Συμφωνώ μεν σε αυτό που λες, νομίζω όμως πώς στην κοινωνία μας το ζητούμενο δεν είναι καν η αποδοχή. Εννοώ πώς σε πρώτη φάση, μας νοιάζει να σέβεσαι τα άτομα αυτά και να τους συμπεριφέρεσαι όπως σε κάθε άνθρωπο, κι αυτό δεν είναι θέμα αποδοχής (=θεώρησης, δηλαδή, ότι οι όποιες επιλογές σου στην προσωπική σου ζωή δεν επηρεάζουν τη γνώμη μου για σένα), αλλά για ''υπακοής'' στους νόμους της χώρας. Δυστυχώς, ούτε καν αυτό το έλασσον (η υπακοή) δεν είναι πάντα δεδομένο στη χώρα μας, από την αποδοχή απέχουμε έτη φωτός.