Μα εκεί είναι όλο το θέμα!
Με συγχωρείτε που επεμβαίνω κι εγώ στην συζήτηση, αλλά μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρουσα και με τρώει να εκφράσω κι εγώ μια-δυο σκέψεις.
Τα ένστικτα δεν είναι αφ᾿ εαυτών κακά. Εξ άλλου, και η σκέτη νοημοσύνη δεν είναι παρά μια λειτουργία του εγκεφάλου που θα μπορούσε να την έχει οποιοδήποτε άλλο είδος διέθετε ένα παρόμοιο εγκέφαλο με τον δικό μας.
Θεωρούμε ότι όντως κάτι διακρίνει τον άνθρωπο από τα ζώα; Αν όχι, δεν έχει καν νόημα αυτή η συζήτηση... ας αρχίσουμε αμέσως να ζευγαρώνουμε με όποια θηλυκιά μάς κάθεται στο δρόμο το πρωΐ πηγαίνοντας για τη δουλειά

.
Αν όμως ναι, τότε αυτό που κάνει την διαφορά είναι η αρμονία, η αλληλοσυμπλήρωση και η συλλειτουργία ύλης και πνεύματος.
Όταν το ένα από τα δύο καταδυναστεύει και μισεί το άλλο, δεν υπάρχει τίποτε ανθρώπινο. Λειψό είναι οτιδήποτε επιθυμεί κάτι και δεν το έχει. Όταν δεν το επιθυμεί και δεν το έχει όμως, δεν έχει καμμία έλλειψη. Αρκεί να μη «ποιεῖται τὴν ἀνάγκην φιλοτιμίαν».
Συμφωνώ και δεν έχω τίποτε να προσθέσω.
Δεν λες όμως γιατί και πως, φίλτατε, και είναι κρίμα γιατί είσαι επιστήμων και όχι πολιτικάντης. Τί είναι άκυρο, γιατί, τί θεωρείς άτοπο; Είναι πολύ πιο έντιμο να πεις «βαρέθηκα» παρά να χάνεσαι με γρήγορες πλοκαμιές και ένα σύννεφο μαύρης μελάνης...
Δεν μου αρέσει να ανοίγω το κεφάλι του οποιουδήποτε για να του χώσω μέσα τις απόψεις μου. Όταν κάτι το έχεις αποδείξει πέραν κάθε αμφισβήτησης και ο συνομιλητής ποιεί την νήσσαν, μάλλον εκεί θα πρέπει να ψάξει κανείς για σύννεφα μαύρης μελάνης. Μέσα σε τέτοιο κλίμα, εγώ δεν έχω να προσθέσω τίποτε. Όποιος θέλει να παρακολουθήσει τη σειρά των επιχειρημάτων, πιστεύω πως μπορεί να καταλάβει. Συζήτηση με υπεκφυγές τέτοιου είδους δεν μπορεί να γίνει.
Ο συνομιλητής έθεσε την ερωτική πράξη ως ζωώδες ένστικτο ενώ το φαΐ ως κάτι που τον καλύπτει αισθησιακά περισσότερο (δικαίωμά του). Εγώ ρώτησα τότε, γιατί το φαΐ να μην είναι ζωώδες ένστικτο. Ο συνομιλητής απάντησε πως το φαΐ μπορεί να είναι μορφή απόλαυσης μέσω υψηλής μάλιστα αισθητικής, αφού δεν αποτελεί πλέον απλή ανάγκη επιβίωσης. Εγώ αντέστρεψα πλήρως το επιχείρημα, χρησιμοποιώντας μάλιστα την ίδια ακριβώς γλώσσα, ώστε να του δείξω ότι και για την ερωτική επαφή ισχύει το ίδιο. Χρησιμοποίησα μάλιστα τον Μαρκήσιο, ως παράδειγμα ακολασίας κι ελευθεριότητας, μιας και πέραν της κυνικής του φιλοσοφίας και της σαδιστικής ιδεολογίας της κυριαρχίας, ο Μαρκήσιος θεωρείται ο κορυφαίος μιας σειράς συγγραφέων ερωτικής λογοτεχνίας οι οποίοι ανήγαγαν την ακολασία σε μορφή υψηλής αισθητικής.
Ενώ λοιπόν ο συνομιλητής χρησιμοποίησε το εν λόγω επιχείρημα για να μας αποδείξει ότι το φαΐ δεν είναι κτηνώδες, δεν μπορεί λέει να καταλάβει ότι με το αντίστοιχο επιχείρημα ισχύει το ίδιο και για το σεξ. Μάλιστα, χρησιμοποιεί ένα εντελώς άκυρο επιχείρημα, ότι εφόσον τα ζώα δεν έχουν συνείδηση της αναπαραγωγής, αφού δεν έχουν νοημοσύνη, άρα η σεξουαλική πράξη είναι ζωώδης, ενώ η αναπαραγωγή ανθρώπινη.
