κάτι τέτοιο ψάχνω, τώρα πια στα γεράματα.
ελπίζω να μην είμαι ο μόνος.
Νάσο, Νάσο...
Γιούρικα, Γιούρικα...eurika eurika...
Ακου την λύση που σου βρήκα.
Κουράστηκα λίγο, αλλλλλλάάάάά΄΄α!!!
Λοιπόν, κάπου σε ένα χωριό της Πίνδου, υπάρχει η γιαγιά Γκόλφω, που το 40 έπλεκε μικρό κοριτσάκι ότι μπορείς να φανταστείς για τους φαντάρους μας. Να είναι ζεστοί στον πόλεμο.
Αν θες, να σου δώσω συντεταγμένες, να πας και να την βρεις, έτσι ώστε να σε μάθει να πλέκεις.
Θα σου λέει ιστοριούλες και θα ηρεμήσεις για λίγο έξω απο το στρες που προκαλούν οι σχέσεις με απαιτήσεις.
Μετά απο δυο τρεις μήνες περισυλλογής, είμαι σίγουρος οτι θα εκτιμήσεις με την δέουσα οπτική γωνία τα πράγματα. Αυτό το άθλημα, είναι σαν το ποδήλατο.
Η καλή ποδηλατάδα, θέλει ηρεμία και πάντα δύο και αυστηρά δύο μόνο δύο, να περιχαρακώνουμε τις κουβέντες μας.
Υ.Γ. και έλεγα πως κάτι έχεις, κάτι έχεις...αλλά μου ξέφευγε η ουσία. Μη φοβάσαι, δεν είναι τίποτα το σοβαρό.
Ολα διορθώνονται.
