Βέβαια οι δικές σου γενικεύσεις τύπου "φίλοι της επιστήμης" (δήλωσα κάπου κάτι τέτοιο
ή "θρησκευτικού τύπου φανατισμός" δείχνουν μια πάγια τακτική των υποστηρικτών της ομοιοπαθητικής: όπου ξεμένουμε από επιχειρήματα, χτυπάμε τον άνθρωπο (ad hominem).
Αυτή η φράση δεν σε αφορούσε προσωπικά, δεν έχω κανένα πρόβλημα να χρησιμοποιήσω πρώτο πρόσωπο αν θέλω να στην πω, ωστόσο NEVER SAY NEVER αν δεν θέλεις ν' ακούς τέτοια σχόλια.
Το έχω αναλύσει εκτενώς επικοινωνιακά (πχ
https://alexanderchalkidis.com/blog/?p=3794 ) γιατί είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι λογικοί (όχι επιστήμονες - απλά σκεπτόμενοι) άνθρωποι, δεν καταφέρνουν να συνδέσουν έναν ειρμό για να καταλάβουν τις επιπτώσεις μιας πίστης στην "μνήμη του νερού":
Έχεις μελετήσει με την ίδια ζέση και την επίδραση του Placebo;
Για κοίτα να δεις, κάποιοι γίνονται καλά πίνοντας ζαχαρίτσα αλλά γιατί μωρέ να το ερευνήσουμε αυτό; Κάποιοι μάλιστα γίνονται ...καλύτερα με ΔΥΟ ζαχαρίτσες...
[...] Και υπάρχει και η επίδραση του εικονικού φάρμακου, ένα από τα συναρπαστικότερα ιατρικά φαινόμενα. Δεν αφορά μόνο την κατάποση ενός ψεύτικου χαπιού, αφορά τα πιστεύω και τις προσδοκίες μας. Αφορά την πολιτισμική σημασία μιας θεραπείας. Η επίδρασή των εικονικών φαρμάκων έχει μελετηθεί σε μια σειρά συναρπαστικών μελετών που συγκρίνουν ένα είδος εικονικού φαρμάκου με άλλα. Ξέρουμε, για παράδειγμα, πως δύο χάπια ζάχαρης την ημέρα είναι πιο αποτελεσματική θεραπεία για το γαστρικό έλκος από ένα χάπι ζάχαρης. Τα δύο νικούν το ένα. Είναι εξωφρενικό και γελοίο εύρημα, αλλά και αληθινό. Ξέρουμε από τρεις διαφορετικές μελέτες πως μια ένεση άλμης είναι πιο αποτελεσματική θεραπεία για τον πόνο από ένα χάπι ζάχαρης --ένα εικονικό χάπι που δεν περιέχει φάρμακο-- όχι επειδή η ένεση ή τα χάπια προκαλούν κάτι στο σώμα, αλλά επειδή ο ασθενής νιώθει την ένεση σαν δραστικότερη επέμβαση. Ξέρουμε λοιπόν πως τα πιστεύω και οι προσδοκίες μας μπορούν να κατευθυνθούν και γι'αυτό κάνουμε μελέτες όπου συγκρίνουμε με εικονικά χάπια: οι μισοί παίρνουν το φάρμακο και οι άλλοι μισοί το εικονικό χάπι.
ΑΛΛΑ:
Στη σύγκριση με εικονικό φάρμακο όλοι νομίζουν πως η σωστή δοκιμή συγκρίνει το νέο φάρμακο με ένα εικονικό. Σε πολλές περιπτώσεις αυτό είναι λάθος. Συχνά έχουμε πολύ καλή θεραπεία ήδη διαθέσιμη οπότε δε μας ενδιαφέρει εάν η καινούργια είναι καλύτερη από το τίποτα. Θέλουμε να μάθουμε αν είναι καλύτερη από την καλύτερη διαθέσιμη θεραπεία. Παρόλα αυτά, βλέπουμε συνεχώς δοκιμές και συγκρίσεις με εικονικά χάπια. Ένα φάρμακο μπορεί να αδειοδοτηθεί με μοναδικό στοιχείο πως είναι καλύτερο από το τίποτα, ένα άχρηστο δεδομένο για έναν γιατρό που προσπαθεί να πάρει μια απόφαση.
Μπορεί να μην είναι απόλυτα σχετικό με το θέμα μας, δείχνει όμως κάτι πολύ απλό: Η μεθοδολογία των φαρμακευτικών δεν είναι ιδανική...
