2ον, είναι ανέυθυνο να "ακυρώνεις" δηλώνοντας ως φαινομενικά ειδήμων και όχι γράφοντας με το περιθώριο της αμφιβολίας εφόσον δεν είσαι ούτε ψυχολόγος ούτε ψυχίατρος μία κατάσταση (η οποία ομολογουμένως επιθυμεί διακαώς να ακυρωθεί) γράφοντας ότι π.χ. το κλάμα ή το γέλιο ή το οτιδήποτε δε συνιστά ή δεν αποτελεί επουδενί σύμπτωμα της συγκεκριμένης νόσου, επομένως δεν είναι και δε θα πρέπε να βγάζουμε γρήγορα συμπεράσματα ότι κάτι είναι ή δεν είναι.
Καταρχην, δε νομιζω οτι ανεφερε ο καθενας εδω αν ειναι ή οχι ειδικος, οπότε απλα υποθετεις οτι κανεις δεν ειναι. Δευτερον, δεν ειδα κανεναν να ειναι απολυτος και να ακυρωνει αυτα που ειπες με απολυτο τροπο. Το πιο "απολυτο" ηταν το ποστ της Niya, που ομως μεταβιβαζει γνωμη ειδικου, οχι προσωπική της.
Επίσης, δεν είναι απαραίτητο να πεις αυτολεξεί σε κάποιον "κάνε αυτό ή μην κάνεις το άλλο" για να θεωρείσαι υπεύθυνος ή ανεύθυνος για κάτι.
Μα για το αν καποιος θα μιλησει απολυτα ή επιφυλακτικά, απο τα λογια θα το καταλαβουμε. Και εδω κανείς δε μιλησε απολυτα.
Και εν πάσει περιπτώσει, εγώ προσωπικά θεωρώ "ανεύθυνο" να δέχομαι ιατρικά συμπεράσματα ή επικρίσεις ή διαγνώσεις ή ακυρώσεις όσων έχω πει (βασιζόμενες σε ιατρούς) από κάποιον που μπορεί μεν να γνωρίζει πολύ καλά αλλά δεν είναι ο ίδιος π.χ. γιατρός.
Και δεν θεωρεις ανευθυνο να επικρινεις και συ με τη σειρα σου, για τις γνωσεις αλλων, χωρις καν να γνωριζεις αν ειναι ή οχι ειδικοί ; Επίκριση παντως δε δεχθηκες. Δε σε κατηγορησε κανείς οτι λες ψεματα ή δε ξερω και γω τι. Και να ξεκαθαρισουμε και κατι. Εδω ειναι ενα φορουμ. Εχει κοσμο που δεν γνωριζουμε, εχει κοσμο που δεν ξερουμε τπτ γιαυτους. Εφοσον μπαινουμε και θελουμε να ακουσουμε αποψεις (γνωριζοντας οτι δεν μπορουμε να "ζυγισουμε" την εγκυροτητα τους), ειναι παραλογο να ζηταμε και ευθυνες απο ατομα που προσπαθουν να βοηθησουν.
Η ελεύθερη έκφραση και βούληση είναι συνταγματικό δικαίωμα όλων, αρκεί να μην γίνεται κατάχρησή του.
Καταχρηση ελευθεριας εκφρασης το να προσπαθουν καποιοι να βοηθησουν καποιον αγνωστο συνανθρωπο μεσω ίντερνετ, επειδη υποθετουμε οτι δεν ξερουν και δε μας αρεσαν αυτα που ειπαν ;
Και επειδή ξέρω ότι μπορεί να φαίνεται κάπως αυστηρό ή επιθετικό το ποστ μου, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι μπορεί ο καθένας να το εκλάβει όπως θέλει, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι, γιατί όταν μεταφέρω μία ιατρική άποψη και έρχεται μετά ο καθένας (που δεν είναι γιατρός) και γράφει ότι "ΔΕΝ είναι έτσι κλπ" αντί του "πιστεύω ή νομίζω ή έχω την άποψη" ή οτιδήποτε αυτού του πνεύματος, δεν είναι κάτι που χρήζει αποδοχής, αλλά αντιθέτως αντίδρασης.
Καταρχην μεταφερεις αποψη ψυχολογου, οχι ιατρου (αφου θα ακριβολογησουμε).Νομιζω οτι μαλλον εσυ εξελαβες λαθος τα μηνυματα οσων προσπαθησαν να βοηθησουν και τα ειδες απολυτα. Και ακομα και σαν ειδικός να μιλησει καποιος (που γνωριζεις οτι δεν ειναι), δεν θα στεκομουνα εκει, αλλά στο τι ειπε, στο αν οσα ειπε στεκουν, στο αν μπορουν να με βοηθησουν, στο αν μου δινουν μια αλλη οπτικη γωνια.
Και μία τελευταία παρατήρηση που διάβασα ότι έγραψε (επίσης ανεύθυνα) κάποιος πιο πάνω, ότι όταν γίνεται διάγνωση σε κάποιον με τη νόσο της κατάθλιψης τότε του χορηγούνται φάρμακα. ΜΕΓΑΛΟ λάθος, οι ψυχιάτροι μόνο μπορούν - αν θεωρούνται ότι χρήζει άμεσης ανάγκης ο ασθενής, και μόνο- να χορηγήσουν φάρμακα. Οι ψυχολόγοι ΔΕΝ χορηγούν ΠΟΤΕ φάρμακα.
Συγνωμη, δε το βρισκω, μου δειχνεις που ειπωθηκε αυτο ;
Επισης τα παρακατω λογια σου ειναι αντιφατικα :
όταν μεταφέρω μία ιατρική άποψη και έρχεται μετά ο καθένας (που δεν είναι γιατρός) και γράφει ότι "ΔΕΝ είναι έτσι κλπ" αντί του "πιστεύω ή νομίζω ή έχω την άποψη" ή οτιδήποτε αυτού του πνεύματος, δεν είναι κάτι που χρήζει αποδοχής, αλλά αντιθέτως αντίδρασης
Επομένως το να αναφέρετε κάτι του στυλ "δε μου φαίνεται να είναι κατάθλιψη" μάλλον είναι ανεύθυνο συμπέρασμα,
Μονο γνωμες ακουστηκαν, καθολου απολυτες, χωρις κατηγοριες και επικρισεις. Δεν ειμαστε εδω γιαυτα. Οσο τα δικα μας λογια μπορει να ακουστουν διαφορετικα, ετσι και των αλλωνων.
