στιγμή;

για τον αλλο οχι αλλα για τον συντροφο σου ξερεις παρα πολλα, εφοσον μετα απο χρονια και μετα απο σοβαρα θεματα που εχουν προκυψει μεσα σε ενα γαμο και οχι ποιος θα βαλει ηλεκτικη, ακομα και με μια ματια μπορεις να το καταλαβεις αυτο ...

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 3 Νοεμβρίου 2023

Εσύ ξέρεις;Πως;
Είσαι ο θηλυκός Charles Xavier;

δεν σου λεω ειναι μυστικο αν μπορεις ανακαλυψε το

 

[Λένω]

Το «αίσθημα» είναι απλά ένα σύμπτωμα που προκύπτει από μια σχέση...δεν είναι ούτε κριτήριο, ούτε λόγος για να μένει κανείς σε αυτή!
Αν είναι να «παλεύεις» για να είσαι καλά με κάποιον, καλύτερα να ψάξεις για κάποιον άλλο που δε θα χρειάζεται να «παλεύεις» για να είσαι καλά μαζί του...

Προσωπικά πιστεύω ότι μία σχέση προκύπτει από ένα αίσθημα και από άλλα συμπτώματα ασφαλώς.

΄Οταν έγραψα ότι "το πάλεψαν" εννοούσα ότι πάλεψαν ένα συγκεκριμένο πρόβλημα που προέκυψε μια συγκεκριμένη περίοδο και όχι ότι πάλεψαν όλη την σχέση.
Συμφωνώ ότι δεν αξίζει να παλεύεις για όλη την σχέση επειδή όταν φτάσεις στο σημείο να μην σε ικανοποιεί συνολικά, σημαίνει ότι έχει ήδη τελειώσει.

...εννοείται πως αν η γυναίκα έχει αναλάβει τα παιδιά και τις περισσότερες δουλειές στο σπίτι, δε μπορεί να την περιμένεις ο άντρας κάθε απόγευμα που θα γυρνά απ' τη δουλειά με τον κορσέ και τις ζαρτιέρες (και αντιστρόφως)...αν όμως π.χ. ο άντρας κάνει εβδομάδες ή και μήνες για να δει μια φορά τη γυναίκα του να τον περιμένει έτσι, τότε παίζουν και οι δύο με τη φωτιά!

Βούτα την εσύ.

 

[Samael]

Αν φτανουν στο σημειο να μην ξερουν τι σκεφτεται ο συντροφος τους τοτε δεν μιλάμε για ζευγαρι ..
Ποσο παρεξηγημενο το εγω μεσα στο σχετιζεστε ...

Είναι ενοχλητικό να ξέρουν συνεχώς τι σκέφτεσαι όμως. Χάνεται η ευχαρίστηση του άγνωστου και του αβέβαιου και βαριέσαι.

 

[amarelia]

Είναι ενοχλητικό να ξέρουν συνεχώς τι σκέφτεσαι όμως. Χάνεται η ευχαρίστηση του άγνωστου και του αβέβαιου και βαριέσαι.

Μα δεν ξέρουν.
Και θα το πάω ενα βήμα παραπέρα αν κι αυτό είναι άλλη μεγάλη συζήτηση.

Ούτε εσύ δεν μπορείς να ξέρεις πραγματικά αν οι σκέψεις σου συνάδουν με τις υποσυνείδητες σου επιθυμίες κι αν σου ανήκουν πραγματικά.

Κι εκεί που είσαι σίγουρος για κάτι μια αξία, μια σχέση, ενα πιστεύω θα έρθει κάτι άλλο και θα στο ανατρέψει.

Και αυτό είναι το φυσιολογικό καθώς εξελισσόμαστε και αλλάζουμε. Ο άλλος απο τα 20+ μέχρι τα 50+ είναι τόσοι διαφορετικοί άνθρωποι, το ίδιο κι εσύ δεν είσαι το ίδιο.
Τώρα αν εσύ θεωρείς πως με βάση αυτά οχι μόνο ξέρεις τι σκέφτεται ο άλλος αλλά και οτι όλες αυτές οι αλλαγές γίναν αρμονικά και παράλληλα με τις δικές σου και αποτελούν και εγγύηση για το μέλλον, so bet it.

Για μένα πολλές οι παράμετροι, μεγάλη η πολυπλοκότητα.