Πολλες φορες η αυτοκτονια ειναι η ευκολη λυση, δε νομιζω να ειναι και πολυ αμφιλεγομενο αυτο. Οταν καποιος τα βλεπει ολα μαυρα, η ληξη της ζωης φανταζει λυση.
Σκεψου ΠΟΣΟ δραματικη πρεπει να εινια η κατασταση καποιου ωστε να θεωρησει οτι ο ΘΑΝΑΤΟΣ ειναι η ευκολη λυση...
Τεσπα δεν συνεχιζω γιατι δεν εχει νοημα. Μακαρι να μου σου τυχει ποτε.
Γιατί δεν είναι καλό να βρίσκεται με το διαιτολόγο μία φορά την εβδομάδα; Και πώς εξηγείται όταν κάποιος ακολουθεί ένα πρόγραμμα γυμναστικής και δίαιτας αλλά από ένα σημείο και μετά σταματάει να χάνει (πράγμα αρκετά αποθαρρυντικό υποθέτω αφού ενώ παραμένει πιστός στο πρόγραμμα δε λαμβάνει ενίσχυση);
Γιατι ειναι υπερβολικα λιγο...Στην αρχη θελει πολυ συχνη, σχεδον καθημερινη (εστω και τηλεφωνικη) επαφη. Σιγα σιγα μπορει να αρχισεινα αποδεσμευεται απο αυτο. Αλλα στην αρχη που ειναι τα μεγαλα ζορια...Δεν μπορεις να κοψεις το φαι "μαχαιρι" γιατι ειναι απαραιτητο για να ζεις. Και οσοι ξερουν (οσοι δεν ξερουν ας μην μαθουν ποτε) η *πεινα* ειναι ακομα πιο ανεξελενκτη και απο το στεριτικο συνδρομο ηρωινης. Το minessota semi starvation experiment εδειξε οτι η πεινα εχει ΜΟΝΙΜΕΣ ψυχολογικες επιπτωσεις στον ανθρωπο.
Ενα δραμα.
Τεσπα το θεμα με τη διαιτα ειναι πολυπαραγοντικο. Σταματας να χανεις λιπος (και οχι βαρος, το βαρος δεν μας ενδιαφερει το λιπος μας ενδιαφερει) για πολλους λογους. Το προφανες ειαι οτι δημιουργητε με τον καιρο μια θερμοδυναμικη ισοροπια που αποτρεπει την απολεια λιπους.
Βιολογικα μετα απο αρκετο καιρο διαιτα εχεις τα εξις:
Μειωση της λεπτινης, αυξηση του νευροπεπτιδιου Υ, μειωση των θυρορμονων, μειωση των ανδρογονων, αυξηση της LPL, μειωση της HSL κτλ κτλ.
Αυτα δεν μπορεις να τα αποφυγεις, θεμελιωδος το σωμα σου νομιζει οτι βρισκεσαι σε περιοδο ισχνων αγελαδων και προσπαθει να σε προστατεψει μειονοντας τις ενεργειακες απαιτησεις του.
Αυτο λυνεται με ρυθμηση της διαιτας (ποτε πανω απο τρεις μηνες συνεχωμενα υποθερμιδικη διατροφη) και με γυμναστικη που προοθει την ΑΥΞΗΣΗ της μυικης μαζας ητοι ΟΧΙ αεροβικες αλλα ΒΑΡΗ.
Μετα ειναι ψυχολογικοι παραγοντες, οπως ειπε ο φιλτατος, ητοι δεν καταλαβαινεις οτι αρχισες παλι να τρως σαβουρες.
Κακη επιροη:
Ορισμενα φαγητα χοντροι αδυνατοι πρεπει να τα αποφευγουν, μακαρονια πολλα, ρυζια πολλα, γλυκα κτλ αυτα δεν κανουν καλο σε κανενα. Αν ο αντρας σου ειναι αδυνατος θα πρεεπει να κανει γυμναστικη και να πιεστει να τρωει παραπανω, θα πρεπει δε να τρωει τις "βλακειες" εκτος σπιτιου και να μην σε παρασυρει σε αυτο. Απλα να εχει υποψη του οτι το σωμα του θα βρισκεται στην ακτασταση "αδυνατος" το πολυ για μια δεκαετια ακομα (αν ειναι στην ηλικια σου). Μετα θα αρχισει να κανει κοιλια και βυζακια.
εσύ να τρως μόνο το κρέας με σαλάτα (χωρίς πατάτες ή ρύζι ή ζυμαρικά που είναι παχυντικός συνδυασμός.)
δεν υπαρχουν αυτα ειναι χαζομαρες, ολα καταληγουν στο θερμιδικο ισοζυγιο.
οι στοχοι μιας καλη διατροφης ειναι οι εξις:
* παροχη ολων των θρεπτικων συστατικων και μικροσυστατικων
* αισθημα ανετου κορεσμου
* σταθερα επιπεδα ινσουλινης
* καλυψη ενεργειακων απαιτησεων
* απολαυση (ναι το φαι ειναι απολαυση, δεν ειναι ΔΥΝΑΤΟΝ να το βγαλουμε απο τη ζωη μας ως κοινωνικο λιπαντικο)
συνεπως αν το 80% της διατροφης σου ειναι αψογο το υπολοιπο 20% μπορει να ειναι "κακο" (και απολαυστικο).