Το να μιλάς θεωρητικά είναι πάντοτε εύκολο. Θεωρητικά και εγώ υποστηρίζω πολλά πράγματα, θεωρητικά και εγώ είμαι υπέρ πολλών πραγμάτων. Υπάρχει μια απόσταση που σε κάνει να μιλάς εκ του ασφαλούς. Το να το βλέπεις πρακτικά τα πράγματα και πως θα σε επηρεάζει εσένα έχει άλλη αποίχηση. Η κόρη σου είναι ένα πρόσωπο για το οποίο νοιάζεσαι και ενδιαφέρεσαι, θέλεις επομένως το καλύτερο για εκείνη. Η κοινή λογική σου λέει ότι το να εκδίδεται δεν είναι το καλύτερο. Αν λοιπόν, έβλεπες όλες τις γυναίκες σαν κόρες σου και όχι σαν απρόσωπα αντικείμενα ηδονής, θα καταλαβαίνεις ότι η πορνεία ίσως δεν είναι ντροπή αλλά σίγουρα δεν είναι και κάτι προς περηφάνια.
Σαν άνθρωπος, αδυνατώ και ΔΕΝ θέλω να δω την ανθρώπινη φύση ως κρέας. Αντί να συζητάμε αν το να εκδίδεσαι
είναι ντροπή, θα ήταν προτιμότερο και ουσιαστικότερο να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε ώστε αυτοί οι άνθρωποι να έχουν πραγματικά ελεύθερη επιλογή και αν μετά από εκπαίδευση και δοκιμή διαφορετικών επαγγελμάτων και ψυχολογικής στήριξης, δεχτούν ότι αυτό είναι το επάγγελμα που θέλουν να κάνουν και τους ταιριάζει είναι ο πρώτος που θα το σεβαστεί και θα τους στηρίξει.
Κάθε ζήτημα ηθικής κρίνεται ενδοσυστημικά, δηλαδή κάθε περίπτωση μπορεί να αξιολογηθεί ηθικά μόνο αν έχεις θέσει ήδη ορισμένα αξιώματα, τα οποία φυσικά, όπως λέει και η λέξη, είναι αυθαίρετα και υποκειμενικά, κατασκευασμένα. Η ηθική είναι non-sensical έξω από ένα αυθαίρετο σύστημα.
Από αυτή την απλή διαπίστωση καταλαβαίνουμε πως το ερώτημα του θρεντ είναι ψιλοπεριττό, γιατί εν τέλει έχουμε σύγκρουση περιεκτικών δογμάτων, συστημάτων, που δίνουν συνεκτική και συνεπή πρός τα αξιώματά τους απάντηση με βάση αυτά. Το ερώτημα είναι ποιο περιεκτικό δόγμα ηθικής θέλουμε να ακολουθούμε σήμερα και γιατί, όχι ποιο δόγμα τυχαίνει σήμερα να είναι το επικρατούν.
Σου απαντάω λοιπόν για να σου σχετικοποιήσω, αν μπορώ, τη γνώμη. Ρωτάς αν υπάρχει άνθρωπος που θα ήθελε να δει την κόρη του πόρνη. Όποια κι αν είναι η απάντηση, εγώ θα έλεγα "ε και;". Αν το δεις απ το πρίσμα του μέσου σημερινού ανθρώπου, το βλέπεις μέσα από ένα υποκειμενικό σύστημα, θεσμισμένο σε συλλογικές ετερόνομες προκαταλήψεις, εκκοσμικευμένες θρησκοληψίες, εξορθολογισμένους φόβους κλπ κλπ.
Στο μέλλον, όταν τα ζώα αποκτήσουν απαραβίαστα δικαίωματα και ποινική προστασία ανάλογη των ανθρώπων, το να καταναλώνει κανείς κρέας μπορεί να θεωρείται κατάπτυστο πράγμα. Κανείς πατέρας δε θα ήθελε να δει το παιδί του να τρώει κρέας. Αυτό δε σημαίνει ότι αυτό είναι το δέον, αλλά απλώς τυχαίνει χρονικοτοπικά να αποτελεί το συγκεκριμένο δέον του κοινωνικού είναι.
Επομένως, προφανώς η πορνεία θεωρείται ντροπή σήμερα απ τους πρισσότερους για χψ τυχαίους λόγους, και συνακόλουθα όσοι έχουν άλλη άποψη δε γίνεται να μη νιώσουν έστω μια μικρή ντροπή στην παραπλανητική ερώτηση "τι θα έλεγες αν η κόρη σου ήταν πόρνη;", γιατί φοβόμαστε την αρνητική κοινωνική αξιολόγηση, ακόμα κι αν διαφωνούμε με αυτή.
Επομένως, εσύ περιορίζεσαι σε μια απλή πραγματιστική κρίση, ότι δλδ στο κυριαρχο σύστημα αντιλήψεων η πορνεία παρουσιάζει αρνητικό ηθικό πρόσημο. Το ερώτημα είναι, θα πρέπει να μείνει έτσι ή να αλλάξουμε το σύστημα πεποιθήσεων σιγά σιγά; Εγώ προτιμώ ένα σύστημα ηθικής που δεν αξιολογεί αρνητικά και δεν περιθωριοποιεί αυτόν που αυτόνομα και χωρίς να βλάπτει επιλέγει το επάγγελμα της στρίπερ/της πόρνης κλπ, ούτε μια ηθικολογία που απεχθάνεται το σεξ ως μορφή φτηνής ηδονής λες και είναι κάτι κακό αυτό. Η ταμπουποιήση(sic) του σεξ είναι ανορθολογική και κυρίως θρησκευτική, οπότε μου κάνει εντύπωση που ενώ είσαι άθεος τα λες αυτά.
Άσε που, με προσεκτικά επιχειρήματα, μπορώ να σου δείξω πως σε κάθε επάγγελμα ουσιαστικά μεταβάλλεσαι σε προϊόν και αντικείμενο εκμετάλλευσης. Δεν είναι μονοπώλιο του σεξεργάτη αυτό.