Για πολλούς λόγους που έχουν να κάνουν και με τα εκ γενετής χαρακτηριστικά των ομοφυλόφιλων, αλλά και από τα πολύ έντονα ψυχολογικά προβλήματα που δημιουργήθηκαν από τις εμπειρίες τους. Οι ομοφυλόφιλοι άνθρωποι είναι πολύ πιο πιθανό να ασκήσουν βία και καταπίεση στα παιδιά, ενώ οι υπάρχουσες έρευνες δείχνουν πως ακόμα και οι ισορροπημένοι ομοφυλόφιλοι δε μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά το ίδιο με μια φυσιολογική οικογένεια.
https://www.cbsnews.com/news/kids-of-gay-parents-fare-worse-study-finds-but-draws-fire-from-experts/
https://www.wnd.com/2009/06/100593/
https://www.frc.org/issuebrief/new-study-on-homosexual-parents-tops-all-previous-research
Σχετικά με την πρώτη πηγή: "Because of the serious flaws, this so-called study doesn't match 30 years of scientific research that shows overwhelmingly that children raised by parents who are LGBT do equally as well as their counterparts raised by heterosexual parents," said Human Rights Campaign President Chad Griffin.
Gary Gates, a researcher at the Williams Institute, a sexual orientation policy think tank at the University of California, Los Angeles, told LiveScience that a more fair comparison would've been of children of heterosexual or same-sex couples who were raised in similar homes, with no divorces, separations or foster care.
Regnerus said it's entirely possible that instability in the household led to some of the reported negative outcomes in adult children of same-sex parents. He said children of heterosexual couples in an unstable home were also found to fare worse than those in a stable environment.
"All he found is that family instability is bad for children and that's hardly groundbreaking or new," Gates, who was not involved in the research, told LiveScience.
Το έλεγε μέσα στο άρθρο. \
Επίσης στη δεύτερη πηγή δεν έλεγε ακριβώς κάτι κακό, απλά ότι μπορέι να υπάρχει πιθανότητα τα παιδιά τους να έχουν πιο συχνά ομοφυλοφιλικές τάσεις , που όμως δεν επιβεβαιώνεται. Αναφέρει επίσης το γεγονός ότι σε αυτές τις έρευνες δεν υπάρχει μεγάλη βεβαιότητα , καθώς τα αποτελέσματά τους μπορεί να μην ανακοινώνονται πως είναι , για να μην ανακατέψουν πολύ την κοινωνία. Όπως αναφέρει , πάνω σε τέτοιες έρευνες βασίζονται και οι νομικές τροποποιήσεις σχετικά με την απόρριψη ή την αποδοχή ομοφυλοφιλικών γάμων κλπ τα οποία είναι ευαίσθητα ζητήματα.
Για το τρίτο:
In other words, just because there are statistical correlations between having a homosexual parent and experiencing negative outcomes does not automatically prove that having a homosexual parent is what caused the negative outcomes--other factors could be at work.
Στην περίπτωση που στο τρίτο αναφερόμαστε σε αρνητικά αποτελέσματα ας έχουμε υπόψιν μας ότι:
1) Υπάρχει μεγάλο στίγμα. Πρώτα χρειάζεται ενημέρωση του κοινού. Γιατί οι σεξουαλικές προτιμήσεις καθορίζονται πολλές φορές από γονίδια. Εδώ εμείς αποκτάμε ψυχολογικά επειδή μας είπαν κάποιο αρνητικό σχόλιο. Φανταστείτε ένα παιδί και η αντίδραση του ανημέρωτου κοινού όταν μαθαίνει ότι έχει ομοφυλόφιλους γονείς. "Δεν είσαι φυσιολογικός" , "Αα πράγματα του Σατανά αυτά". Ακομά και αν οι γονείς του ήταν οι πιο σωστοί και του έδωσαν όλη την ειλικρινής αγάπη τους , μπορεί να αποκτήσει ψυχολογικά από
εξωγενείς παράγοντες. Που θέλω όμως να καταλήξω σε αυτό; Δεν είναι αδικία να μην αποκτάνε παιδιά άνθρωποι που μπορούν να δώσουν το 100% του εαυτού τους και όλη την αγάπη και τη φροντιδα τους σε ένα παιδί, επειδή απλά έχουν ομοφυλοφιλικές τάσεις; Από τη στιγμή που δεν υπήρχε στίγμα , αυτά τα παιδιά τι θα είχαν να φοβηθούν αν βρίσκονταν σε ένα περιβάλλον γεμάτο με αγάπη , από όποιον και αν ήταν αυτό; Τίποτα. Οπότε
ενημέρωση , αποδοχή και σεβασμός του άλλου.
2) Όταν υπάρχουν οι οικογένειες γυναίκα-άντρας και οι γονείς είναι αλκοολικοί , βίαιοι, ναρκομανείς και υπάρχουν οι ομοφυλόφιλες αγαπημένες οικογένειες ,πού πιστεύετε θα μεγαλώσει πιο σωστά το παιδί; Και το αντίστροφο φυσικά ισχύει.
Επίσης ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο είναι ομοφυλοφιλικό. Και πριν λάβω σχόλια του στυλ
-α εσύ για αυτό τους υποστηρίζεις, επειδή είσαι προκατειλημμένη- όχι δε γνώριζα ότι ήταν μέχρι πριν πολύ λίγο καιρό.
Όμως πάντα το ένιωθα πολύ κοντά σα γονιό μου. Η αγάπη που μου έχει δώσει είναι τεράστια και με νιώθει σαν παιδί του. Αυτή την αγάπη την αισθάνομαι. Θα μπορούσε αυτό το άτομο , μόνο από ο χαρακτήρα του, να έχει με το σύντροφό του ένα παιδάκι. Θα γινόταν ένας πολύ καλός γονιός. Αυτό το πίστευα πάντα και πριν το μάθω. Και έχω γνωρίσει και άλλα άτομα με τέτοιες προτιμήσεις που θα μπορούσαν να φτιάξουν ένα σωστό περιβάλλον για την ανατροφή ενός παιδιού.
Σχετικά με το επιχείρημα ότι δεν είναι με τους φυσιολογικούς γονείς του. Τα παιδιά που ζούνε με τους βιολογικούς γονείς του και τα χτυπάνε , τους μιλάνε άσχηα , μεγαλώνουν φυσιολογικά; Επίσης έχω ακούσει πολλές φορές παιδιά που είναι υιοθετημένα και έλαβαν τέτοια αγάπη από τους "μη βιολογικούς γονείς τους" που λένε ότι τους νιώθουν σαν να είναι βιολογικοί. Μη ξεχνάμε το να γεννήσεις ένα παιδί δε σε κάνει "γονιό". Πως θα το αναθρέψεις μετά σε κάνει.
Άρα συνοψίζοντας. Το μόνο πρόβλημα είναι το στίγμα. Το ποσό της αγάπης και της φροντίδας μετράει.