Μάλιστα τα ζώα λέει δεν κάνουν σεξ για την αναπαραγωγή αλλά μόνο για την ευχαρίστηση!!!! Θα σχίσω τα πτυχία μου, να πάρει η ευχή. Ένα τέτοιο επιχείρημα το θεωρώ ως μελάνι μαύρο και σκοτεινό και δεν μπορώ ν' απαντήσω χωρίς να γίνω αγενής, οπότε προτιμώ απλά να το χαρακτηρίσω ως άκυρο και να το αντιπαρέλθω. Πρέπει να πούμε κάτι ακόμη κι αν δεν έχουμε τίποτε να πούμε φίλε μου;
Περαιτέρω, η απάντηση του συνομιλητή περί του Μαρκήσιου, αποδεικνύει ότι δεν τον έχει διαβάσει, δεν τον γνωρίζει παρά μόνον απ' όσα έχει ακούσει στο "κατηχητικό" (ας μην εκληφθεί αυτό ως ειρωνία δεν γνωρίζω τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του συνομιλητή) και ακόμη ότι η ηθικολογική προσέγγιση του υψηλού μυητικού σεξ δεν του επιτρέπει να το δει ως τέχνη, αλλά ως κτηνώδη διαδικασία, ενώ η αισθησιακή λογοτεχνία και ο σχετικός κινηματογράφος έχουν να επιδείξουν αριστουργήματα σε αυτόν τον τομέα ("
Το ότι έγραψε κάποιος ανίκανος σεξουαλικά κάποια πορνογραφικά, σαδομαζοχιστικά μυθιστορήματα, δεν μετατρέπει την πράξη αυτομάτως σε ανθρώπινη, καθώς δεν έχει σχεδόν καμμία σχέση με την πράξη καθαυτή, γιατί δεν χρειάζεται τέχνη, επιστήμη και τελετουργία"). Τώρα από πού έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο Μαρκήσιος ήταν ανίκανος, από πού κι ως πού τα ερωτικά του συμπλέγματα δεν έχουν σχέση με την πράξη καθαυτή και γιατί δεν χρειάζεται τέχνη για να τα σκεφτεί κανείς έστω, συμπαθάτε με αλλά δεν το κατανοώ. Το ότι δεν ενυπάρχει τελετουργία σε τέτοιου είδους πράξεις απλά αποδεικνύει πως ο συνομιλητής δεν έχει ιδέαν για ποιο πράγμα μιλάμε. Συνεπώς είναι αδύνατο να συνεχιστεί η συζήτηση και σε αυτόν τον τομέα, αφού δεν υπάρχουν κοινές παραστάσεις, επομένως θα μιλούμε παράλληλα χρησιμοποιώντας κοινούς όρους για να εννοήσουμε διαφορετικά πράγματα. Υπήρξε ακόμη ένα επιχείρημα που με έκανε να σχίσω τα πτυχία μου και να τα φάω με ελαφρά σως μπεαρνέζ: "
Παρεμπιπτόντως, ο σαδομαζοχισμός είναι ένα φαινόμενο που απαντάται σε πολλά είδη στο ζωικό βασίλειο". Έλεος δηλαδή.
Μάλιστα, ενώ διευκρίνησα πλήρως ότι αν κατηγορήσει κανείς τον Μαρκήσιο για ακρότητες στον ερωτικό τομέα θα μπορούσε κάλλιστα κανείς να κατηγορήσει πολλούς άλλους για ακρότητες σχετικές με το φαΐ, συμφωνώντας με τον συνομιλητή ότι μιλούμε για χρήση και όχι για κατάχρηση,
εκείνος μου ανταπάντησε ότι φεύγω από το θέμα για να δημιουργήσω εντυπώσεις, λες και μ' ενδιαφέρει να τον κακολογήσω ή έχω προηγούμενα μαζί του. Επειδή ως επιστήμονας ζητώ να σέβεται κανείς τη νοημοσύνη μου και να παρακολουθεί τον λογικό μου ειρμό, αν θέλει να συνεχίσω να επιχειρηματολογώ, η απάντηση θα ήταν ότι μάλλον δεν έχει καταλάβει ποιο είναι το θέμα, όμως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να εκληφθεί ως ειρωνία και υποτίμηση, οπότε προτίμησα και πάλι να σιωπήσω.
Παρακάτω: Ο συνομιλητής, χάριν αστεϊσμού βέβαια, μας είχε παραθέσει έναν ερωτικό διάλογο του τύπου "τι σου κάνω μάνα μου" και τα τοιαύτα. Στην ίδια λογική σκάρωσα κι εγώ έναν διάλογο κατά τη διάρκεια του φαγητού, διάλογο που εν πολλοίς έχω ακούσει με τ' αυτιά μου συχνά, ενώ αμφιβάλλω, αν ο συνομιλητής ή οποιοσδήποτε άλλος από εμάς έχει ακούσει ποτέ με τ' αυτιά του στ' αλήθεια τον αντίστοιχο ερωτικό διάλογο, λόγω της ιδιαίτερα ιδιωτικής φύσης της ερωτικής πράξης. Η απάντηση του συνομιλητή ήταν μάλλον ειρωνική, αφού
προεξόφλησε ότι κι εγώ όταν κάνω έρωτα λέω τέτοιες παπαριές, ("
Εάν κοιμόσουν μαζί της, μάλλον θα είχες την ίδια συζήτηση με αυτήν που πρότεινα ") οπότε δεν θα μπορούσα και πάλι ν' απαντήσω χωρίς να ξεφύγω από τα όρια των κανόνων του στεκιού και της ευπρέπειας.