Αλέξη, τα παίρνεις από τις φαρμακευτικές για να τα γράφεις όλα αυτά;
Funny you should say that
Κανένας δεν σε ρώτησε.
--- Όχι, καμία σχέση, αφού οι φαρμακευτικές φτιάχνουν και ομοιοπαθητικά. (Και με καλύτερο περιθώριο κέρδους!)
Oh, really? Για πες μου μερικές φαρμακευτικές που παράγουν και συσκευάζουν ομοιοπαθητικά φάρμακα με τη φίρμα τους απέξω;
Είναι τόσο ανόητος ο ισχυρισμός σου που βαριέμαι να κάτσω να σου αποδείξω πόσο άτοπο είναι αυτό που λες ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ τις φαρμακοβιομηχανίες. Από πού προκύπτει αληθεια το περιθώριο κέρδους;;; Έχεις ιδέα πόσο μεγάλη διαφορά στην τιμή έχουν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα;
Μερικά επιστημονικά συγγράματα όμως βρίσκουν ότι δουλεύει!
----- Στο όριο του στατιστικού λάθους. Οι περισσότερες δείχνουν το ανάποδο.
Αυτά τα επιστημονικά συγγράμματα και οι μελέτες ξέρεις πόσο αξιόπιστες είναι;
Δες να μάθεις.
Διάβασα τις μελέτες για τη ρεμποξετίνη. Ήταν όλες θετικές και καλά εκτελεσμένες. Δε βρήκα λάθος. Δυστυχώς, αποδείχθηκε πως πολλές από τις δοκιμές είχαν αποσιωπηθεί. Το 76% όλων των ερευνών που έγιναν ποτέ γι' αυτό το φάρμακο, δε γνωστοποιήθηκαν σε γιατρούς και ασθενείς. Αν το καλοσκεφτείτε, εάν έριχνα ένα κέρμα εκατό φορές και μου επιτρεπόταν να σας αποκρύψω μισές από τις απαντήσεις θα μπορούσα να σας πείσω πως το κέρμα μου έχει δύο κορώνες. Αν αφαιρέσουμε τα μισά δεδομένα δε μπορούμε με τίποτα να ξέρουμε την πραγματική δραστικότητα αυτών των φαρμάκων.
Αυτό δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Περίπου μισά από όλα τα ευρήματα ερευνών για αντικαταθλιπτικά έχουν αποκρυφτεί, και πάει και παραπέρα.
Καλά, εγώ θα πιστεύω μόνο αυτές που δείχνουν αυτό που θέλω να πιστεύω.
Χαχαχαα!! Ρε φίλε με δουλεύεις; ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ δεν έκανες πιο πάνω; Επέλεξες να πιστεύεις τις μελέτες που δείχνουν πως η ομοιοπαθητική ΔΕΝ δουλεύει.
Ο ασθενής που δηλώνει ότι βοηθήθηκε -με κάποιο τρόπο- από την ομοιοπαθητική, επιλέγει απλά να πιστέψει στο σώμα του, κάτι που και οι καλύτερες μελέτες δεν μπορούν ν' αντικρούσουν. Sorry.
----- Ναι, αλλά έχει επιπτώσεις σε όλη την κοινωνία.
Α? Για name a few από αυτές τις επιπτώσεις... Μα αφού:
-----Γιατί δεν κάνουν τίποτα. Είναι σαν να απαγορεύσουν τις καραμέλες.
Make up your mind dude. Πώς έχει επιπτώσεις στην κοινωνία η καραμέλα;
Για να τελειώνουμε:
-- Για παθήσεις που ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ αν δεν αντιμετωπιστούν με άλλο τρόπο άμεσα (πχ. δερματικά, στα οποία η φαρμακευτική αγωγή έτσι κι αλλιώς είναι συμπτωματική) δοκίμασε την ομοιοπαθητική πριν πάρεις ισχυρά φάρμακα που έχουν επιπτώσεις στη γονιμότητα και ευθύνονται για τερατογεννέσεις (βλ. Accuran). Γνώμη μου. Εσύ πάρε χημεία να γουστάρεις.
Δεν καταλαβαίνω όμως και μάλλον ποτέ δεν θα καταλάβω, εσένα τι σε κόφτει αν εγώ, ο χ, ο ψ, γίνεται καλά λόγω του Placebo Effect; Καλύτερα να πάρει τη χημεία ε; No comment.
*Τα αποσπάσματα είναι από την ομιλία του Ben Goldacre, o οποίος δεν ασπάζεται την ομοιοπαθητική.