Παρακάτω: Ενώ ο συνομιλητής μας έχει πει προηγουμένως ότι δεν είναι τόσο εντυπωσιακή η ερωτική πράξη όσο λένε, ξαφνικά και υπό το βάρος των επιχειρημάτων μου, θυμάται ότι έχει δει περίπου αστεράκια κατά τη διάρκειά της, πράγμα που φυσικά δεν μπορεί να γίνει πιστευτό από τον οποιονδήποτε στοιχειωδώς νοήμονα ("
Μπορεί να έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου, να έχω νοιώσει σαν να βρίσκομαι σε έναν άλλον κόσμο και να μην βλέπω τίποτα κατά την διάρκεια της πράξεως, άλλα οφέλη, μετά την πράξη, δεν έχω δει"). Το να έχεις βιώσει όλα αυτά, τα οποία οι περισσότεροι απλά ονειρεύονται και ταυτοχρόνως να μην έχεις δει κανένα όφελος, είναι τόσο αντιφατικό, ώστε σαφώς αποδεικνύεται πως ο συνομιλητής απλά κάπου τα έχει ακούσει ή διαβάσει, ενώ ο ίδιος δεν τα έχει ζήσει. Με ψευδείς δηλώσεις δεν γίνεται συζήτηση αγαπητέ μου. Αμέσως μετά μάλιστα ξαναγυρνά στην κρεβατομουρμούρα την οποία εκείνος θεωρεί ως συζήτηση κι επικοινωνία και στην τεκνοποίηση, υπογραμμίζοντας μετ' εμφάσεως την εύλογη δυσπιστία μου.
Τέλος, αφού του έχω αποδείξει, βάσει των δικών του και μόνο λεγομένων ότι πέρα από κάθε αμφισβήτηση η ερωτική πράξη απλά δεν του αρέσει, οπότε ας αφήσει τις υψηλόφρονες δικαιολογίες και ας το ψάξει λίγο, εκείνος επιμένει ότι του αρέσει, κλείνοντας μάλιστα με την αμίμητη ατάκα: "
Επίσης ο έρωτας φεύγει όταν έρχεται το σεξ, και επιστρέφει μετά από το τέλος της πράξεως", αποδεικνύοντας ακόμη πιο έντονα αυτό που του λέω παραπάνω. Θα φάω τις ξανθές μου μπούκλες, όπως λέει και μια φίλη από το στέκι. Τι μπορώ ν' απαντήσω σ' ένα τέτοιο τερατώδες επιχείρημα; Κάποια συνομιλήτρια έκανε μια προσπάθεια, του κάκου όμως. Τι λόγο είχα κι εγώ να δοκιμάσω; Συνεπώς και πάλι η σιωπή ήταν χρυσός.
Και τώρα που με ανάγκασες να κάνω κάτι το οποίο όχι μόνο είναι βαρετό για όλους τους συνομιλητές, εμού συμπεριλαμβανομένου, αλλά αγγίζει τα όρια της αγένειας και της προσωπικής επίθεσης, θα είχα κάτι να σου πω προσωπικά αγαπητέ μου Πότμο. Επειδή είσαι πολύ καινούριος στο στέκι, θα ήταν καλό να γνωρίσεις περισσότερο τους συνομιλητές σου πριν υπονοήσεις ανεντιμότητα και μαύρη προπαγάνδα από τη μεριά τους. Θα ήταν καλό να ξέρεις ότι τα τεράστια ποστ, όπως αυτό που με ανάγκασες να γράψω με την άστοχη παρέμβασή σου, έχουν χαρακτηριστεί ως ιδιαίτερα βαρετά μέσα στο στέκι και μου έχει ζητηθεί να μην γράφω με τέτοιο τρόπο. Η ατελείωτη επιχειρηματολογία εκεί που δεν υπάρχει βάση διαλόγου, μόνο κακό μπορεί να κάνει στο διάλογο. Τέλος, θα μπορούσες να υποστηρίξεις τα επιχειρήματα του συνομιλητή καθιστώντας τον διάλογο πιο γόνιμο κι εποικοδομητικό. Αμφιβάλω αν θα διαβάσει κανείς αυτό το άχρηστο ποστ, ακόμη κι εσύ που το προκάλεσες, ή ο Menace που είναι και ο άμεσα ενδιαφερόμενος. Θα παρακαλέσω στο εξής να μη με προκαλείτε με τέτοιο τρόπο...